Czy sprzedaż nieruchomości automatycznie przenosi roszczenia wobec banku?
Cesja roszczeń w umowie sprzedaży nieruchomości nie następuje automatycznie tylko dlatego, że frankowicz sprzedał lokal. Kodeks cywilny rozróżnia przeniesienie własności, przelew wierzytelności z art. 509-518 oraz przejęcie długu z art. 519-525, a bank, kredytobiorca CHF i cesjonariusz mogą mieć po transakcji odmienne prawa oraz obowiązki.
Najprostsza reguła brzmi: akt notarialny sprzedaży mieszkania zmienia właściciela nieruchomości, ale sam w sobie nie czyni kupującego stroną wcześniejszej umowy kredytu ani wierzycielem banku. Jeżeli strony chcą przenieść roszczenia wobec banku po sprzedaży mieszkania, powinny wyraźnie uregulować to w umowie cesji albo w precyzyjnej części umowy sprzedaży. Skuteczność takiego rozwiązania zależy od dokumentów i okoliczności konkretnej sprawy.
Dlaczego o uprawnieniu decyduje umowa kredytu, a nie wpis własności?
O tym, kto może dochodzić zwrotu świadczeń, decyduje przede wszystkim osoba związana umową kredytu, historia wpłat oraz zakres ewentualnego przelewu wierzytelności, a nie sam wpis nowego właściciela do księgi wieczystej.
W praktyce trzeba oddzielić trzy pytania: kto kupił nieruchomość, kto pozostaje dłużnikiem banku oraz komu przysługuje ewentualna wierzytelność o zwrot rat. Te role czasem łączy jedna osoba, lecz po sprzedaży lokalu mogą się rozdzielić.
- Akt notarialny sprzedaży nieruchomości - przenosi własność lokalu na kupującego w zakresie wskazanym przez strony.
- Umowa kredytu CHF - nadal wiąże pierwotnego kredytobiorcę, dopóki bank nie zaakceptuje innej konstrukcji prawnej.
- Cesja wierzytelności frankowej - może przenieść określone roszczenie na cesjonariusza, jeżeli spełnia warunki z art. 509 KC.
- Hipoteka - pozostaje odrębnym zabezpieczeniem na nieruchomości i wymaga osobnej analizy przy rozliczeniu transakcji.
Jedno zdanie, które często porządkuje rozmowę z kancelarią: sprzedaż lokalu nie jest automatyczną cesją roszczeń wobec banku, ponieważ własność nieruchomości i wierzytelność z umowy kredytu są odrębnymi prawami.
Czy nowy właściciel może od razu pozwać bank?
To zależy od tego, czy kupujący nabył konkretną wierzytelność oraz jakie żądanie chce sformułować, ponieważ sam zakup mieszkania zwykle nie daje mu legitymacji czynnej w sprawie frankowej.
Przykład: Anna sprzedała mieszkanie obciążone kredytem CHF Piotrowi, a bank otrzymał całą kwotę pozostałą do spłaty z ceny sprzedaży. Jeżeli akt nie zawiera cesji roszczeń, Piotr nie powinien zakładać, że może dochodzić od banku zwrotu rat płaconych wcześniej przez Annę. Najpierw prawnik powinien sprawdzić umowę kredytu, rozliczenie ceny i treść aktu notarialnego.
- Kupujący bez cesji - nie powinien utożsamiać zakupu lokalu z nabyciem roszczenia z cudzej umowy kredytu.
- Były właściciel będący kredytobiorcą - może nadal mieć interes w rozliczeniu z bankiem, zależnie od przebiegu spłat.
- Cesjonariusz - powinien wykazać treść oraz zakres nabytego prawa, a nie jedynie fakt zakupu nieruchomości.
- Bank - może badać, komu i w jakiej części przysługiwała wierzytelność przed przelewem.
Czym różnią się własność nieruchomości, dług kredytowy i wierzytelność wobec banku?
Własność nieruchomości, dług kredytowy i wierzytelność o zwrot rat to trzy różne elementy: własność przechodzi przez umowę sprzedaży, przejęcie długu wymaga odrębnej podstawy z art. 519-525 KC, a przelew wierzytelności regulują art. 509-518 KC. Hipoteka dodatkowo zabezpiecza wierzytelność na nieruchomości, lecz nie jest tym samym co osobisty dług kredytobiorcy.
| Element | Co oznacza | Czy zmienia się automatycznie przy sprzedaży? |
|---|---|---|
| Własność lokalu | Prawo do nieruchomości ujawniane w księdze wieczystej. | Tak, gdy strony skutecznie zawrą umowę sprzedaży w wymaganej formie. |
| Dług wobec banku | Osobista odpowiedzialność kredytobiorcy za wykonanie umowy. | Nie, przejęcie długu wymaga odrębnych warunków i co do zasady zgody wierzyciela. |
| Wierzytelność wobec banku | Możliwe roszczenie o zapłatę lub inne świadczenie związane z kredytem. | Nie, potrzebna jest właściwie określona cesja albo inna podstawa prawna. |
| Hipoteka | Zabezpieczenie obciążające nieruchomość. | Może nadal obciążać rzecz mimo zmiany właściciela, co wynika z konstrukcji art. 65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. |
Co przechodzi na kupującego wraz z własnością nieruchomości?
Na kupującego przechodzi własność nieruchomości w granicach opisanych w akcie, lecz nie dochodzi przez to do automatycznej zmiany osoby kredytobiorcy CHF ani do przelewu roszczeń wobec banku.
Hipoteka może mieć kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa kupującego. Art. 65 ustawy o księgach wieczystych i hipotece opisuje hipotekę jako prawo pozwalające wierzycielowi dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością. Dlatego przy sprzedaży mieszkania z kredytem CHF strony zwykle szczegółowo opisują spłatę, dokumenty banku i wykreślenie hipoteki.
- Zaświadczenie banku o saldzie - wskazuje kwotę potrzebną do rozliczenia zadłużenia na konkretny dzień.
- Promesa wykreślenia hipoteki - powinna zostać oceniona razem z warunkami wypłaty środków.
- Akt notarialny - powinien rozróżniać cenę za nieruchomość od ewentualnej ceny za cesję.
- Księga wieczysta - pokazuje wpisy, lecz nie rozstrzyga samodzielnie roszczeń wynikających z umowy kredytu.
Dlaczego przejęcie długu wymaga osobnych warunków?
Przejęcie długu kredytowego wymaga odrębnej czynności prawnej i nie może być domniemane z faktu zakupu nieruchomości, ponieważ art. 519 KC reguluje zmianę dłużnika inaczej niż przelew wierzytelności.
Przykład: kupujący płaci część ceny bezpośrednio na rachunek banku sprzedającego, aby bank wydał zgodę na wykreślenie hipoteki. Taka płatność nie oznacza jeszcze, że kupujący przejął cały dług albo wstąpił do umowy kredytu. Jej sens zależy od aktu, dyspozycji zapłaty i dokumentów bankowych.
- Przejęcie długu - dotyczy osoby zobowiązanej wobec banku.
- Cesja wierzytelności - dotyczy osoby, która ma otrzymać świadczenie od banku.
- Spłata przy sprzedaży - może służyć zwolnieniu hipoteki, a nie zmianie strony umowy kredytu.
- Przystąpienie do długu - jest inną konstrukcją niż przejęcie długu i także wymaga analizy dokumentów.
Po podstawowe definicje pojęć można odesłać czytelnika do sprzedaży mieszkania obciążonego kredytem frankowym, natomiast decyzja o konstrukcji transakcji wymaga analizy konkretnej umowy.
Kto pozostaje uprawniony do dochodzenia zwrotu świadczeń od banku po sprzedaży nieruchomości?
Po sprzedaży lokalu uprawnionym do dochodzenia zwrotu świadczeń od banku często nadal jest pierwotny kredytobiorca CHF, jeżeli zawarł umowę i spełniał świadczenia, ale odpowiedź zależy od źródła wpłat, rozliczenia kredytu i ewentualnej cesji. Sama utrata własności mieszkania nie przesądza o utracie roszczeń.
Jak wygląda sytuacja byłego właściciela, który pozostaje kredytobiorcą?
Były właściciel może nadal pozostać stroną umowy kredytu i osobą potencjalnie uprawnioną wobec banku, nawet gdy nieruchomość została sprzedana i hipoteka wykreślona.
To szczególnie istotne po wcześniejszej spłacie kredytu przy transakcji. Prawnik powinien odtworzyć, czy bank otrzymał środki od sprzedającego, kupującego, obojga stron czy z kredytu refinansowego. Nie da się rzetelnie wskazać wartości roszczenia bez historii spłat i indywidualnych obliczeń.
- Umowa kredytu - wskazuje pierwotnych kredytobiorców oraz zasady rozliczeń.
- Historia rachunku kredytowego - pozwala ustalić daty i wysokość wpłat.
- Dyspozycja spłaty - wyjaśnia, z jakich środków rozliczono bank przy sprzedaży.
- Zaświadczenie o całkowitej spłacie - potwierdza stan rozliczenia, lecz nie przesądza wszystkich przyszłych roszczeń.
Czy kupujący bez cesji uzyskuje roszczenia z cudzej umowy?
Nie, kupujący bez wyraźnej cesji co do zasady nie uzyskuje roszczeń wynikających z umowy kredytu zawartej przez sprzedającego, ponieważ nie nabywa ich przez sam zakup nieruchomości.
Przykład: małżonkowie sprzedali lokal po całkowitej spłacie kredytu, a kupujący nie był stroną umowy kredytowej. Bez przelewu wierzytelności kupujący nie powinien przedstawiać się bankowi jako następca prawny roszczeń z rat zapłaconych przez małżonków. To punkt wyjścia, nie rozstrzygnięcie każdej sprawy.
- Cesjonariusz roszczeń wobec banku - nabywa tylko prawa wyraźnie objęte przelewem.
- Nabywca nieruchomości - nie musi być cesjonariuszem ani kredytobiorcą.
- Cedent - powinien ustalić, czy przenosi całość czy część wierzytelności o zwrot rat.
- Bank - może oczekiwać dokumentu wykazującego podstawę działania nowej osoby.
Jak skutecznie przenieść wierzytelność związaną z kredytem frankowym?

Skuteczność cesji wierzytelności frankowej wymaga co najmniej ustalenia, czy prawo może być przeniesione, dokładnego oznaczenia stron i roszczenia oraz właściwej formy dokumentu. Art. 509 KC co do zasady dopuszcza przelew bez zgody banku, chyba że sprzeciwia się temu ustawa, zastrzeżenie umowne albo właściwość zobowiązania.
Jak dokładnie opisać cedowane roszczenia?
Najpierw należy wskazać bank, cedenta, cesjonariusza, datę i numer umowy kredytu, a następnie opisać rodzaj oraz zakres przenoszonego roszczenia zamiast używać ogólnej formuły o „wszystkich roszczeniach”.
Z mojej praktyki redakcyjnej wynika, że największe ryzyko wywołuje skrótowe zdanie w akcie sprzedaży, gdy strony nie uzgodniły, czy cesja obejmuje zapłacone raty, odsetki, koszty procesu, wierzytelności przyszłe albo jedynie oznaczoną część roszczenia. Taka niejasność może później przesunąć spór z umowy kredytu na pytanie o legitymację.
- Ustal strony umowy kredytu - wpisz pełne dane wszystkich kredytobiorców, jeżeli ich prawa mają być objęte cesją.
- Oznacz umowę - wskaż bank, numer umowy, datę jej zawarcia oraz ewentualne aneksy.
- Opisz roszczenie - rozdziel żądanie zwrotu świadczeń, odsetki oraz prawa uboczne.
- Ustal zakres czasowy - wskaż okres rat lub zdarzenie, którego dotyczy przelew.
- Określ rozliczenie między stronami - cena cesji albo jej brak powinny być zrozumiałe i spójne z całą transakcją.
„Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią, chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.” - Kodeks cywilny, art. 509 § 1, tekst ustawy z 1964 r.
Czy do cesji potrzebna jest zgoda banku?
Nie, zgoda banku na przelew wierzytelności co do zasady nie jest potrzebna, ale przed podpisaniem dokumentu trzeba sprawdzić wyjątki wskazane w art. 509 KC oraz treść umowy kredytu.
Nie należy jednak przenosić tej reguły na przejęcie długu kredytowego. Gdy strony chcą zmienić osobę odpowiedzialną wobec banku za zobowiązanie, wchodzą w obszar art. 519-525 KC, gdzie zgoda wierzyciela może mieć zasadnicze znaczenie.
- Przelew wierzytelności - wymaga zbadania ograniczeń ustawowych, umownych i wynikających z natury zobowiązania.
- Przejęcie długu - nie powinno być ukrywane pod nazwą cesji roszczeń.
- Regulamin kredytu - może zawierać postanowienia wymagające indywidualnej oceny prawnej.
- Aneksy - mogą zmieniać zarówno sytuację stron, jak i opis rozliczeń.
Czy należy zawiadomić bank o dokonanej cesji?
Tak, zawiadomienie banku o cesji jest praktycznie ważne, ponieważ art. 512 KC chroni dłużnika, który przed otrzymaniem wiadomości o przelewie spełnił świadczenie do rąk poprzedniego wierzyciela.
Zawiadomienie najlepiej sporządzić w sposób pozwalający wykazać jego doręczenie. Nie przesądza ono samodzielnie o skuteczności cesji, ale ogranicza ryzyko nieporozumienia, do kogo bank powinien kierować korespondencję lub ewentualne rozliczenie.
- Pismo do banku - powinno wskazywać datę cesji, strony oraz umowę kredytu.
- Dowód nadania i odbioru - pozwala ustalić, kiedy bank uzyskał wiadomość o przelewie.
- Kopia umowy cesji - może być potrzebna do wykazania zakresu nabytego prawa.
- Aktualny adres banku - należy sprawdzić przed wysyłką, aby ograniczyć ryzyko błędnego doręczenia.
„Jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony.” - Kodeks cywilny, art. 511, tekst ustawy z 1964 r.
Czy cesja roszczenia pieniężnego przenosi także status strony umowy kredytu?
Nie, cesja określonego roszczenia pieniężnego nie powinna być utożsamiana z automatycznym przejęciem statusu kredytobiorcy, konsumenta ani strony całej umowy kredytu. Przelew z art. 509 KC dotyczy wierzytelności, natomiast umowa kredytu i ocena interesu prawnego mogą pozostać związane z pierwotnym kredytobiorcą.
Jak cesja wpływa na pozew o zapłatę?
Cesjonariusz może rozważać pozew o zapłatę tylko w zakresie prawa, które rzeczywiście nabył, a bank może podnieść wobec niego zarzuty przysługujące wcześniej wobec cedenta zgodnie z art. 513 KC.
Przykład: cesja obejmuje jedynie oznaczone raty zapłacone w latach wskazanych w umowie. W takim wariancie nie należy automatycznie zakładać, że obejmuje także inne rozliczenia, koszty czy roszczenia niewymienione w dokumencie. Treść cesji musi odpowiadać planowanemu żądaniu.
- Legitymacja czynna - wymaga wykazania, że powód nabył dochodzoną wierzytelność.
- Zarzuty banku - mogą dotyczyć zakresu cesji, rozliczeń i pierwotnego stosunku prawnego.
- Odsetki - należy sprawdzić, czy strony objęły je cesją oraz od jakiego zdarzenia są liczone.
- Przedawnienie - wymaga osobnej analizy w odniesieniu do konkretnego roszczenia.
Czy cesjonariusz może żądać ustalenia nieważności umowy kredytu?
To zależy od treści cesji i sytuacji procesowej, ponieważ powództwo z art. 189 Kodeksu postępowania cywilnego wymaga wykazania przez konkretną osobę interesu prawnego w ustaleniu istnienia albo nieistnienia prawa lub stosunku prawnego.
W sprawie C-260/18 Dziubak Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej omawiał skutki nieuczciwych warunków w konsumenckiej umowie kredytu indeksowanego do waluty obcej. Wyrok z 3 października 2019 r. nie rozstrzyga jednak wprost, czy każda cesja roszczeń frankowych daje cesjonariuszowi prawo do żądania ustalenia nieważności konkretnej umowy.
- Pozew o zapłatę - koncentruje się na świadczeniu pieniężnym oraz jego podstawie.
- Powództwo o ustalenie - wymaga wykazania interesu prawnego z art. 189 KPC.
- Status konsumenta - nie powinien być automatycznie przypisywany cesjonariuszowi tylko z powodu przelewu.
- Dalsze związanie umową - może mieć znaczenie dla oceny interesu prawnego pierwotnego kredytobiorcy.
„Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.” - Kodeks postępowania cywilnego, art. 189, tekst ustawy z 1964 r.
Przy decyzji procesowej pomocne może być omówienie pozwu czy ugody po sprzedaży nieruchomości, ale nie zastępuje ono oceny legitymacji w konkretnej sprawie.
Co sprawdzić, gdy kredyt zaciągnęło kilku kredytobiorców?

Gdy umowę podpisało kilku kredytobiorców, przed cesją trzeba ustalić co najmniej ich krąg, źródło spłat oraz zakres praw każdego z nich. Podpis jednego współkredytobiorcy nie musi wystarczyć do przeniesienia całego roszczenia, ponieważ wierzytelność może przysługiwać różnym osobom w różnym zakresie.
Czy jeden kredytobiorca może przelać całe roszczenie?
Nie należy tego zakładać, ponieważ jeden kredytobiorca może przenieść wyłącznie prawo, które rzeczywiście mu przysługuje, a zakres tego prawa wymaga analizy umowy i wpłat.
Przykład: Tomasz i Marta podpisali umowę kredytu, ale po rozwodzie raty opłacała tylko Marta. Sam fakt, że Tomasz widnieje w umowie, nie rozstrzyga prostą formułą wszystkich rozliczeń między nimi i z bankiem. Znaczenie mogą mieć podział majątku, ugoda małżonków oraz dowody przelewów.
- Współkredytobiorcy - należy ustalić ich aktualne dane oraz udział w planowanej cesji.
- Małżonkowie po rozwodzie - powinni przedstawić dokumenty o podziale majątku, jeśli istnieją.
- Spadkobiercy - muszą wykazać następstwo prawne po zmarłym kredytobiorcy.
- Osoba wpłacająca raty - jej wpłaty wymagają zestawienia z rachunkiem kredytowym i podstawą prawną rozliczeń.
Jakie ryzyka ponoszą sprzedający i kupujący?
Największe ryzyko cesji powstaje wtedy, gdy strony nieprecyzyjnie opisują przenoszone prawo, cenę i udział wszystkich uprawnionych, ponieważ wtedy spór o legitymację może poprzedzić ocenę samej umowy kredytu.
Przykład: cedent sprzedaje „wszelkie roszczenia frankowe”, lecz równolegle sam prowadzi z bankiem korespondencję reklamacyjną. Bez jasnego rozdzielenia praw i obowiązków cesjonariusz może nie wiedzieć, czy nabył roszczenie o zapłatę, prawo do dalszego postępowania czy jedynie nieprecyzyjnie oznaczone oczekiwanie ekonomiczne.
- Nieprecyzyjny przedmiot cesji - może prowadzić do sporu o to, co faktycznie nabył cesjonariusz.
- Brak podpisów wszystkich uprawnionych - może ograniczyć zakres przelewu lub wywołać spór wewnętrzny.
- Niewyjaśniona cena cesji - utrudnia ocenę rozliczeń między stronami transakcji.
- Ryzyko procesowe - obejmuje koszty, czas postępowania i zarzuty banku, bez gwarancji wyniku.
- Ryzyko podatkowe - powinno zostać skonsultowane indywidualnie z doradcą podatkowym, gdy ma zastosowanie.
Jak przygotować dokumenty przed sprzedażą nieruchomości i decyzją o cesji?
Przed sprzedażą mieszkania z kredytem CHF i podpisaniem cesji należy zebrać umowę kredytu, aneksy, historię spłat, dokumenty banku, projekt aktu oraz informacje o wszystkich kredytobiorcach. Taki zestaw pozwala prawnikowi ocenić legitymację czynną, zakres wierzytelności, hipotekę i ryzyka, zanim strony związują się podpisem.
Jakie dokumenty powinien otrzymać prawnik?
Prawnik powinien otrzymać pełny zestaw dokumentów, a nie tylko projekt cesji, ponieważ zakres roszczeń wobec banku zależy również od umowy kredytu, aneksów i faktycznych rozliczeń.
- Umowa kredytu wraz z regulaminem - pokazuje strony, mechanizm kredytu CHF oraz istotne postanowienia umowne.
- Wszystkie aneksy - mogą wpływać na saldo, walutę rozliczeń albo historię zobowiązania.
- Historia spłat i zaświadczenia banku - pozwalają odtworzyć wpłaty oraz saldo na dzień sprzedaży.
- Akt nabycia i projekt aktu sprzedaży - pokazują, co strony zamierzają przenieść i jak rozliczają cenę.
- Dokumenty hipoteczne - wskazują warunki zwolnienia zabezpieczenia oraz wykreślenia wpisu.
- Dokumenty rodzinne lub spadkowe - są potrzebne przy rozwodzie, podziale majątku albo dziedziczeniu.
Kiedy przed podpisaniem cesji potrzebna jest indywidualna analiza prawna?
Indywidualna analiza prawna jest potrzebna przed podpisaniem cesji zawsze wtedy, gdy strony chcą później prowadzić spór z bankiem, gdy kredyt zaciągnęło kilka osób albo gdy spłata i sprzedaż następują jednocześnie.
Analiza powinna objąć także cel transakcji. Inaczej układa się dokumenty, gdy były właściciel chce zachować własne roszczenia, inaczej gdy zamierza je przenieść, a jeszcze inaczej gdy kupujący oczekuje od banku określonych konsekwencji prawnych. Żaden ogólny wzór cesji nie zastąpi takiej oceny.
- Cel cesji - należy ustalić przed sporządzeniem aktu i przed ustaleniem ceny.
- Planowany pozew - wymaga dopasowania zakresu cesji do rodzaju żądania.
- Wykreślenie hipoteki - wymaga zgodności dokumentów banku z mechanizmem płatności.
- Możliwe rozliczenie z bankiem - wymaga indywidualnych danych, które omawia materiał jak policzyć możliwe rozliczenie z bankiem.
- Wybór pełnomocnika - powinien uwzględniać doświadczenie w analizie umów CHF i cesji, o czym szerzej piszemy w materiale jak wybrać kancelarię do analizy cesji i umowy CHF.
Najczęściej zadawane pytania
Czy sprzedaż mieszkania automatycznie przenosi roszczenia wobec banku na kupującego?
Nie. Przeniesienie własności nieruchomości nie jest samo w sobie przelewem wierzytelności wynikających z umowy kredytu. Skuteczność ewentualnej cesji zależy od jej treści, rodzaju roszczeń i okoliczności konkretnej sprawy.
Czy cesja roszczeń frankowych wymaga zgody banku?
Co do zasady nie, ponieważ art. 509 KC dopuszcza przelew wierzytelności bez zgody dłużnika. Trzeba jednak sprawdzić, czy sprzeciwia się temu ustawa, zastrzeżenie w umowie lub właściwość zobowiązania. Nie należy mylić tej sytuacji z przejęciem długu kredytowego.
Czy kupujący nieruchomość staje się kredytobiorcą?
Nie wyłącznie dlatego, że kupił nieruchomość. Zmiana osoby odpowiedzialnej za dług wymaga odrębnej podstawy prawnej i podlega warunkom z art. 519 i następnych Kodeksu cywilnego. Treść aktu notarialnego oraz stanowisko banku mogą mieć istotne znaczenie.
Czy cesjonariusz może żądać ustalenia nieważności umowy kredytu?
To zależy od treści cesji oraz indywidualnej sytuacji procesowej. Nabycie wierzytelności pieniężnej nie oznacza automatycznego przejęcia całej pozycji kredytobiorcy. Żądanie ustalenia wymaga wykazania interesu prawnego na podstawie art. 189 KPC.
Czy jeden z kilku kredytobiorców może przelać całe roszczenie?
Nie należy tego przyjmować bez analizy dokumentów. Trzeba ustalić, komu i w jakim zakresie przysługuje wierzytelność oraz kto dokonywał spłat. Pozostali kredytobiorcy mogą być potrzebni zarówno przy cesji, jak i w późniejszym postępowaniu.
Czy po cesji trzeba zawiadomić bank?
Tak, zawiadomienie ma duże znaczenie praktyczne. Zgodnie z art. 512 KC bank, który przed uzyskaniem wiadomości o przelewie spełni świadczenie do rąk poprzedniego wierzyciela, może korzystać z ochrony przewidzianej w tym przepisie. Dobrze udokumentować wysłanie i doręczenie zawiadomienia.
Jakie dokumenty są potrzebne do oceny cesji roszczeń frankowych?
Podstawą są umowa kredytu, regulamin, aneksy, historia spłat, zaświadczenia banku, akt własności oraz projekt sprzedaży i cesji. Przy kilku kredytobiorcach potrzebne bywają dokumenty rozwodowe, dotyczące podziału majątku albo spadkobrania. Przed publikacją lub podpisaniem należy sprawdzić aktualne brzmienie przepisów i dokumentów bankowych.
Źródła i literatura

- Kodeks cywilny - art. 509-518 oraz art. 519-525, ustawa z 23 kwietnia 1964 r., tekst aktualny należy sprawdzić przed podjęciem decyzji.
- Kodeks postępowania cywilnego - art. 189, ustawa z 17 listopada 1964 r.
- Ustawa o księgach wieczystych i hipotece - art. 65, ustawa z 6 lipca 1982 r.
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, C-260/18 Dziubak, wyrok z 3 października 2019 r., ECLI:EU:C:2019:819.
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, C-520/21, wyrok z 15 czerwca 2023 r., ECLI:EU:C:2023:478.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata. Cesja roszczeń, sprzedaż mieszkania z kredytem CHF, hipoteka i planowane żądanie wobec banku wymagają oceny dokumentów oraz okoliczności konkretnej sprawy.
Przeczytaj również
Radca prawny z doswiadczeniem w sporach konsumentow z bankami. Tlumaczy sprawy frankowe jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy - z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego, bez obiecywania wygranej. Kazdy tekst pisze jako przewodnik po decyzji, nie oferte.
