Dlaczego nie ma odpowiedzi bez przeczytania ugody?
Ugoda frankowa a uznanie długu nie daje odpowiedzi „tak” albo „nie” wyłącznie na podstawie podpisu. Frankowicz, bank i saldo zadłużenia występują w dokumencie w różnych rolach, a dwa przepisy Kodeksu cywilnego - art. 917 o ugodzie oraz art. 123 § 1 pkt 2 o uznaniu roszczenia - dotyczą odmiennych skutków prawnych. Decyduje pełne brzmienie projektu, łącznie z załącznikami.
Czy każda ugoda frankowa uznaje dług?
Nie, sama nazwa „ugoda” nie przesądza, że kredytobiorca uznaje każde saldo wskazywane wcześniej przez bank. Dokument może jedynie ustalać sposób zakończenia sporu, ale może też zawierać wyraźne potwierdzenie istnienia zobowiązania, jego wysokości albo rezygnację z kwestionowania rozliczeń.
W redakcyjnej analizie projektów najwięcej znaczą nie nagłówki, lecz krótkie zdania w definicjach i na końcu dokumentu. Przykładowo sformułowanie „strony potwierdzają saldo” wymaga innej oceny niż zapis „bank przedstawia saldo przyjęte wyłącznie dla potrzeb rozliczenia ugodowego”. Różnica jednego zwrotu może mieć znaczenie dla zakresu późniejszego sporu.
- Określenie „saldo zadłużenia” powinno wskazywać konkretną kwotę, walutę, datę wyliczenia i metodę przeliczenia.
- Oświadczenie „kredytobiorca uznaje dług” wymaga osobnej oceny, ponieważ odnosi się wprost do istnienia roszczenia banku.
- Załącznik z harmonogramem może ujawniać ratę, okres spłaty i stopę oprocentowania, których nie widać w głównej części ugody.
- Definicja „roszczeń objętych ugodą” określa, czy strony zamykają tylko konkretną sprawę, czy szerszy katalog żądań.
- Klauzula końcowa może przewidywać zrzeczenie roszczeń także wtedy, gdy wcześniejsze strony dokumentu mówią jedynie o przewalutowaniu kredytu CHF.
Podpis pod ugodą nie jest automatycznym uznaniem każdej kwoty twierdzonej przez bank; znaczenie ma treść oświadczeń, podstawa salda i zakres wzajemnych ustępstw.
Dlaczego nazwa ugoda nie przesądza skutków?
Nazwa dokumentu nie wystarcza, ponieważ art. 917 Kodeksu cywilnego opisuje ugodę przez jej funkcję i wzajemne ustępstwa stron, a nie przez sam tytuł formularza. Aneks, porozumienie restrukturyzacyjne, ugoda pozasądowa i odnowienie zobowiązania mogą wywoływać odmienne skutki.
Przed podpisaniem dobrze zestawić projekt z wcześniejszą umową, historią spłat, wezwaniami banku i ewentualnym pozwem. Kredytobiorca, który otrzymał propozycję ugody po kilku latach procesu, może mieć inną sytuację niż osoba nadal spłacająca kredyt indeksowany do CHF bez sprawy sądowej.
- Najpierw ustal, czy dokument rozlicza przeszłość, zmienia umowę na przyszłość, czy łączy oba te cele.
- Następnie sprawdź, czy saldo ugodowe zostało opisane jako informacja techniczna, czy jako potwierdzone zobowiązanie.
- Porównaj definicje z treścią paragrafów o umorzeniu, przewalutowaniu i nowych ratach.
- Odszukaj każde użycie słów „uznaje”, „potwierdza”, „bezsporne”, „nieodwołalnie” oraz „zrzeka się”.
- Poproś o pisemne wyjaśnienie banku, jeśli liczby w ugodzie nie zgadzają się z historią kredytu.
Jeżeli chcesz najpierw uporządkować warianty, pomocny może być materiał pozew czy ugoda frankowa. Nie zastępuje on jednak analizy konkretnego projektu.
Jak art. 917 Kodeksu cywilnego opisuje ugodę?
Ugoda to umowa, w której strony czynią sobie wzajemne ustępstwa, aby usunąć niepewność co do roszczeń, zapewnić ich wykonanie albo uchylić istniejący lub możliwy spór. Tak stanowi art. 917 Kodeksu cywilnego, a skutki ugody frankowej zależą od zakresu ustępstw banku i kredytobiorcy (źródło: Kodeks cywilny, art. 917).
Na czym polegają wzajemne ustępstwa stron?
Wzajemne ustępstwa nie muszą mieć tej samej wartości ani identycznej formy. Bank może umorzyć część salda albo zaproponować przeliczenie kredytu, a kredytobiorca może zgodzić się na dalszą spłatę w złotych i ograniczyć swoje roszczenia. Czy taki układ jest korzystny, zależy od liczb i ryzyk konkretnej sprawy.
„Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego...” - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks cywilny, art. 917, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.
Ta ustawowa definicja nie oznacza, że każda propozycja banku jest prawidłowo wyważona. Pokazuje jedynie, że trzeba rozpoznać, czego każda strona rezygnuje i co otrzymuje w zamian.
- Umorzenie salda powinno być podane kwotowo oraz wyjaśniać, od jakiej wartości bank je obliczył.
- Przewalutowanie kredytu CHF powinno wskazywać kurs, datę przeliczenia i zasady naliczania przyszłego oprocentowania.
- Rezygnacja z pozwu powinna precyzować, czy obejmuje postępowanie już wszczęte, czy także przyszłe roszczenia.
- Zwolnienie hipoteki powinno zawierać termin wydania dokumentów potrzebnych do wykreślenia zabezpieczenia z księgi wieczystej.
- Rozliczenie kosztów procesu powinno wskazywać, kto ponosi opłatę sądową, koszty zastępstwa i wydatki już poniesione.
Art. 917 Kodeksu cywilnego wymaga wzajemnych ustępstw, lecz nie wyznacza automatycznie wysokości salda ani nie zwalnia z oceny każdego zapisu ugody.
Czym różni się ugoda od odnowienia lub zwykłej modyfikacji umowy?
Ugoda usuwa niepewność lub spór przez ustępstwa, modyfikacja zmienia wybrane warunki umowy, a odnowienie polega na zastąpieniu dotychczasowego zobowiązania nowym. Nie należy zakładać, że każde przewalutowanie albo nowy harmonogram tworzy odnowienie zobowiązania.
Przykład pierwszy: bank obniża saldo i rozkłada je na 96 rat w PLN, zachowując część postanowień pierwotnej umowy. Przykład drugi: strony wyraźnie wskazują, że dawne zobowiązanie wygasa, a w jego miejsce powstaje nowe zobowiązanie złotowe. Te dokumenty mogą mieć odmienną konstrukcję, mimo podobnego celu ekonomicznego.
- Ugoda powinna opisywać spór lub niepewność, którą strony chcą zakończyć.
- Aneks zwykle zmienia parametry umowy, takie jak waluta, okres spłaty lub marża.
- Odnowienie wymaga oceny, czy strony rzeczywiście zamierzały umorzyć dawne zobowiązanie i stworzyć nowe.
- Nowy harmonogram sam w sobie nie wyjaśnia, czy bank i frankowicz zamknęli wszystkie rozliczenia historyczne.
Czy ugoda może zawierać uznanie długu?
To zależy od brzmienia ugody. Ugoda frankowa może zawierać oświadczenie uznające saldo zadłużenia lub roszczenie banku, ale nie wynika to automatycznie z wyliczenia kwoty do spłaty. Szczególnej uwagi wymagają zwroty o potwierdzeniu istnienia, wysokości i wymagalności zobowiązania (źródło: Kodeks cywilny, art. 123 § 1 pkt 2).
Czym różni się uznanie właściwe od niewłaściwego?
Uznanie właściwe przyjmuje postać oświadczenia skierowanego do wierzyciela, w którym dłużnik potwierdza roszczenie. Uznanie niewłaściwe może wynikać z zachowania ujawniającego świadomość obowiązku, lecz jego ocena zawsze zależy od konkretnych faktów oraz rodzaju roszczenia.
Nie należy mechanicznie przypisywać tych pojęć każdej rozmowie z bankiem. Informacja, że bank przedstawia saldo do celów negocjacyjnych, nie musi znaczyć tego samego co samodzielne oświadczenie kredytobiorcy: „uznaję roszczenie banku co do kwoty 180 000 zł”.
| Element dokumentu | Przykładowe znaczenie | Co sprawdzić |
|---|---|---|
| Informacyjne saldo banku | Bank przedstawia własne wyliczenie. | Czy kredytobiorca je akceptuje lub jedynie przyjmuje do wiadomości. |
| Potwierdzenie salda przez strony | Może wykraczać poza funkcję informacyjną. | Zakres kwoty, datę i cel potwierdzenia. |
| Oświadczenie o uznaniu długu | Może dotyczyć istnienia roszczenia. | Czy obejmuje kapitał, odsetki, koszty i roszczenia uboczne. |
| Ugoda z nowym harmonogramem | Reguluje przyszłą spłatę. | Czy rozstrzyga również wcześniejsze rozliczenia i sporne klauzule. |
- Wyraźne uznanie powinno wskazywać podmiot, kwotę i roszczenie, którego dotyczy.
- Oświadczenie o „bezsporności” salda może wymagać wyjaśnienia, czy obejmuje również podstawę prawną wyliczenia.
- Zapłata raty po zawarciu ugody nie pozwala bez dalszej analizy przesądzić zakresu uznania roszczenia.
- Negocjacje z bankiem dobrze dokumentować, aby zachować kontekst składanych oświadczeń.
Informacja o saldzie i uznanie długu to nie synonimy: pierwsza może być elementem kalkulacji, drugie może wyrażać potwierdzenie roszczenia banku.
Czy uznanie roszczenia wpływa na przedawnienie?
Tak, uznanie roszczenia może przerwać bieg przedawnienia zgodnie z art. 123 § 1 pkt 2 Kodeksu cywilnego, ale nie da się tego rozstrzygnąć bez zbadania treści oświadczenia, dat i rodzaju roszczenia. Przepis mówi o uznaniu roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.
„Bieg przedawnienia przerywa się przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje.” - Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Kodeks cywilny, art. 123 § 1 pkt 2, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.
Przykład trzeci: konsument otrzymuje projekt ugody po wypowiedzeniu umowy i podpisuje zapis o uznaniu wymagalnego zadłużenia. Przykład czwarty: strony podpisują dokument, w którym bank umarza wskazaną kwotę, a konsument nie składa oświadczenia o istnieniu długu poza mechanizmem technicznego rozliczenia. Te sytuacje wymagają odrębnej oceny prawnej.
- Ustal, jakie roszczenie bank wskazuje w dokumencie i czy podaje jego datę wymagalności.
- Sprawdź, czy oświadczenie kredytobiorcy ma charakter jednoznaczny, czy zostało ujęte warunkowo.
- Porównaj datę podpisu z biegiem ewentualnych terminów przedawnienia.
- Przekaż komplet dokumentów prawnikowi, gdy ugoda zawiera słowa „uznanie”, „wymagalność” albo „przedawnienie”.
Czy zrzeczenie roszczeń po ugodzie zamyka drogę do dalszych żądań?
To zależy od zakresu zrzeczenia, informacji przekazanych konsumentowi i okoliczności zawarcia ugody. Klauzula może zamknąć wzajemne roszczenia dotyczące kredytu, ale jej skutków nie należy oceniać w oderwaniu od ochrony konsumenckiej oraz wyroku TSUE w sprawie C-19/20 Bank BPH z 29 kwietnia 2021 r. (źródło: TSUE, ECLI:EU:C:2021:341).
Jak ocenić zrzeczenie roszczeń i oświadczenie o świadomości ryzyka?
Najpierw przeczytaj, czego dokładnie dotyczy zrzeczenie: konkretnych żądań, całej umowy, okresu do dnia podpisu czy także przyszłych roszczeń. Następnie sprawdź, czy ugoda jasno wyjaśnia ekonomiczne i prawne skutki rezygnacji.
Zwrot „kredytobiorca zrzeka się wszelkich roszczeń obecnych i przyszłych” jest znacznie szerszy niż zapis ograniczony do określonej kwoty rozliczenia. Przykład piąty: konsument rezygnuje wyłącznie z kosztów procesu w zamian za natychmiastowe umorzenie salda. Przykład szósty: dokument obejmuje wszelkie roszczenia związane z umową, aneksami, kosztami, odsetkami i nieważnością umowy. Nie są to równoważne decyzje.
- Klauzula zrzeczenia powinna wymieniać roszczenia objęte ugodą w sposób możliwy do zrozumienia dla konsumenta.
- Oświadczenie o świadomej decyzji powinno odpowiadać rzeczywiście przekazanym informacjom, a nie zastępować ich ogólną formułą.
- Wycofanie pozwu wymaga odrębnego sprawdzenia skutków procesowych i kosztowych.
- Zamknięcie roszczeń banku powinno być równie wyraźne jak ograniczenie roszczeń kredytobiorcy.
- Termin wykonania ugody powinien określać, kiedy bank wystawi zgodę na wykreślenie hipoteki.
Zrzeczenie roszczeń należy oceniać po jego zakresie i kontekście informacyjnym, a nie po samym zapewnieniu banku, że ugoda „kończy sprawę”.
Co wynika z wyroku TSUE C-19/20 Bank BPH?
Wyrok TSUE C-19/20 Bank BPH wskazuje, że konsument może zrezygnować z ochrony związanej z nieuczciwym warunkiem umownym tylko wtedy, gdy jego zgoda jest świadoma i swobodna. Nie oznacza to, że każda ugoda frankowa jest nieważna ani że każdą można skutecznie podważyć.
„Konsument może zrezygnować z ochrony wynikającej z nieuczciwego charakteru warunku umownego, jeżeli wyrazi na to świadomą i swobodną zgodę.” - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprawa C-19/20 Bank BPH, 2021
TSUE badał standard ochrony konsumenta, a nie tworzył uniwersalnego formularza dla wszystkich ugód. Dlatego przy propozycji banku trzeba ustalić, czy frankowicz otrzymał zrozumiałe dane o saldzie, kursie, przyszłych ratach, konsekwencjach zrzeczenia i alternatywie procesowej.
- Zażądaj projektu ugody oraz wszystkich załączników w wersji, którą można spokojnie przeanalizować poza oddziałem banku.
- Poproś o wyliczenie pokazujące, jak bank doszedł do salda po ugodzie.
- Porównaj zakres zrzeczeń kredytobiorcy i banku punkt po punkcie.
- Nie podpisuj oświadczenia o pełnej świadomości skutków, jeżeli dokument nie wyjaśnia tych skutków konkretnie.
Rzecznik Finansowy publikuje materiały dotyczące sporów konsumentów z instytucjami finansowymi; mogą one pomóc w przygotowaniu pytań, lecz nie zastąpią indywidualnej porady w sprawie ugody.
Jak porównać saldo ugodowe z wariantem procesu?
Porównanie ugody z procesem wymaga zestawienia co najmniej pięciu elementów: salda po ugodzie, przyszłych rat, oprocentowania, okresu spłaty i kosztu całkowitego. Kwota umorzenia prezentowana przez bank nie pokazuje pełnej korzyści, ponieważ nie uwzględnia automatycznie dotychczasowych wpłat ani roszczeń, z których frankowicz rezygnuje.
Jak policzyć realny koszt ugody frankowej?
Zacznij od zebrania liczb z jednej daty: salda przed ugodą, salda po ugodzie, sumy wpłat, liczby pozostałych rat oraz nowej stopy oprocentowania. Potem policz przyszłe przepływy pieniężne według harmonogramu, zamiast oceniać ofertę wyłącznie po hasłowym „umorzeniu”.
Przykład siódmy: bank podaje umorzenie 120 000 zł, ale po ugodzie pozostaje 180 000 zł do spłaty przez 120 rat. Przykład ósmy: saldo jest niższe, lecz oprocentowanie zmienne i dłuższy okres powodują inną całkowitą kwotę przyszłych płatności. Bez harmonogramu nie da się rzetelnie porównać tych wariantów.
- Saldo po ugodzie powinno zostać porównane z kapitałem wypłaconym, sumą wpłat oraz mechanizmem rozliczenia opisanym przez bank.
- Rata miesięczna powinna być oceniana razem z liczbą rat, ponieważ niższa rata może oznaczać dłuższy okres spłaty.
- Oprocentowanie powinno wskazywać stopę referencyjną, marżę, częstotliwość aktualizacji i ryzyko zmiany raty.
- Koszt całkowity powinien obejmować wszystkie przyszłe raty, a nie jedynie kwotę kapitału po umorzeniu.
- Hipoteka i inne zabezpieczenia powinny zostać rozliczone w konkretnym terminie po wykonaniu ugody.
Realny koszt ugody to przyszłe płatności i zakres rezygnacji z roszczeń, a nie tylko różnica między bankowym saldem wyjściowym a kwotą umorzenia.
Czy proces zawsze daje lepszy wynik finansowy?
Nie, wynik procesu zależy od okoliczności sprawy, treści umowy, zgłoszonych żądań, dowodów, stanowiska banku i rozstrzygnięć sądów. Proces może wiązać się z czasem oczekiwania, kosztami, koniecznością aktywnego udziału oraz ryzykiem odmiennej oceny prawnej.
Analiza nie powinna udawać prognozy wyroku. Powinna pokazywać scenariusze: ugoda wykonana zgodnie z harmonogramem, proces zakończony rozstrzygnięciem korzystnym, proces z wynikiem częściowym oraz koszty prowadzenia sporu. Przydatne rozwinięcie obliczeń opisuje materiał jak policzyć korzyści z ugody frankowej.
| Obszar porównania | Ugoda frankowa | Wariant procesu |
|---|---|---|
| Czas | Może zakończyć rozliczenie po spełnieniu warunków ugody. | Termin zależy od sądu, czynności stron i przebiegu sprawy. |
| Saldo | Wynika z formuły przyjętej przez bank i strony. | Zależy od żądań, dowodów oraz oceny sądu. |
| Raty przyszłe | Zwykle określa je nowy harmonogram. | Ich sytuacja zależy od przyjętej strategii i rozstrzygnięcia. |
| Ryzyko | Dotyczy głównie treści zrzeczeń i przyszłych warunków spłaty. | Obejmuje wynik, czas, koszty i przebieg postępowania. |
- Przygotuj tabelę z danymi banku oraz własną historią wszystkich wpłat.
- Dodaj koszty pełnomocnika, opłaty i ewentualne wydatki, ale nie wpisuj kwot bez umowy lub kosztorysu.
- Ustal, jakie roszczenia mają zostać objęte zrzeczeniem po ugodzie.
- Omów scenariusze z prawnikiem, który przeczyta umowę kredytu i projekt ugody.
Co sprawdzić przed podpisaniem ugody?
Przed podpisaniem ugody frankowej sprawdź saldo, kurs i datę przeliczenia, harmonogram rat, oprocentowanie, zrzeczenia roszczeń, koszty oraz termin zwolnienia hipoteki. Projekt warto przekazać do niezależnej analizy prawnej, zwłaszcza gdy zawiera uznanie roszczenia banku albo oświadczenie o pełnej świadomości skutków.
Jakie dokumenty przekazać prawnikowi do analizy?
Przekaż pełny projekt ugody wraz z załącznikami, umowę kredytu, aneksy, historię spłat, aktualny harmonogram i korespondencję banku. Brak jednego załącznika może uniemożliwić ocenę tego, jak bank wyliczył saldo zadłużenia CHF.
- Umowa kredytu powinna być przekazana wraz z regulaminem obowiązującym w dniu jej zawarcia.
- Aneksy powinny obejmować wszystkie zmiany waluty, marży, oprocentowania i harmonogramów.
- Historia spłat powinna pozwalać odtworzyć wpłaty kapitału, odsetek, prowizji i opłat dodatkowych.
- Projekt ugody powinien zawierać każdą stronę, definicję oraz załącznik z wyliczeniem salda.
- Korespondencja z bankiem powinna wskazywać, czy oferta ma termin, warunki albo skutki odmowy.
Nie podpisuj dokumentu, którego salda, zrzeczeń albo warunków wykreślenia hipoteki nie potrafisz wyjaśnić własnymi słowami.
Kiedy przekazać projekt ugody do niezależnej analizy?
Projekt należy przekazać do analizy przed podpisem, najlepiej zaraz po jego otrzymaniu i przed upływem terminu wskazanego przez bank. Szczególnej ostrożności wymaga ugoda zawierana w toku procesu, po wypowiedzeniu umowy albo razem z oświadczeniem o uznaniu długu.
Nie ma obowiązku podejmowania decyzji przy jednym spotkaniu. Możesz poprosić bank o czas na analizę, pisemne kalkulacje i doprecyzowanie niejasnych paragrafów. Przy wyborze pełnomocnika pomocny może być materiał jak wybrać prawnika do analizy ugody, a przy czytaniu formularza - na co uważać w projekcie ugody.
- Poproś bank o wersję dokumentu możliwą do zapisania i wydrukowania.
- Sprawdź, czy załączniki wskazują identyczne saldo jak główna część ugody.
- Zadaj pytanie o podstawę kursu, stopę oprocentowania i całkowitą liczbę rat.
- Poproś o wyjaśnienie każdego zrzeczenia roszczeń w odniesieniu do Twojej umowy.
- Decyzję podejmij dopiero po porównaniu warunków ugody z alternatywami właściwymi dla Twojej sprawy.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej. Ocena ugody frankowej, uznania salda zadłużenia i skutków zrzeczenia roszczeń wymaga analizy dokumentów przez prawnika.
Najczęściej zadawane pytania
Czy samo słowo „saldo” oznacza uznanie długu?
Nie można tego przesądzić bez kontekstu całej ugody. Znaczenie ma to, czy kredytobiorca wyraźnie potwierdza istnienie i wysokość zobowiązania oraz jakie skutki dokument wiąże z tym oświadczeniem. Saldo może być elementem technicznej kalkulacji, ale może też stanowić przedmiot potwierdzenia przez strony.
Czy ugoda zawsze przerywa przedawnienie?
Nie, nie należy formułować takiej zasady. Art. 123 § 1 pkt 2 Kodeksu cywilnego wiąże przerwanie biegu przedawnienia z uznaniem roszczenia, dlatego trzeba badać treść oświadczeń, daty i rodzaj roszczenia. Sama nazwa dokumentu nie rozstrzyga tej kwestii.
Czy po ugodzie można nadal pozwać bank?
To zależy między innymi od zakresu ugody, zrzeczeń oraz okoliczności uzyskania zgody konsumenta. Dokument może zamykać część albo szeroki zakres wzajemnych roszczeń, lecz jego skutków nie wolno zakładać bez analizy. Wyrok TSUE C-19/20 Bank BPH akcentuje znaczenie świadomej i swobodnej decyzji konsumenta.
Czy kwota umorzona przez bank jest pełną korzyścią?
Nie zawsze. Trzeba uwzględnić nowe saldo, oprocentowanie, przyszłe raty, okres spłaty, dotychczasowe wpłaty i zakres roszczeń, z których kredytobiorca rezygnuje. Duża kwota umorzenia nie pokazuje sama przez się całkowitego ekonomicznego skutku ugody.
Czy można negocjować treść ugody?
Tak, można przedstawić bankowi uwagi lub propozycje zmian, ale ich przyjęcie zależy od drugiej strony. Szczególnie istotne są niejasne saldo, zrzeczenia, terminy wykonania ugody oraz sposób zwolnienia hipoteki. Dobrze formułować pytania i uwagi na piśmie.
Czy przewalutowanie zmienia charakter salda?
To zależy od mechanizmu opisanego w ugodzie. Przewalutowanie może ustalać nową kwotę w PLN i przyszłe zasady spłaty, lecz nie mówi samo w sobie, czy kredytobiorca uznał historyczne rozliczenia banku. Należy przeczytać definicje, oświadczenia stron i paragrafy o wzajemnych roszczeniach.
Źródła i literatura
Jakie źródła prawne wykorzystano?
Poniższe materiały stanowią punkt odniesienia dla opisanych zasad. Przed publikacją lub podjęciem decyzji w konkretnej sprawie należy sprawdzić aktualne brzmienie przepisów i orzecznictwo.
- Kodeks cywilny - art. 917, ugoda, ISAP, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.
- Kodeks cywilny - art. 123 § 1 pkt 2, przerwanie biegu przedawnienia, ISAP, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 ze zm.
- TSUE, C-19/20 Bank BPH, ECLI:EU:C:2021:341, wyrok z 29 kwietnia 2021 r.
- Rzecznik Finansowy, materiały informacyjne dla klientów podmiotów rynku finansowego.
- ISAP publikuje urzędowe teksty aktów prawnych, dlatego służy do weryfikacji aktualnego brzmienia Kodeksu cywilnego.
- TSUE publikuje orzeczenia i informacje o sprawach unijnych, dlatego stanowi źródło dla wyroku C-19/20 Bank BPH.
- Rzecznik Finansowy jest instytucją wspierającą klientów podmiotów rynku finansowego w sprawach objętych jego kompetencjami.
Przeczytaj również
Radca prawny z doswiadczeniem w sporach konsumentow z bankami. Tlumaczy sprawy frankowe jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy - z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego, bez obiecywania wygranej. Kazdy tekst pisze jako przewodnik po decyzji, nie oferte.