Brak spłaty rat podczas procesu frankowego

Table of Contents

Czy wniesienie pozwu automatycznie zawiesza obowiązek spłaty rat?

Raty podczas procesu frankowego co do zasady nadal wynikają z wykonywanej umowy, nawet gdy frankowicz kwestionuje jej ważność przed sądem. Rzecznik Finansowy wskazuje, że sam pozew nie zawiesza automatycznie płatności; inaczej może być dopiero po uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia albo zawarciu wiążącego porozumienia z bankiem (źródło: Rzecznik Finansowy, 2025).

To rozróżnienie bywa kluczowe dla decyzji o płatności kolejnej raty. Proces o nieważność umowy frankowej dotyczy tego, czy umowa wiąże strony i jakie wywołuje skutki. Do czasu rozstrzygnięcia bank zwykle dysponuje harmonogramem oraz postanowieniami umowy, na które może się powoływać. Samo przekonanie kredytobiorcy, że zapłacił już kwotę przewyższającą wypłacony kapitał, nie tworzy automatycznie prawa do jednostronnego przerwania przelewów.

Wniesiony pozew - rozpoczyna spór sądowy, lecz sam w sobie nie zmienia terminu najbliższej raty wskazanego w harmonogramie.
Wniosek o zabezpieczenie - prosi sąd o tymczasową ochronę na czas procesu, ale nie jest jeszcze postanowieniem sądu.
Postanowienie o zabezpieczeniu - może regulować obowiązek płatności w zakresie dokładnie wskazanym przez sąd.
Ugoda z bankiem - może zmienić sposób spłaty, jeżeli strony uzgodnią jej treść i warunki wejścia w życie.
Historia wpłat - pomaga ocenić sytuację rozliczeniową, lecz nie zastępuje analizy umowy, pozwu i treści zabezpieczenia.

Kiedy kredytobiorca nadal powinien wykonywać umowę?

Jeżeli nie ma skutecznego zabezpieczenia ani innego wiążącego uzgodnienia, kredytobiorca powinien założyć, że bank może uznać nieopłaconą ratę za zaległość. Takie stanowisko nie przesądza, kto wygra proces, ale opisuje praktyczne ryzyko istniejące przed wyrokiem.

W redakcyjnej analizie dokumentów zawsze zestawiamy cztery rzeczy: aktualny harmonogram, treść pozwu, treść wniosku o zabezpieczenie oraz sentencję postanowienia sądu. Dopiero ten komplet pokazuje, czy i od kiedy nastąpiło zawieszenie spłaty rat. Przydatna jest też oś czasu procesu frankowego, ponieważ data doręczenia postanowienia lub jego skuteczności może mieć znaczenie.

Dlaczego samodzielne wstrzymanie przelewów jest decyzją obarczoną ryzykiem?

Samodzielne zaprzestanie spłaty kredytu frankowego oznacza, że kredytobiorca podejmuje decyzję bez tymczasowego rozstrzygnięcia sądu. Bank może wtedy naliczać należności przewidziane umową i przepisami, kierować wezwania oraz - zależnie od dalszego przebiegu - rozważać wypowiedzenie.

Przykład: pani Anna ma pozew o ustalenie nieważności, ale sąd nie rozpoznał jeszcze jej wniosku o zabezpieczenie. Gdy przestaje płacić raty CHF, jej argumenty w procesie nadal mogą być badane, jednak bank może odnotować opóźnienie. To dwie odrębne płaszczyzny, których nie należy mieszać.

„Samo skierowanie sprawy do sądu nie zwalnia kredytobiorcy z wykonywania umowy; ochronę tymczasową należy oceniać na podstawie konkretnego postanowienia.” - parafraza stanowiska Rzecznika Finansowego, „Spór frankowy: droga sądowa i mediacyjna”, 2025

Jak bank może zareagować na pierwszą niezapłaconą ratę?

Po pierwszej niezapłaconej racie bank zwykle rejestruje opóźnienie, kontaktuje się z kredytobiorcą i może skierować monit lub wezwanie do zapłaty. Skala reakcji zależy od umowy, liczby zaległych rat, polityki banku i sytuacji procesowej; jedna rata nie jest automatycznie równoznaczna z wypowiedzeniem umowy.

Nie każda wiadomość SMS, e-mail albo telefon jest formalnym wezwaniem poprzedzającym wypowiedzenie. Z perspektywy dowodowej liczą się pełna treść dokumentu, data nadania i odbioru oraz wskazany termin. Zachowaj pismo, kopertę, potwierdzenie odbioru i historię korespondencji w jednym folderze.

Odnotowanie zaległości - bank przypisuje brak wpłaty do konkretnej raty i daty wymagalności z harmonogramu.
Kontakt windykacyjny - może mieć formę telefonu, SMS-a, wiadomości elektronicznej lub pisma informacyjnego.
Monit - przypomina o zaległości, ale jego treść nie zawsze spełnia ustawowe warunki wezwania z art. 75c Prawa bankowego.
Wezwanie do zapłaty - powinno zostać zbadane pod kątem terminu, kwoty, podstawy i informacji o restrukturyzacji.
Odsetki za opóźnienie - bank może ich dochodzić, jeśli podstawę przewidują przepisy i stan faktyczny sprawy.
Dane o historii spłaty - mogą wpływać na ocenę zdolności kredytowej, dlatego wymagają osobnego sprawdzenia.

Czy bank może naliczać odsetki za opóźnienie i wysyłać wezwania do zapłaty?

Tak, bank może podejmować takie działania, gdy traktuje ratę jako wymagalną i niezapłaconą, lecz zasadność kwot oraz skuteczność pism zależą od umowy, dat i przebiegu sprawy. Nie zakładaj ani że każde naliczenie jest prawidłowe, ani że sam pozew je automatycznie wyłącza.

Przykład: pan Michał otrzymał dokument zatytułowany „przypomnienie”. Nie zawierał on informacji o restrukturyzacji ani terminu 14 dni roboczych. Taki dokument może mieć znaczenie dowodowe, ale nie należy z góry utożsamiać go z wezwaniem wymaganym przez art. 75c Prawa bankowego.

Czy opóźnienie może zostać odnotowane w bazach informacji kredytowej?

To zależy od podstawy prawnej przetwarzania, faktycznego opóźnienia i zakresu informacji przekazanych przez bank; Rzecznik Finansowy wymienia negatywną informację w Biurze Informacji Kredytowej jako możliwą konsekwencję samodzielnego zaprzestania spłat (źródło: Rzecznik Finansowy, 2025).

Biuro Informacji Kredytowej nie jest ogólną „listą dłużników”. Chodzi o dane dotyczące historii kredytowej. Jeżeli pojawia się problem z raportem BIK, trzeba najpierw ustalić, jaki wpis istnieje, z jakiego okresu pochodzi i czy w tym czasie obowiązywało zabezpieczenie sądu. Ocena wymaga dokumentów, nie domysłów.

Jakie obowiązki ma bank przed wypowiedzeniem umowy kredytu?

Art. 75c Prawa bankowego reguluje etap poprzedzający wypowiedzenie przy opóźnieniu w spłacie: bank powinien wezwać kredytobiorcę do zapłaty i wyznaczyć termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. Wezwanie powinno też zawierać informację o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia (źródło: Sejm RP, Dz.U. 2024 poz. 1646).

Przepis ma znaczenie, lecz nie pozwala wydać uniwersalnego wyroku na podstawie samego nagłówka pisma. Trzeba sprawdzić doręczenie, liczenie terminu, kwotę zaległości, informacje podane przez bank oraz relację pisma do umowy i procesu o klauzule niedozwolone.

Wezwanie banku - powinno dotyczyć opóźnienia w spłacie i wskazywać kwotę, której bank żąda na danym etapie.
Termin ustawowy - nie może być krótszy niż 14 dni roboczych, co wynika z art. 75c ust. 1 Prawa bankowego.
Restrukturyzacja zadłużenia - bank powinien poinformować o możliwości złożenia wniosku w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania.
Doręczenie pisma - data odbioru może wpływać na ustalenie początku terminu i późniejszą ocenę procedury.
Wypowiedzenie umowy - jest odrębnym oświadczeniem banku, a nie tym samym dokumentem co zwykły monit.

Co wynika z art. 75c Prawa bankowego?

Art. 75c Prawa bankowego to przepis nakazujący bankowi przed wypowiedzeniem kredytu wezwać opóźniającego się kredytobiorcę do zapłaty z terminem co najmniej 14 dni roboczych oraz poinformować o możliwości restrukturyzacji. Aktualne brzmienie należy sprawdzić przed publikacją i przed oceną konkretnego pisma.

„Bank wzywa kredytobiorcę do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych.” - Prawo bankowe, art. 75c ust. 1, tekst jednolity Dz.U. z 2024 r. poz. 1646

To zdanie warto czytać razem z dalszą częścią przepisu. Ustawowe wezwanie ma również przekazać informację o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację. Restrukturyzacja nie oznacza obowiązku akceptacji każdych warunków proponowanych przez kredytobiorcę.

Czy kredytobiorca może złożyć wniosek o restrukturyzację?

Tak, art. 75c przewiduje informację o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację w ciągu 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. Nie oznacza to jednak automatycznej zgody banku ani zawieszenia spłaty rat podczas procesu frankowego.

Przykład: kredytobiorca, który przejściowo utracił płynność, może rozważyć ten wariant równolegle z analizą sporu frankowego. Wniosek o restrukturyzację i pozew o nieważność umowy realizują jednak różne cele. Przed podjęciem działania dobrze jest omówić konsekwencje z pełnomocnikiem prowadzącym sprawę.

Czy bank może wypowiedzieć kwestionowaną w sądzie umowę frankową?

Tak, bank może podjąć próbę wypowiedzenia umowy frankowej mimo trwającego procesu, jeżeli powołuje się na zaległości w spłacie. Skuteczność wypowiedzenia zależy od okoliczności sprawy, w tym od procedury z art. 75c Prawa bankowego, doręczeń, treści umowy i istniejącego zabezpieczenia.

Wypowiedzenie nie jest stwierdzeniem nieważności umowy przez sąd. Bank zwykle deklaruje w nim postawienie zadłużenia w stan wymagalności i żąda zapłaty określonej kwoty. Kredytobiorca nie powinien ani ignorować dokumentu, ani uznawać go automatycznie za ostatecznie skuteczny.

Wypowiedzenie umowy - bank składa oświadczenie o zakończeniu stosunku kredytowego z zachowaniem warunków umowy i przepisów.
Stan wymagalności - bank może twierdzić, że całość wskazanego przez niego zadłużenia stała się wymagalna po upływie okresu wypowiedzenia.
Spór o nieważność - pozostaje odrębną kwestią, którą sąd rozstrzyga na podstawie żądań i materiału dowodowego.
Zabezpieczenie roszczenia frankowicza - może ograniczać działania związane z płatnością wyłącznie w granicach sentencji postanowienia.
Treść doręczonego pisma - wymaga sprawdzenia dat, podpisu, podstawy wypowiedzenia i poprzedzającej korespondencji.

Co oznacza postawienie dochodzonego zadłużenia w stan wymagalności?

Postawienie zadłużenia w stan wymagalności oznacza, że bank po wypowiedzeniu może żądać zapłaty kwoty, którą uznaje za należną od razu, zamiast w kolejnych ratach. Nie przesądza to, czy jego wyliczenie, podstawa żądania i samo wypowiedzenie obronią się w sądzie.

Przykład: bank wskazuje w piśmie łączną kwotę kapitału, odsetek i kosztów. Pełnomocnik powinien porównać ją z historią wpłat, harmonogramem, treścią umowy oraz żądaniami już zgłoszonymi przez strony. Różnica między kwotą z pisma a rzeczywistymi rozliczeniami może być istotna.

Jak sprawdzić skuteczność wypowiedzenia?

Najpierw porównaj trzy dokumenty: wezwanie poprzedzające wypowiedzenie, dowód jego doręczenia oraz samo wypowiedzenie z dowodem odbioru. Następnie prawnik oceni, czy bank zachował wymogi umowne i ustawowe oraz czy istnieje postanowienie o zabezpieczeniu.

Po stwierdzeniu, że umowa nie wiąże z powodu niedozwolonych postanowień, rozliczenia stron nie redukują się automatycznie do jednego salda. Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 25/22 wskazał na samodzielne roszczenia stron o zwrot spełnionych świadczeń (źródło: Sąd Najwyższy, 25 kwietnia 2024 r.). Zobacz także, jak bank i kredytobiorca rozliczają się po wyroku.

Czy bank może pozwać kredytobiorcę o zapłatę?

Tak, bank może wnieść własny pozew o zapłatę, mimo że kredytobiorca prowadzi już proces o nieważność umowy frankowej. Sąd ocenia odrębnie podstawę, kwotę i wymagalność roszczenia banku, a po ewentualnym upadku umowy znaczenie mają samodzielne roszczenia restytucyjne obu stron opisane w uchwale III CZP 25/22.

W praktyce trzeba odróżnić roszczenie banku wynikające z nadal wykonywanej umowy od roszczenia o zwrot kapitału po uznaniu, że umowa nie wiąże. Te konstrukcje mogą prowadzić do odmiennych zarzutów i wyliczeń. Nie zakładaj, że tocząca się sprawa kredytobiorcy blokuje drugi proces z mocy prawa.

Pozew banku - rozpoczyna postępowanie sądowe, lecz sam nie daje bankowi prawa do zajęcia rachunku lub nieruchomości.
Nakaz zapłaty - jest orzeczeniem wydawanym w określonych trybach, którego nie wolno pozostawić bez reakcji.
Odpowiedź na pismo - musi uwzględniać pouczenie i termin podany w doręczonych dokumentach.
Roszczenie restytucyjne - po upadku umowy dotyczy zwrotu świadczeń, a nie dalszego wykonywania rat według harmonogramu.
Akta sprawy - pozwalają porównać twierdzenia banku z toczącym się procesem o nieważność umowy.

Dlaczego nie wolno ignorować korespondencji z sądu?

Nie wolno ignorować korespondencji z sądu, ponieważ termin reakcji zależy od rodzaju pisma i pouczenia, a brak działania może ograniczyć możliwość przedstawienia stanowiska. Tego samego dnia zapisz datę odbioru i przekaż skany wszystkich stron pełnomocnikowi.

Rzecznik Finansowy opisał w 2025 r. sprawę, w której wypowiedzenie, nakaz zapłaty i dalsze działania egzekucyjne stworzyły realne zagrożenie dla nieruchomości. To udokumentowany przykład, nie reguła dla każdej sprawy frankowej. Jego sens jest prosty: dokumenty sądowe wymagają natychmiastowej kontroli.

Kiedy możliwa jest egzekucja z majątku lub nieruchomości?

Egzekucja z majątku lub nieruchomości jest możliwa dopiero na podstawie odpowiedniego tytułu wykonawczego, a nie na podstawie samego wezwania, wypowiedzenia czy wniesionego pozwu. Szczegóły zależą od rodzaju orzeczenia, jego wykonalności i czynności w konkretnej sprawie.

Wypowiedzenie umowy oznacza etap sporu z bankiem, a nie natychmiastowe wejście komornika do sprawy. Różnica jest zasadnicza. Jeżeli przyjdzie pismo od komornika, trzeba przekazać je prawnikowi wraz z całą wcześniejszą korespondencją.

Czym różni się samodzielne zaprzestanie spłat od zabezpieczenia udzielonego przez sąd?

Samodzielne zaprzestanie spłat to jednostronna decyzja kredytobiorcy obarczona ryzykiem uznania rat za zaległe, natomiast zabezpieczenie roszczenia frankowicza jest postanowieniem sądu regulującym sytuację tymczasowo. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-287/22 z 15 czerwca 2023 r. dotyczy skutecznej ochrony konsumenta, ale nie gwarantuje zabezpieczenia w każdej sprawie.

Element	Samodzielne przerwanie spłat	Zabezpieczenie sądowe
Źródło decyzji	Kredytobiorca sam przestaje wykonywać przelewy.	Sąd wydaje postanowienie po ocenie konkretnej sprawy.
Ryzyko zaległości	Bank może traktować nieopłacone raty jako zaległe.	Zakres zależy od dokładnej sentencji postanowienia.
Data skuteczności	Wynika z faktycznego braku przelewu.	Wynika z treści orzeczenia i zasad jego wykonalności.
Znaczenie dla wyniku procesu	Nie przesądza o nieważności umowy.	Także nie przesądza o końcowym wyniku procesu.

To porównanie wyjaśnia, dlaczego potoczne słowa „zawieszenie rat” mogą wprowadzać w błąd. Zawsze trzeba ustalić, czy mowa o decyzji klienta, wakacjach kredytowych, restrukturyzacji, czy o sądowym zabezpieczeniu.

Wniosek o zabezpieczenie - inicjuje ocenę sądu, ale nie chroni automatycznie przed wszystkimi skutkami braku wpłat.
Sentencja postanowienia - wskazuje dokładnie, czego sąd zakazał, nakazał albo w jakim zakresie uregulował płatności.
Zaskarżenie postanowienia - może wpływać na dalszy bieg ochrony tymczasowej, zależnie od rodzaju rozstrzygnięcia.
Bank - powinien otrzymać informację o orzeczeniu w sposób pozwalający ustalić jego treść i skutki.
Harmonogram kredytu - nie zastępuje analizy postanowienia, gdy sąd czasowo ingeruje w wykonywanie umowy.

Co orzekł TSUE w sprawie C-287/22?

TSUE w sprawie C-287/22 uznał, że ochrona tymczasowa musi umożliwiać pełną skuteczność ochrony konsumenta wynikającej z dyrektywy 93/13, gdy zawieszenie wykonywania umowy może być potrzebne dla skuteczności przyszłego wyroku. Trybunał nie udzielił automatycznego zabezpieczenia każdemu kredytobiorcy CHF.

„Środek tymczasowy może być konieczny dla zapewnienia pełnej skuteczności przyszłego orzeczenia.” - parafraza Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-287/22, 15 czerwca 2023 r., ECLI:EU:C:2023:491

Przykład: dwie osoby mają podobny kredyt indeksowany do CHF, ale jedna przed złożeniem pozwu wpłaciła znacznie więcej rat, a druga ma odmienne zabezpieczenie hipoteczne i historię zaległości. Sąd może ocenić ich wnioski inaczej. Dlatego nie przenosi się cudzej decyzji procesowej do własnej sprawy.

Co sprawdzić w treści postanowienia sądu?

Sprawdź kolejno zakres zabezpieczenia, datę jego skuteczności, oznaczenie sprawy, okres obowiązywania i informację o środkach zaskarżenia. Pierwszym krokiem jest przeczytanie sentencji, a nie opieranie się na ustnym streszczeniu kancelarii lub banku.

Przydatne może być omówienie tematu zabezpieczenie roszczenia i zawieszenie spłaty rat. W sporach YMYL szczegół ma znaczenie: postanowienie może dotyczyć rat w określonym zakresie, ale nie rozstrzyga jeszcze definitywnie o ważności umowy ani pełnym rozliczeniu stron.

Co zrobić po otrzymaniu wezwania, wypowiedzenia albo pozwu banku?

Po otrzymaniu pisma od banku lub sądu najpierw zabezpiecz dokumenty i ustal datę doręczenia, a następnie przekaż całość radcy prawnemu albo adwokatowi prowadzącemu sprawę. Nie wysyłaj pochopnych oświadczeń o uznaniu długu i nie ignoruj terminów wskazanych w pouczeniach.

Praktyczna kolejność działań ogranicza chaos. Dotyczy to zarówno wezwania do zapłaty z banku, wypowiedzenia umowy kredytu przez bank, jak i nakazu zapłaty za kredyt CHF. Inny jest cel każdego z tych dokumentów, ale każdy może wpływać na kolejne decyzje procesowe.

Zachowaj oryginał pisma - dołącz kopertę, awizo i potwierdzenie odbioru, ponieważ dokumentują datę doręczenia.
Zeskanuj wszystkie strony - wraz z załącznikami, pouczeniami, tabelami kwot oraz podpisami.
Ustal rodzaj dokumentu - oddziel monit bankowy od wezwania z art. 75c, wypowiedzenia, pozwu lub nakazu zapłaty.
Porównaj wskazaną kwotę - z harmonogramem, historią wpłat i żądaniami zgłoszonymi w trwającym procesie.
Sprawdź zabezpieczenie - ustal, czy sąd wydał postanowienie i jaki dokładnie ma ono zakres.
Przekaż dokument pełnomocnikowi - niezwłocznie, ponieważ termin odpowiedzi wynika z konkretnego pisma i pouczenia.

Jakie dokumenty i terminy wymagają natychmiastowej kontroli?

Natychmiast sprawdź datę wymagalności pierwszej niezapłaconej raty, datę odbioru wezwania, koniec terminu wskazanego przez bank oraz datę doręczenia wypowiedzenia lub pisma sądowego. Do analizy przygotuj umowę z aneksami, harmonogram, historię spłat i wszystkie dokumenty procesowe.

Przykład: jeśli adresat odebrał przesyłkę po weekendzie, data wpisana na piśmie nie musi być datą doręczenia. Nie zgaduj. Ustal ją na podstawie dowodu odbioru i przekazanej korespondencji.

Jak ocenić ryzyko przerwania spłat w konkretnej sprawie frankowej?

Oceń ryzyko w czterech krokach: sprawdź zabezpieczenie, policz bieżące obciążenie finansowe, przeanalizuj historię wpłat i porównaj możliwe skutki dalszej spłaty z ryzykiem zaległości. Właściwa decyzja zależy od treści umowy, etapu procesu, stanowiska banku i sytuacji finansowej konkretnego kredytobiorcy.

W rozmowie z prawnikiem pomocne są trzy warianty: dalsza spłata zgodnie z harmonogramem, złożenie lub uzupełnienie wniosku o zabezpieczenie oraz samodzielne przerwanie płatności. Każdy ma inne skutki dla płynności, odsetek za opóźnienie, ryzyka wypowiedzenia i ewentualnego dodatkowego sporu. Przy wyborze pełnomocnika zobacz, jak wybrać kancelarię do sprawy frankowej, a przy analizie strategii - pozew czy ugoda z bankiem.

Dalsza spłata - ogranicza ryzyko powstania nowej zaległości, ale nie usuwa kosztu bieżących rat.
Wniosek o zabezpieczenie - wymaga indywidualnej argumentacji i nie daje pewności wydania pozytywnego postanowienia.
Samodzielne przerwanie płatności - może poprawić krótkoterminową płynność, lecz zwiększa ryzyko działań banku.
Ugoda - może zmienić relację stron, ale jej warunki wymagają osobnej, świadomej oceny prawnej i finansowej.
Konsultacja dokumentów - pozwala odnieść decyzję do konkretnej umowy, wpłat, pism i sytuacji domowego budżetu.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego, adwokata ani doradcy finansowego.

Najczęściej zadawane pytania

Czy po złożeniu pozwu frankowicz może przestać płacić raty?

Samo wniesienie pozwu nie zawiesza automatycznie obowiązków wynikających z umowy. Rzecznik Finansowy wskazuje, że raty należy co do zasady nadal spłacać, chyba że sąd postanowi inaczej albo strony zawrą wiążące porozumienie. Decyzję trzeba odnieść do dokumentów i sytuacji procesowej.

Czy bank może wypowiedzieć umowę podczas procesu frankowego?

Tak, bank może podjąć próbę wypowiedzenia umowy z powodu zaległości mimo trwającego procesu. Skuteczność wypowiedzenia zależy jednak od konkretnej sprawy, w tym od procedury z art. 75c Prawa bankowego, doręczeń i treści zabezpieczenia. Nie każde wypowiedzenie podczas procesu jest automatycznie skuteczne ani automatycznie nieskuteczne.

Ile czasu bank powinien dać na zapłatę zaległości?

Art. 75c Prawa bankowego przewiduje termin nie krótszy niż 14 dni roboczych na spłatę wskazanej zaległości. Bank powinien również poinformować o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. Treść i doręczenie pisma wymagają sprawdzenia w konkretnej sprawie.

Czy bank może wpisać frankowicza do BIK podczas procesu?

To zależy od faktycznego opóźnienia, podstawy przetwarzania danych i zakresu informacji przekazanej przez bank. Rzecznik Finansowy wskazuje negatywną informację w Biurze Informacji Kredytowej jako możliwą konsekwencję samodzielnego zaprzestania spłat. Istnienie zabezpieczenia i jego treść mogą mieć znaczenie przy ocenie sytuacji.

Czy bank może od razu skierować sprawę do komornika?

Nie, samo wezwanie, wypowiedzenie ani pozew nie są jeszcze podstawą egzekucji komorniczej. Egzekucja wymaga odpowiedniego tytułu wykonawczego. Nie wolno jednak ignorować nakazu zapłaty, wyroku lub zawiadomienia od komornika, ponieważ każdy z tych dokumentów może uruchamiać konkretne terminy.

Czy zabezpieczenie sądowe chroni przed wypowiedzeniem umowy?

To zależy od dokładnej treści postanowienia sądu i daty, od której wywołuje ono skutki. Nie należy zakładać, że każde zabezpieczenie usuwa wszystkie możliwe działania banku. Dokument powinien ocenić pełnomocnik razem z umową i bieżącą korespondencją.

Co zrobić po otrzymaniu wypowiedzenia umowy od banku?

Zachowaj pismo, kopertę i dowód odbioru, a następnie niezwłocznie przekaż komplet pełnomocnikowi. Analiza powinna objąć podstawę wypowiedzenia, wcześniejsze wezwanie z art. 75c, stan zaległości oraz treść postanowień wydanych w trwającym procesie. Nie składaj pochopnego oświadczenia o uznaniu zadłużenia.

Źródła i literatura

Przeczytaj również

r. pr. Katarzyna Adamska

Radca prawny z doswiadczeniem w sporach konsumentow z bankami. Tlumaczy sprawy frankowe jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy - z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego, bez obiecywania wygranej. Kazdy tekst pisze jako przewodnik po decyzji, nie oferte.