Czy można odstąpić od ugody frankowej albo uchylić się od jej skutków po podpisaniu?

Czy można odstąpić od ugody frankowej albo uchylić się od jej skutków po podpisaniu?

Odstąpienie od ugody frankowej nie jest ogólnym prawem do cofnięcia decyzji po podpisie: ugoda wiąże frankowicza i bank, chyba że istnieje konkretna podstawa ustawowa, umowna albo wada oświadczenia woli. Punkt wyjścia wyznaczają art. 917-918 Kodeksu cywilnego oraz wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 9 lipca 2020 r. w sprawie C-452/18 Ibercaja Banco.

W redakcyjnej praktyce analizy dokumentów najpierw oddzielamy rozczarowanie ekonomicznym wynikiem ugody od prawnej podstawy jej zakwestionowania. To dwa różne problemy. Korzystniejsze późniejsze orzecznictwo, nowa oferta innego banku albo przekonanie, że pozew mógł dać lepszy rezultat, same w sobie zwykle nie usuwają skutków podpisanego porozumienia.

• Ugoda frankowa - jest umową opartą na wzajemnych ustępstwach stron, co wynika z art. 917 Kodeksu cywilnego.
• Prawo odstąpienia - musi wynikać z przepisu albo z samej ugody, jej regulaminu lub załącznika.
• Rozwiązanie za porozumieniem - wymaga zgody banku i frankowicza, więc nie następuje jednostronnie.
• Uchylenie się od skutków - wymaga wykazania przewidzianej prawem wady oświadczenia woli oraz zachowania terminu.
• Nieważność ugody - może wymagać oceny m.in. przez pryzmat art. 58 Kodeksu cywilnego, ale nie jest automatyczną konsekwencją niekorzystnej kalkulacji.

Dlaczego nie można po prostu zrezygnować z podpisanej ugody?

Nie, sama zmiana zdania po podpisaniu ugody nie daje frankowiczowi prawa do jej jednostronnego anulowania. Sąd Najwyższy w wyroku I CSKP 5/21 potwierdził, że ugoda pozasądowa co do zasady wiąże strony, a jej skutki bada się przez konkretne podstawy prawne i okoliczności zawarcia (źródło: Sąd Najwyższy, 2021).

Znaczenie ma ostateczna treść dokumentu, a nie wyłącznie rozmowy poprzedzające podpis. Jeżeli doradca banku przedstawiał ustnie inną korzyść niż zapisana w ugodzie, trzeba porównać korespondencję, nagrania, kalkulacje i finalny tekst. Taka rozbieżność może być istotna dowodowo, ale nie przesądza jeszcze wyniku sporu.

Jakie wyjątki trzeba sprawdzić przed uznaniem sprawy za zamkniętą?

Najpierw trzeba sprawdzić cztery kierunki: umowne lub ustawowe odstąpienie, porozumienie z bankiem, wady oświadczenia woli oraz ważność postanowień ugody. Każdy z nich opiera się na innych faktach, terminach i dowodach, dlatego nie należy wysyłać do banku przypadkowego pisma bez analizy dokumentów.

Przykład: ugoda może przewidywać warunek wejścia w życie po zaksięgowaniu konkretnej wpłaty. Jeśli warunek nie został spełniony, analiza będzie inna niż przy ugodzie już wykonanej przez obie strony. Podobnie inaczej ocenia się dokument podpisany po kilku spotkaniach, a inaczej porozumienie przedstawione konsumentowi do akceptacji tego samego dnia.

„Parafraza: ugoda ma usuwać istniejącą niepewność lub spór przez wzajemne ustępstwa, dlatego jej zakwestionowanie wymaga podstawy wykraczającej poza późniejszą ocenę opłacalności.” - Sejm RP, Kodeks cywilny, art. 917-918, tekst jednolity 2024

Czym różnią się odstąpienie, rozwiązanie ugody i uchylenie się od skutków?

Odstąpienie, rozwiązanie ugody za porozumieniem i uchylenie się od skutków oświadczenia woli prowadzą do odmiennych skutków oraz wymagają innych przesłanek. Odstąpienie opiera się na uprawnieniu, rozwiązanie na zgodzie obu stron, a uchylenie na wadzie decyzji składanej przy zawieraniu ugody według art. 82-88 i 918 Kodeksu cywilnego.

Mechanizm	Co musi istnieć?	Czy bank musi się zgodzić?	Przykładowy materiał do analizy
Odstąpienie	Przepis albo wyraźne postanowienie ugody	Nie, jeśli uprawnienie skutecznie przysługuje	Tekst ugody, pouczenie, data zawarcia
Rozwiązanie ugody	Nowe porozumienie stron	Tak	Projekt aneksu, korespondencja negocjacyjna
Uchylenie się od skutków	Wada oświadczenia woli i zachowany termin	Nie, lecz bank może kwestionować skuteczność	Wiadomości, kalkulacje, nagrania, historia negocjacji
Nieważność	Przesłanka wynikająca z prawa, np. art. 58 KC	Nie	Treść ugody, umowa kredytu, okoliczności zawarcia

Kiedy ugoda może dawać umowne prawo odstąpienia?

Umowne prawo odstąpienia działa tylko wtedy, gdy ugoda jasno je przewiduje i określa warunki jego wykonania, w tym termin oraz formę oświadczenia. Nie wolno zakładać, że każde postanowienie o „rezygnacji” lub „wycofaniu wniosku” tworzy takie uprawnienie.

Trzeba czytać nie tylko główny dokument. Istotne postanowienie może znaleźć się w regulaminie programu ugodowego, załączniku z harmonogramem albo formularzu podpisanym wraz z ugodą. Wątpliwości dotyczące pojęć prawnych można uporządkować w materiale ugoda frankowa czy pozew - jak porównać warianty.

Czy bank może zgodzić się na rozwiązanie ugody?

Tak, bank i frankowicz mogą wspólnie zmienić albo rozwiązać ugodę, lecz żadna strona nie może tego jednostronnie wymusić bez podstawy prawnej. Negocjacje mogą dotyczyć np. korekty harmonogramu, błędnie rozliczonej wpłaty lub zastąpienia jednego rozliczenia drugim porozumieniem.

Przykład: bank omyłkowo przyjął w rozliczeniu inną datę spłaty niż wskazana w historii rachunku. Strony mogą usunąć ten błąd aneksem. To nie jest to samo co uchylenie się od skutków całej ugody z powodu błędu w rozumieniu prawa cywilnego.

Kiedy stosuje się uchylenie się od skutków oświadczenia woli?

Uchylenie się od skutków ugody wymaga wskazania konkretnej wady oświadczenia woli, takiej jak błąd, podstęp, bezprawna groźba albo stan wyłączający świadome lub swobodne podjęcie decyzji. Przy ugodzie ograniczenia w odniesieniu do błędu wprowadza dodatkowo art. 918 KC.

Potoczne „anulowanie ugody z bankiem” może więc oznaczać kilka instytucji. W indywidualnej sprawie prawnik powinien nazwać właściwą podstawę, ponieważ od niej zależą termin, treść oświadczenia i ryzyko dalszego sporu.

• Odstąpienie - bada się przez treść prawa odstąpienia i termin wskazany w przepisie albo umowie.
• Rozwiązanie - wymaga zgodnych oświadczeń banku oraz kredytobiorcy CHF.
• Błąd - przy ugodzie podlega szczególnemu testowi z art. 918 Kodeksu cywilnego.
• Podstęp - wymaga analizy zachowania banku i związku tego zachowania z podpisaniem dokumentu.
• Groźba - musi być bezprawna, realna i istotna dla decyzji frankowicza.

Czy ugoda frankowa podpisana online zawsze daje 14 dni na odstąpienie?

Nie, elektroniczny podpis lub wymiana dokumentów przez internet nie oznaczają automatycznie 14 dni na odstąpienie od ugody frankowej. Art. 39-43 ustawy o prawach konsumenta dotyczą umów o usługi finansowe zawieranych na odległość, a kwalifikacja konkretnej ugody zależy od jej treści, sposobu zawarcia i statusu stron (źródło: Sejm RP, Dz.U. 2024 poz. 1796).

Kiedy należy analizować art. 40 ustawy o prawach konsumenta?

Art. 40 ustawy o prawach konsumenta trzeba analizować wtedy, gdy bank zawiera z konsumentem umowę dotyczącą usług finansowych wyłącznie przy użyciu środków porozumiewania się na odległość. Przepis przewiduje co do zasady 14 dni na odstąpienie, lecz wymaga wcześniejszego ustalenia, czy dana ugoda mieści się w tym reżimie.

Badanie powinno objąć przebieg całej czynności, nie tylko ostatni klik w systemie banku. Jeżeli frankowicz negocjował warunki podczas spotkania w oddziale, a następnie podpisał dokument profilem zaufanym, sam podpis online nie rozstrzyga o zawarciu umowy na odległość.

Dlaczego sposób podpisania ugody nie przesądza o prawie odstąpienia?

Sposób podpisania ugody jest tylko jednym z faktów, ponieważ ustawa wymaga oceny rodzaju umowy, statusu konsumenta oraz użycia środków komunikacji na odległość w procesie jej zawarcia. Trzeba też sprawdzić pouczenie banku, datę doręczenia dokumentów i rozpoczęcie wykonywania ugody.

Przykład: bank przesłał ofertę e-mailem, ale konsument wcześniej dostał projekt w oddziale i negocjował warunki z pracownikiem. Przykład drugi: cała oferta, pouczenie, wymiana oświadczeń i akceptacja odbyły się wyłącznie w bankowości elektronicznej. Oba stany faktyczne wymagają osobnej kwalifikacji.

• Data zawarcia - wyznacza punkt wyjścia do analizy terminu, jeśli prawo odstąpienia w ogóle przysługuje.
• Pouczenie banku - może pokazywać, jakie informacje przedsiębiorca przekazał konsumentowi przed zawarciem ugody.
• Forma komunikacji - obejmuje e-mail, telefon, system bankowości elektronicznej oraz spotkania osobiste.
• Przedmiot ugody - wymaga oceny, czy porozumienie dotyczy usługi finansowej w rozumieniu ustawy.
• Wykonywanie ugody - np. spłata według nowego harmonogramu może mieć znaczenie dla dalszej oceny sytuacji.

Nie należy samodzielnie przestawać wykonywać ugody tylko dlatego, że podpisano ją elektronicznie. Skuteczność oświadczenia o odstąpieniu może zostać zakwestionowana przez bank, a zaległość może wywołać dalsze konsekwencje finansowe.

Kiedy błąd, podstęp lub groźba mogą podważyć ugodę frankową?

Błąd przy zawarciu ugody frankowej może mieć znaczenie tylko w ściśle określonych warunkach, a przy ugodzie art. 918 § 1 KC wymaga błędu co do stanu faktycznego uznanego przez obie strony za niewątpliwy. Nie chodzi zatem zwykle o późniejszą ocenę, czy przyjęte rozliczenie było finansowo korzystne (źródło: Kodeks cywilny, Dz.U. 2024 poz. 1061).

Jak art. 918 Kodeksu cywilnego ogranicza powoływanie się na błąd?

Art. 918 KC ogranicza błąd do sytuacji, w której obie strony traktowały określony stan faktyczny jako pewny, a znajomość prawdy zapobiegłaby sporowi albo niepewności. To przepis szczególny wobec ogólnych reguł błędu, dlatego przy ugodzie nie wystarcza odwołanie się jedynie do art. 84 KC.

Przykład: strony przyjęły, że na dzień rozliczenia kredytobiorca wpłacił określoną kwotę, choć bank dysponował błędnym zestawieniem. Jeżeli ta kwota była wspólną, niewątpliwą podstawą ugody, jej niezgodność z rzeczywistością może wymagać analizy na gruncie art. 918 KC. Ocena zależy jednak od treści dokumentu i dowodów.

„Parafraza: ugody nie można uchylić z powodu błędu co do stanu faktycznego, który strony uznawały za sporny albo niepewny; wyjątek dotyczy stanu uznanego w ugodzie za niewątpliwy.” - Sejm RP, Kodeks cywilny, art. 918 § 1, tekst jednolity 2024

Czy nowe dowody lub korzystne orzeczenie wystarczą?

Nie, późniejsze odnalezienie dowodów dotyczących roszczeń objętych ugodą zasadniczo nie wystarcza do uchylenia się od jej skutków, chyba że ugodę zawarto w złej wierze. Taką regułę przewiduje art. 918 § 2 Kodeksu cywilnego.

To ważne zwłaszcza po pojawieniu się korzystnego wyroku dotyczącego kredytów powiązanych z CHF, w tym spraw C-260/18 Dziubak lub C-520/21. Orzeczenia te mogą wpływać na ocenę ryzyka przed podpisaniem nowej ugody, ale nie tworzą automatycznego prawa do anulowania każdej wcześniejszej ugody.

Czy presja banku zawsze oznacza bezprawną groźbę?

Nie, presja negocjacyjna nie jest automatycznie bezprawną groźbą, ponieważ trzeba wykazać realne zagrożenie, jego bezprawność oraz wpływ na decyzję o podpisaniu ugody. Znaczenie mogą mieć np. wiadomości z wyznaczonym krótkim terminem, informacja o możliwych działaniach banku i możliwość skorzystania z niezależnej porady.

Inna sytuacja zachodzi, gdy bank komunikuje twardą ofertę z terminem siedmiu dni, a inna, gdy ktoś grozi działaniem, do którego nie ma prawa. Materiał dowodowy powinien pokazywać pełny kontekst, nie pojedyncze zdanie wyrwane z korespondencji.

• Stan faktyczny - przy art. 918 KC musi być wskazany konkretnie, np. wysokość wpłat lub data określonego zdarzenia.
• Nowe dokumenty - same nie przesądzają o skutecznym uchyleniu się od ugody.
• Zła wiara - wymaga odrębnej oceny i dowodów dotyczących zachowania strony przy zawieraniu ugody.
• Podstęp - dotyczy celowego wywołania błędu, a nie zwykłej różnicy stanowisk negocjacyjnych.
• Brak swobody - może wymagać zbadania stanu zdrowia, presji oraz warunków, w których podpisano dokument.

Sąd Najwyższy w postanowieniu II CZ 51/19 wskazywał na potrzebę badania ugody w związku z umową kredytu indeksowanego lub denominowanego do CHF. Nie oznacza to jednak jednolitego rezultatu dla wszystkich spraw.

Czy zrzeczenie się roszczeń wobec banku jest zawsze skuteczne?

To zależy od treści ugody, sposobu jej uzgodnienia i tego, czy konsument podjął decyzję dobrowolnie oraz świadomie. TSUE w sprawie C-452/18 XZ przeciwko Ibercaja Banco z 9 lipca 2020 r. dopuścił rezygnację konsumenta z ochrony, ale tylko przy rzeczywiście dobrowolnej i świadomej zgodzie w kontekście dyrektywy 93/13/EWG.

Jak TSUE ocenia dobrowolną i świadomą zgodę konsumenta?

TSUE wymaga, aby rezygnacja z ochrony konsumenckiej była dobrowolna i świadoma, a nie oparta wyłącznie na formalnym podpisie pod dokumentem przygotowanym przez bank. Przy ocenie liczą się przejrzystość klauzul, zakres informacji przekazanych przed podpisaniem oraz realna możliwość zrozumienia konsekwencji.

To standard interpretacyjny, nie gotowy automatyczny test nieważności polskiej ugody frankowej. Sąd krajowy ocenia konkretne warunki, materiał dowodowy i zastosowanie prawa polskiego. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Rzecznik Finansowy mogą być źródłem informacji, lecz nie zastąpią rozstrzygnięcia indywidualnego sporu.

Co sprawdzić w klauzuli zrzeczenia się roszczeń?

Klauzulę zrzeczenia się roszczeń trzeba czytać łącznie z całą ugodą, ponieważ zakres rezygnacji może dotyczyć przeszłych, obecnych albo przyszłych roszczeń i może być powiązany z konkretnym rozliczeniem. Samo użycie sformułowania „ostateczne rozliczenie” nie przesądza jeszcze o wszystkich jego skutkach.

Przykład: bank przedstawia jedną kwotę do wypłaty, ale nie wyjaśnia, jak wpływa ona na roszczenia z umowy kredytu. Inny przykład to ugoda, w której załącznik zawiera szczegółową kalkulację salda, spłat i zwolnienia z dalszych zobowiązań. Różnica może być istotna przy analizie informacji dostępnych konsumentowi.

• Treść zrzeczenia - powinna wskazywać, których roszczeń i jakiego okresu dotyczy.
• Indywidualne negocjacje - mogą mieć znaczenie dla oceny postanowień przygotowanych przez bank.
• Kalkulacja rozliczenia - pokazuje, czy konsument otrzymał dane pozwalające ocenić konsekwencje finansowe.
• Informacja o sporze - może wskazywać, czy frankowicz znał alternatywne warianty, w tym drogę sądową.
• Dyrektywa 93/13/EWG - stanowi unijne tło kontroli nieuczciwych warunków konsumenckich.

„Parafraza: konsument może zrezygnować z powoływania się na nieuczciwy warunek, jeżeli robi to dobrowolnie i świadomie.” - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, C-452/18 XZ przeciwko Ibercaja Banco, 2020

Przed podpisaniem kolejnego dokumentu pomocne może być porównanie go z materiałem jak sprawdzić propozycję ugody frankowej przed podpisaniem oraz jak policzyć finansowe skutki ugody z bankiem. Liczby należy sprawdzać na danych z własnej umowy i historii spłat.

Jakie terminy, dowody i działania są potrzebne po podpisaniu kwestionowanej ugody?

Przy uchyleniu się od skutków oświadczenia złożonego pod wpływem błędu lub groźby art. 88 KC przewiduje co do zasady roczny termin, liczony odpowiednio od wykrycia błędu albo ustania stanu obawy. Początek terminu zależy od faktów konkretnej sprawy, dlatego zwłoka może utrudnić ochronę praw (źródło: Kodeks cywilny, 2024).

Jak zabezpieczyć dowody i nie pogorszyć swojej sytuacji?

Pierwszym krokiem jest zachowanie pełnej dokumentacji ugody i komunikacji z bankiem w niezmienionej postaci, zanim rozpoczną się dalsze rozmowy. Nie należy kasować e-maili, edytować plików PDF ani opierać sprawy wyłącznie na pamięci z negocjacji.

1. Ugoda i wszystkie załączniki - należy zapisać w wersji podpisanej wraz z datami oraz potwierdzeniami doręczenia.
2. Umowa kredytu CHF - należy dołączyć aneksy, regulaminy, historię spłat i wcześniejsze reklamacje.
3. Kalkulacje banku - należy zachować pliki, wydruki, prezentacje i wiadomości wyjaśniające kwoty rozliczenia.
4. Korespondencja - należy zabezpieczyć e-maile, SMS-y i wiadomości z systemu bankowości elektronicznej wraz z datami.
5. Przebieg rozmów - należy spisać chronologię spotkań, uczestników i przekazanych informacji, gdy pamięć jest jeszcze świeża.
6. Wykonanie ugody - należy zebrać potwierdzenia przelewów, zamknięcia rachunku, wykreślenia zabezpieczeń lub nowego harmonogramu.

Czy ugoda sądowa i ugoda pozasądowa wymagają tej samej analizy?

Nie, ugoda sądowa wymaga dodatkowej analizy skutków procesowych, ponieważ wiąże się z konkretnym postępowaniem i sposobem jego zakończenia. Ugoda pozasądowa pozostaje przede wszystkim umową cywilnoprawną, choć również może wpływać na ewentualny późniejszy spór.

Nie ma jednego uniwersalnego terminu na podważenie ugody sądowej. Trzeba ustalić etap postępowania, treść protokołu, skutki umorzenia sprawy oraz właściwą podstawę prawną. W zakresie procedury sporządzania pozwu odsyłamy do co dzieje się po zawarciu ugody frankowej; ten materiał nie zastępuje indywidualnej strategii procesowej.

Co przekazać prawnikowi do indywidualnej analizy?

Prawnik potrzebuje przede wszystkim pełnej ugody, umowy kredytu, historii spłat i chronologii negocjacji, aby ocenić podstawę prawną oraz termin na zakwestionowanie ugody. Sam opis, że propozycja banku była „niekorzystna”, zwykle nie pozwala odpowiedzialnie ocenić ryzyka.

Dobry wybór pełnomocnika obejmuje pytanie o zakres analizy, wynagrodzenie, ryzyko kosztowe oraz doświadczenie w sporach konsumentów z bankami. Pomocniczo można przeczytać materiał jak wybrać kancelarię do analizy sprawy frankowej.

• Niezwłoczna analiza - ogranicza ryzyko przeoczenia rocznego terminu z art. 88 KC.
• Precyzyjna podstawa - pozwala odróżnić odstąpienie, nieważność i uchylenie się od skutków ugody.
• Oświadczenie do banku - powinno odpowiadać ustalonej podstawie, a nie mieć charakteru ogólnej skargi.
• Ocena dalszych płatności - wymaga ostrożności, ponieważ sam spór o ugodę nie daje automatycznie prawa do zaprzestania wykonania.
• Analiza ugody sądowej - powinna obejmować także akta i skutki procesowe zakończonego postępowania.

Obserwuję, że zwłoka szczególnie utrudnia odtworzenie rozmów i zabezpieczenie danych z bankowości elektronicznej. Szybkie zebranie dokumentów nie przesądza o wygranej, ale daje podstawę do uczciwej oceny opcji: dalszego wykonywania ugody, rozmów z bankiem albo sporu. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można zrezygnować z ugody frankowej dzień po jej podpisaniu?

Sama szybka zmiana zdania nie powoduje rozwiązania ugody. Należy pilnie sprawdzić jej treść, sposób zawarcia oraz to, czy istnieje ustawowe lub umowne prawo odstąpienia. Wynik zależy od okoliczności konkretnej sprawy.

Czy każda ugoda frankowa podpisana elektronicznie podlega odstąpieniu w ciągu 14 dni?

Nie. Konieczna jest ocena, czy doszło do zawarcia na odległość umowy dotyczącej usług finansowych w rozumieniu ustawy o prawach konsumenta. Elektroniczny podpis jest istotnym faktem, ale nie rozstrzyga samodzielnie o prawie odstąpienia.

Czy niekorzystna kalkulacja banku pozwala uchylić się od skutków ugody?

Niekorzystność ekonomiczna sama w sobie zwykle nie wystarcza. Znaczenie może mieć natomiast to, czy kalkulacja zawierała nieprawdziwe dane, jaki stan faktyczny strony uznały za pewny i czy wpłynęło to na decyzję kredytobiorcy.

Czy nowe korzystne orzeczenie sądu pozwala anulować wcześniejszą ugodę?

Nie, późniejszy korzystny wyrok nie daje automatycznego prawa do anulowania ugody. Trzeba badać treść zrzeczenia się roszczeń, informacje przekazane przed podpisaniem oraz ewentualne podstawy wynikające z prawa krajowego i unijnego.

Ile czasu jest na uchylenie się od skutków ugody zawartej pod wpływem błędu?

Art. 88 KC przewiduje co do zasady rok od wykrycia błędu, a przy groźbie rok od ustania stanu obawy. Ustalenie konkretnej daty wymaga analizy faktów, dlatego konsultacji nie należy odkładać.

Czy ugodę frankową można podważyć z powodu presji banku?

To zależy od treści komunikatów banku, realności zagrożenia i wpływu sytuacji na swobodę decyzji. Presja negocjacyjna nie zawsze jest bezprawną groźbą. Kluczowe mogą być e-maile, nagrania, terminy i relacja ze spotkania.

Czy wysłanie bankowi oświadczenia wystarczy do unieważnienia ugody?

Nie daje to gwarancji, że ugoda przestała wywoływać skutki. Bank może zakwestionować podstawę i skuteczność oświadczenia, a spór może wymagać rozstrzygnięcia przez sąd. Treść oświadczenia powinna wynikać z wcześniej ustalonej podstawy prawnej.

Źródła i literatura

Akty prawne i orzecznictwo

1. Sejm RP, Kodeks cywilny, Dz.U. 2024 poz. 1061, art. 58, 82-88 oraz 917-918.
2. Sejm RP, ustawa o prawach konsumenta, art. 39-43.
3. Sąd Najwyższy, wyrok I CSKP 5/21, 2021.
4. Sąd Najwyższy, postanowienie II CZ 51/19, 2019.
5. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, C-452/18, XZ przeciwko Ibercaja Banco, 9 lipca 2020 r..

Jak korzystać ze źródeł przy własnej sprawie?

Źródła pozwalają sprawdzić aktualne brzmienie przepisów i kierunek orzecznictwa, ale nie zastępują oceny konkretnej ugody, dowodów i terminów. Przed publikacją lub podjęciem decyzji przepisy oraz najnowsze orzecznictwo należy zweryfikować w oficjalnych bazach. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata.

Przeczytaj również

• Czy bank może uzależniać propozycję ugody frankowej od wycofania pozwu lub zrzeczenia się roszczeń?
• Co zrobić po otrzymaniu wezwania do zapłaty lub propozycji ugody od banku?
• Czy korzystne orzecznictwo TSUE i Sądu Najwyższego oznacza, że warto odrzucić ugodę frankową?