Bank zmienia propozycję ugody podczas negocjacji - jak porównać kolejne wersje i udokumentować ustalenia?

Bank zmienia propozycję ugody frankowej - od czego zacząć porównanie?

Zmiana propozycji ugody frankowej nie przesądza ani o jej pogorszeniu, ani o poprawie. Frankowicz powinien porównać pełne dokumenty, a nie tylko kwotę umorzenia: znaczenie mają saldo, dalszy koszt kredytu, zakres zrzeczenia się roszczeń oraz etap procesu. Ramy oceny ugody wyznacza Kodeks cywilny, a kontekst konsumencki obejmuje Dyrektywa 93/13/EWG i orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W praktyce r. pr. Katarzyny Adamskiej najwięcej błędów wynika z porównywania dwóch liczb z różnych dni albo z czytania wyłącznie e-mailowego podsumowania banku. Negocjacje ugody z bankiem warto prowadzić jak uporządkowany proces dowodowy: zachować pliki, ustalić daty, nanieść różnice i pytać pisemnie o niejasności.

• Projekt ugody - analizuj razem z załącznikami, tabelą rozliczeń oraz korespondencją określającą termin przyjęcia.
• Saldo kredytu po ugodzie - porównuj z datą, na którą bank je wyliczył, a nie jako samodzielną liczbę.
• Kwota umorzenia kredytu CHF - traktuj jako jeden składnik rozliczenia, a nie automatyczny miernik korzyści.
• Zrzeczenie się roszczeń wobec banku - sprawdzaj pod kątem zakresu, stron oraz roszczeń objętych ugodą.
• Koszty procesu a ugoda - ustal, kto ponosi koszty zastępstwa, opłaty i koszty już poniesione w postępowaniu.

Jeżeli potrzebujesz podstawowego objaśnienia terminów, pomocne mogą być podstawowe pojęcia dotyczące ugody. Ten materiał skupia się na decyzji i zabezpieczeniu ustaleń, nie na sporządzaniu pozwu.

Dlaczego warunki ugody mogą zmieniać się podczas negocjacji?

Warunki ugody mogą zmieniać się, ponieważ bank przedstawia nową kalkulację na inną datę, uwzględnia kolejne spłaty, proponuje odmienny okres kredytowania albo modyfikuje projekt negocjacyjny. Sama zmiana kwoty nie mówi jeszcze, czy zmienił się cały model rozliczenia. Każdy dokument trzeba czytać w zestawieniu z Kodeksem cywilnym, stanowiskiem banku i sytuacją konkretnego konsumenta.

Skąd bierze się nowa kalkulacja salda?

Nowa kalkulacja zwykle wynika z innego dnia rozliczenia i nowych danych, takich jak rata zapłacona po pierwszej propozycji lub zmienione saldo techniczne. Nie zakładaj, że każda różnica oznacza zmianę stanowiska banku.

Przykład: bank przesłał wersję z 15 maja, a następnie wersję z 20 czerwca. W międzyczasie kredytobiorca zapłacił ratę 2 850 zł. Niższe saldo w drugim pliku może częściowo wynikać właśnie z tej wpłaty, a nie z większego ustępstwa banku.

• Data wyliczenia - odnotuj ją przy każdej wersji, bo wpływa na saldo oraz naliczenia między dokumentami.
• Dokonane spłaty - wpisz osobno raty, nadpłaty i ewentualne zwroty zaksięgowane po poprzedniej kalkulacji.
• Waluta rozliczenia - sprawdź, czy dokument nadal dotyczy rozliczenia CHF, czy opisuje zmianę zobowiązania na PLN.
• Okres pozostałej spłaty - porównaj liczbę miesięcy, ponieważ niższa rata może wynikać z wydłużenia kredytu.
• Oprocentowanie - ustal wskaźnik referencyjny, marżę i zasady jego dalszej zmiany.

Czym różni się projekt od oferty gotowej do przyjęcia?

Projekt negocjacyjny to dokument wymagający dalszych uzgodnień, natomiast oferta powinna pozwalać ustalić istotne warunki i sposób jej przyjęcia. O kwalifikacji konkretnego pisma decyduje jego treść, nie sam nagłówek „propozycja ugody”.

W praktyce zwracam uwagę na słowa „orientacyjnie”, „po uzyskaniu akceptacji”, „projekt”, „do decyzji komitetu” oraz „ważne do”. Mogą one zmieniać znaczenie dokumentu. Nie przypisujmy bankowi intencji bez dowodów - czasem korekta jest zwykłą aktualizacją rachunku, czasem otwarciem kolejnej rundy negocjacji.

• Oznaczenie dokumentu - zachowaj nazwę pliku i wersję, nawet gdy bank opisuje ją tylko datą w e-mailu.
• Osoba podpisująca - sprawdź, czy pismo wskazuje osobę lub jednostkę uprawnioną do działania za bank.
• Warunek dodatkowej zgody - potraktuj go jako sygnał, że dokument może nie kończyć etapu negocjacji.
• Termin obowiązywania - zapisz dokładną datę i godzinę, jeśli bank je podaje.

Najbezpieczniejsza zasada brzmi: korzystniejsza kwota umorzenia nie wystarcza do stwierdzenia, że nowsza ugoda jest korzystniejsza.

Czy nowa wersja automatycznie unieważnia poprzednią propozycję?

Nie, przesłanie nowej wersji nie pozwala automatycznie uznać, że wcześniejsza propozycja wygasła albo nadal wiąże bank. Trzeba sprawdzić treść obu dokumentów, termin ważności, sposób przyjęcia i zastrzeżenia dotyczące dalszej zgody. Art. 66 i następne Kodeksu cywilnego określają ogólne ramy składania i przyjęcia oferty, lecz ocena zależy od okoliczności sprawy.

Jak sprawdzić termin ważności i sposób przyjęcia?

Najpierw odczytaj dosłownie zapis o terminie, adresacie i formie akceptacji. Jeżeli bank wymaga podpisu, przesłania skanu, złożenia oświadczenia przez platformę lub podpisania dokumentu w placówce, samo telefoniczne „tak” może nie wystarczyć.

• Termin oferty banku - sprawdź, czy liczony jest od daty pisma, doręczenia, wysłania e-maila czy konkretnej godziny.
• Forma przyjęcia - ustal, czy bank wymaga podpisu własnoręcznego, kwalifikowanego, elektronicznego lub osobistego stawiennictwa.
• Adres do akceptacji - wyślij odpowiedź na wskazany adres i zachowaj potwierdzenie nadania albo wysłania.
• Warunki wstępne - zweryfikuj, czy bank uzależnił ugodę od cofnięcia pozwu, spłaty zaległości lub dostarczenia dokumentów.
• Zastrzeżenie akceptacji banku - poproś o wyjaśnienie, czy oferta ma charakter wiążący przed tą akceptacją.

Czy można przyjąć starszą, korzystniejszą wersję?

To zależy od tego, czy starszy dokument nadal pozostaje aktualny oraz czy można go skutecznie przyjąć na opisanych w nim zasadach. Nie należy opierać decyzji na przekonaniu, że brak wyraźnego odwołania oznacza dalsze obowiązywanie propozycji.

Po otrzymaniu kolejnej wersji warto wysłać spokojne pytanie: „Proszę o potwierdzenie, czy propozycja z dnia 15 maja 2026 r. pozostaje aktualna, a jeżeli tak - do kiedy i w jakiej formie może zostać przyjęta?”. Takie pytanie nie rozstrzyga sporu prawnego, ale porządkuje materiał dowodowy.

„Oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy stanowi ofertę, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy.” - Kodeks cywilny, art. 66 § 1, tekst ustawy z 23 kwietnia 1964 r.

To przepis ogólny, nie gotowa odpowiedź dla każdej ugody frankowej. Status konsumenta, treść umowy, etap rozmów i korespondencja banku wymagają indywidualnej oceny.

Jak utworzyć tabelę porównawczą kolejnych wersji ugody?

Najpierw utwórz jedną kartę porównawczą dla wszystkich wersji ugody, w której każda kolumna odpowiada jednemu plikowi banku, a każdy wiersz jednemu parametrowi. Takie porównanie ugód frankowych powinno objąć saldo, umorzenie, oprocentowanie, raty, okres spłaty, koszty i skutki procesowe. Kwoty z różnych dni nie są bezpośrednio porównywalne bez opisu spłat oraz naliczeń między datami.

Które parametry finansowe porównywać według jednego dnia referencyjnego?

Porównuj saldo przed ugodą, kwotę umorzenia, saldo po ugodzie i prognozowaną sumę płatności z uwzględnieniem dokładnej daty kalkulacji. Jeżeli bank nie przeliczy obu wersji na jeden dzień, zaznacz różnicę zamiast sztucznie wyrównywać dane.

Parametr	Wersja A - przykład hipotetyczny	Wersja B - przykład hipotetyczny	Co sprawdzić
Data salda	15 maja 2026 r.	20 czerwca 2026 r.	Raty i odsetki między datami
Saldo przed ugodą	410 000 zł	407 150 zł	Czy różnica odpowiada wpłacie 2 850 zł
Kwota umorzenia	120 000 zł	128 000 zł	Czy zmieniło się też saldo po ugodzie
Saldo po ugodzie	290 000 zł	279 150 zł	Waluta, termin i zasady spłaty
Okres spłaty	96 miesięcy	144 miesiące	Łączny koszt dłuższego finansowania

Przykład ma wyłącznie charakter metodyczny. Nie przedstawia typowej ugody, prognozy ani rozliczenia konkretnej sprawy.

• Saldo przed ugodą - wpisz dokładnie tak, jak bank je określił, wraz z datą i walutą.
• Kwota umorzenia - sprawdź, czy obejmuje kapitał, odsetki, koszty lub inne pozycje rozliczeniowe.
• Saldo po ugodzie - porównaj z harmonogramem, aby wykluczyć rozbieżność między tabelą a treścią ugody.
• Rata początkowa - odnotuj ją, ale nie traktuj jako kosztu całego dalszego okresu.
• Łączna suma przyszłych płatności - oznacz ją jako prognozę zależną od oprocentowania i warunków umowy.

Jak policzyć dalszy koszt spłaty bez uproszczeń?

Zacznij od zebrania harmonogramu, liczby rat, rodzaju oprocentowania i opłat wskazanych w projekcie. Następnie oddziel kwoty pewne z dokumentu od prognoz zależnych od przyszłego wskaźnika referencyjnego.

Przykład: wariant B daje niższą pierwszą ratę 2 300 zł zamiast 2 700 zł, lecz wydłuża spłatę o 48 miesięcy. Bez sprawdzenia harmonogramu i oprocentowania nie można stwierdzić, czy jest tańszy w całym okresie.

• Wskaźnik referencyjny - sprawdź nazwę, sposób aktualizacji i okres obowiązywania stawki.
• Marża banku - porównaj jej wysokość oraz warunki ewentualnej zmiany.
• Prowizje i opłaty - sprawdź, czy ugoda przewiduje dodatkowy koszt aneksu, ubezpieczenia lub czynności banku.
• Koszty sądowe - wpisz osobno opłatę, koszty pełnomocnika i warunki ich wzajemnego rozliczenia.
• Skutki podatkowe - sprawdź aktualne przepisy i własną sytuację przed podpisaniem, nie opieraj się na ogólnym zapewnieniu.

Przydatne rozwinięcie metody znajdziesz w materiale jak policzyć korzyść netto z ugody frankowej.

Jak ocenić zapisy prawne zmienione między projektami ugody?

Analiza projektu ugody wymaga porównania nie tylko liczb, lecz także wzajemnych ustępstw, zrzeczenia się roszczeń, uznania salda, cofnięcia pozwu i obowiązków banku po wykonaniu porozumienia. Ugoda w rozumieniu art. 917 Kodeksu cywilnego ma usuwać niepewność lub spór przez wzajemne ustępstwa. Zakres tych ustępstw zależy od każdego dokumentu i sprawy.

Jak rozpoznać szerokie zrzeczenie się roszczeń?

Zacznij od ustalenia, kto zrzeka się roszczeń, wobec kogo, z jakiej umowy, za jaki okres i czy zapis obejmuje tylko roszczenia znane, czy także przyszłe. Jedno zdanie dodane do kolejnej wersji może istotnie poszerzyć zakres zamknięcia sporu.

„Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego.” - Kodeks cywilny, art. 917, tekst ustawy z 23 kwietnia 1964 r.

Ten przepis nie oznacza, że każda klauzula jest neutralna dla kredytobiorcy. W przypadkach analizowanych w praktyce r. pr. Katarzyny Adamskiej szczególnej uwagi wymaga relacja między szerokim zrzeczeniem a konkretnym rozliczeniem oferowanym przez bank.

• Zakres podmiotowy - sprawdź, czy zapis obejmuje bank, następców prawnych, cesjonariuszy lub inne wskazane podmioty.
• Zakres przedmiotowy - ustal, czy dotyczy wyłącznie umowy kredytu, czy również postępowań i roszczeń ubocznych.
• Zakres czasowy - sprawdź, czy klauzula obejmuje okres do podpisania ugody czy roszczenia sformułowane szerzej.
• Roszczenia przyszłe - poproś o wyjaśnienie, gdy projekt używa zwrotów obejmujących roszczenia „wszelkie” albo „jakiekolwiek”.

Co oznaczają uznanie salda i cofnięcie pozwu?

Uznanie salda, obowiązek cofnięcia pozwu i zrzeczenie się roszczenia mogą wywoływać odmienne skutki, dlatego trzeba czytać je łącznie z zapisami o kosztach oraz momencie wykonania ugody. Nie zakładaj, że podpisanie ugody samoistnie kończy postępowanie sądowe.

• Uznanie zadłużenia - sprawdź, czy projekt opisuje je wyraźnie, ponieważ znaczenie takiego zapisu wymaga indywidualnej analizy prawnej.
• Cofnięcie pozwu - ustal termin, warunek i sposób dokonania czynności w sądzie.
• Zrzeczenie się roszczenia - odróżnij je od samego cofnięcia pozwu, ponieważ ich skutki procesowe mogą być różne.
• Koszty postępowania - sprawdź, czy ugoda rozlicza je wprost i czy obejmuje koszty już poniesione.
• Niewykonanie ugody - ustal, jakie konsekwencje przewidziano w razie opóźnienia banku lub kredytobiorcy.

Jak sprawdzić hipotekę i dokumenty po rozliczeniu?

Jeżeli ugoda prowadzi do całkowitej spłaty, poproś o jasny zapis dotyczący dokumentu potrzebnego do wykreślenia hipoteki oraz terminu jego wydania. Wykreślenie zabezpieczenia wymaga odrębnych czynności, a niejednoznaczny zapis może później powodować problemy organizacyjne.

• List mazalny lub zgoda banku - sprawdź, jaki dokument bank wyda po pełnym rozliczeniu.
• Termin wydania dokumentu - wpisz konkretny termin albo warunek jego rozpoczęcia.
• Numer księgi wieczystej - porównaj z oznaczeniem w umowie i projekcie ugody.
• Załączniki ugody - upewnij się, że harmonogram, rozliczenie i oświadczenia są kompletne.

Jak dokumentować przebieg negocjacji z bankiem?

Dokumentowanie negocjacji z bankiem polega na zachowaniu oryginalnych e-maili, projektów, załączników i datowanej chronologii rozmów. Po każdej rozmowie telefonicznej warto wysłać neutralne podsumowanie z prośbą o potwierdzenie albo korektę. Własna notatka pomaga odtworzyć przebieg rozmów, ale sama nie stanowi potwierdzenia, że bank zaakceptował jej treść.

Jak prowadzić rejestr kolejnych wersji?

Załóż jeden folder i jeden rejestr wersji, zamiast przechowywać ustalenia w kilku skrzynkach pocztowych. Oryginałów nie poprawiaj; komentarze, podkreślenia i porównania zapisuj wyłącznie na kopiach roboczych.

• Nazwa pliku - stosuj schemat „RRRR-MM-DD_bank_typ_dokumentu_wersja”, aby zachować kolejność.
• Data otrzymania - wpisuj ją niezależnie od daty widniejącej w samym dokumencie.
• Nadawca - odnotuj imię, stanowisko oraz adres e-mail osoby kontaktowej z banku.
• Termin ważności - przenieś go do rejestru razem z informacją o wymaganej formie akceptacji.
• Najważniejsza zmiana - opisz ją prostym zdaniem, na przykład „dodano obowiązek cofnięcia pozwu”.

Co powinno zawierać potwierdzenie po rozmowie?

Po rozmowie wyślij e-mail tego samego dnia lub możliwie szybko: wskaż datę, uczestników, omawiane warunki, kwestie uzgodnione i punkty otwarte. Zakończ prośbą o potwierdzenie albo korektę, bez przypisywania bankowi zgody, której nie wyraził na piśmie.

Przykład neutralnego zdania: „Z mojej notatki wynika, że omówiliśmy umorzenie wskazane w kalkulacji z 20 czerwca oraz możliwość rozliczenia kosztów procesu; proszę o potwierdzenie, czy poprawnie rozumiem te ustalenia”.

• Data i kanał rozmowy - wskaż, czy była to rozmowa telefoniczna, spotkanie czy wideokonferencja.
• Uczestnicy - wpisz osoby obecne po obu stronach, o ile ich dane są znane.
• Uzgodnione elementy - oddziel je od propozycji i tematów wymagających decyzji banku.
• Dokumenty do przesłania - wskaż, kto i do kiedy ma je przekazać.
• Prośba o odpowiedź - poproś o potwierdzenie lub poprawienie podsumowania.

Kiedy zmiana propozycji wymaga ponownej analizy prawnika i wyliczeń?

Ponowna analiza prawna i finansowa jest zasadna, gdy bank zmienia saldo, umorzenie, oprocentowanie, okres spłaty, zabezpieczenia, koszty procesu, zakres zrzeczenia się roszczeń albo skutki niewykonania ugody. Analiza całego projektu wraz z załącznikami jest bezpieczniejsza niż ocena e-mailowego skrótu. Nie istnieje uniwersalna kwota, od której ugoda staje się opłacalna.

Jakie zmiany nie mogą być oceniane tylko przez wysokość raty?

Niższa rata nie wystarcza do oceny ugody, jeżeli bank równocześnie wydłuża okres spłaty, zmienia oprocentowanie albo rozszerza zrzeczenie się roszczeń. Ocena powinna łączyć rachunek finansowy z analizą ryzyka i skutków prawnych.

• Zmiana salda - wymaga sprawdzenia źródła różnicy oraz powiązania z datą rozliczenia.
• Zmiana oprocentowania - wymaga porównania wskaźnika, marży, harmonogramu i ryzyka przyszłych zmian rat.
• Zmiana terminu spłaty - wpływa na całkowity czas zobowiązania i prognozowany koszt finansowania.
• Zmiana klauzul procesowych - może wpływać na dalszy bieg sprawy, koszty i możliwość dochodzenia roszczeń.
• Zmiana zabezpieczeń - może dotyczyć hipoteki, oświadczeń oraz dokumentów wydawanych po rozliczeniu.

Kto powinien ocenić elementy prawne, finansowe i podatkowe?

Radca prawny lub adwokat powinien ocenić skutki prawne treści ugody w odniesieniu do umowy i procesu, a wyliczenia finansowe trzeba oprzeć na danych porównywalnych. Skutki podatkowe wymagają sprawdzenia aktualnych przepisów oraz indywidualnej sytuacji, zwłaszcza przed podpisaniem dokumentu.

• Radca prawny - analizuje ugodę, zrzeczenie, czynności procesowe i zgodność dokumentu z interesem klienta.
• Specjalista od wyliczeń - może uporządkować saldo, spłaty, harmonogram i porównywalność wariantów.
• Doradca podatkowy - ocenia konsekwencje podatkowe, gdy wymagają tego warunki rozliczenia i sytuacja podatnika.
• Rzecznik Finansowy - publikuje materiały i realizuje ustawowe formy wsparcia klientów rynku finansowego, ale nie zastępuje pełnomocnika w każdej sprawie.
• UOKiK - chroni konkurencję i konsumentów, jednak komunikat Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie zastępuje analizy indywidualnej ugody.

Jeżeli wybierasz pełnomocnika, zobacz także jak wybrać kancelarię do sprawy frankowej.

Jak zdecydować: zaakceptować nową ugodę, negocjować dalej czy kontynuować proces?

Decyzję najlepiej podjąć po zestawieniu trzech scenariuszy: przyjęcia aktualnej ugody, dalszych negocjacji i kontynuowania procesu. Ugoda może dawać przewidywalność uzgodnionego rozliczenia, lecz zwykle wiąże się z rezygnacją z roszczeń w określonym zakresie. Orzeczenia TSUE, w tym C-260/18 Dziubak z 3 października 2019 r. i C-520/21 z 15 czerwca 2023 r., stanowią ważny kontekst, ale nie gwarantują wyniku indywidualnej sprawy.

Jak zbudować kartę decyzji dla trzech scenariuszy?

Zacznij od wpisania tych samych kryteriów dla każdego wariantu: korzyści netto, dalszego kosztu kredytu, czasu, kosztów, ryzyka i potrzeby szybkiego zamknięcia sporu. Nie porównuj pewnej kwoty z ugody z najbardziej optymistycznym wariantem procesu bez oznaczenia niepewności.

• Przyjęcie ugody - oceniaj przez pryzmat konkretnych warunków, terminu wykonania i zakresu zamykanego sporu.
• Dalsze negocjacje - rozważ, gdy widzisz jasno określone elementy wymagające zmiany i masz czas na odpowiedź.
• Kontynuowanie procesu - analizuj z uwzględnieniem umowy, dowodów, etapu postępowania, kosztów oraz ryzyka.
• Płynność finansowa - uwzględnij zdolność do regulowania rat i kosztów w okresie oczekiwania na rozwiązanie.
• Cel osobisty - zapisz, czy priorytetem jest przewidywalność, czas, zmniejszenie raty czy pełniejsze zbadanie roszczeń.

Czy wyroki TSUE przesądzają, że proces będzie korzystniejszy?

Nie, wyroki TSUE nie rozstrzygają automatycznie konkretnej umowy ani nie wyceniają indywidualnej sprawy. Sprawa C-260/18 Dziubak dotyczyła wykładni Dyrektywy 93/13/EWG w kontekście umowy indeksowanej, a C-520/21 odnosiła się do określonych roszczeń po stwierdzeniu nieważności umowy.

„Dyrektywa 93/13 ma zapewniać skuteczną ochronę konsumenta przed nieuczciwymi warunkami umownymi.” - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, sprawa C-260/18 Dziubak, 2019 r., parafraza tez wyroku.

Wniosek praktyczny jest ostrożny: aktualne orzecznictwo może mieć znaczenie dla rozmowy o ryzyku procesowym, ale wynik zależy od treści umowy, żądań, dowodów, zarzutów i przebiegu postępowania.

• Dyrektywa 93/13/EWG - stanowi unijny punkt odniesienia dla ochrony konsumenta przed nieuczciwymi warunkami.
• Sprawa C-260/18 Dziubak - jest ważnym orzeczeniem TSUE, lecz nie zastępuje analizy konkretnej umowy.
• Sprawa C-520/21 - dotyczy zagadnień rozliczeń po nieważności i nie działa jak uniwersalny kalkulator.
• Oś czasu sprawy - wpływa na osobistą ocenę ryzyka oraz kosztu oczekiwania na rozstrzygnięcie.

Pomocniczo przeczytaj ugoda z bankiem czy pozew - porównanie scenariuszy oraz oś czasu sprawy frankowej.

Co zrobić przed podpisaniem ostatecznej ugody?

Przed podpisaniem ostatecznej ugody sprawdź numer wersji, komplet załączników, wszystkie kwoty, dzień kalkulacji, termin podpisania, warunki wejścia w życie oraz zgodność dokumentu z pisemnymi ustaleniami. Jeżeli choć jeden parametr wpływający na rozliczenie się zmienił, zleć ponowną ocenę prawną i finansową. Nie podpisuj dokumentu pod presją terminu bez zrozumienia jego konsekwencji.

Jak przeprowadzić kontrolę dokumentów przed podpisem?

Wykonaj kontrolę według listy i odhaczaj pozycje na kopii roboczej. Każdą rozbieżność wyjaśnij na piśmie przed złożeniem podpisu, a nie po podpisaniu ugody.

1. Porównaj numer wersji i datę ugody z plikiem, który analizowałeś z prawnikiem.
2. Sprawdź, czy wszystkie załączniki, harmonogramy i tabele rozliczenia są rzeczywiście dołączone.
3. Zweryfikuj saldo, umorzenie, walutę, oprocentowanie, marżę, ratę i okres dalszej spłaty.
4. Przeczytaj zapis o zrzeczeniu się roszczeń, cofnięciu pozwu oraz kosztach procesu.
5. Ustal termin wykonania obowiązków banku i kredytobiorcy oraz konsekwencje opóźnienia.
6. Sprawdź obowiązki dotyczące hipoteki i dokumentów wydawanych po pełnym rozliczeniu.

Jakie dokumenty zachować po zawarciu ugody?

Zachowaj podpisany egzemplarz ugody, dowód doręczenia, pełną korespondencję, potwierdzenia płatności oraz dokumenty procesowe i hipoteczne. Archiwum może być potrzebne do wykazania treści uzgodnień lub wykonania obowiązków przez strony.

• Podpisana ugoda - przechowuj oryginał oraz cyfrowy skan w bezpiecznym miejscu.
• Załączniki i harmonogram - zachowaj wersję stanowiącą część podpisanego dokumentu, nie tylko wcześniejszy projekt.
• Potwierdzenia płatności - przypisz je do konkretnego obowiązku wynikającego z ugody.
• Pisma do sądu - zachowaj dowody cofnięcia pozwu, wnioski stron i postanowienia sądu, jeśli sprawa była w toku.
• Dokumenty hipoteczne - przechowuj zgodę banku potrzebną do wykreślenia hipoteki oraz potwierdzenia rozliczenia.

Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady radcy prawnego lub adwokata. Ocena ugody i możliwych scenariuszy zależy od treści umowy, rozliczeń oraz okoliczności konkretnej sprawy.

Najczęściej zadawane pytania

Czy bank może zmienić propozycję ugody przed jej podpisaniem?

To zależy od treści wcześniejszego dokumentu, jego terminu, sposobu przyjęcia oraz zastrzeżeń banku. Nowe pismo może być kalkulacją, projektem negocjacyjnym albo dokumentem mającym znaczenie oferty. Nie należy zakładać ani trwałości, ani wygaśnięcia poprzedniej wersji bez analizy korespondencji.

Czy mogę wybrać wcześniejszą, korzystniejszą wersję ugody?

Możesz zapytać bank, czy wcześniejsza wersja pozostaje aktualna i czy nadal można ją przyjąć na wskazanych w niej zasadach. Odpowiedź uzyskaj pisemnie. Ustne zapewnienie porządkuje rozmowę, ale nie zastępuje jasnego stanowiska banku.

Jak porównać dwie propozycje ugody frankowej?

Porównaj saldo, datę wyliczenia, umorzenie, saldo po ugodzie, walutę, oprocentowanie, marżę, ratę, okres spłaty, łączny prognozowany koszt oraz klauzule procesowe. Dodatkowo sprawdź zakres zrzeczenia się roszczeń i koszty procesu. Kwoty pochodzące z różnych dni opisz razem z ratami i naliczeniami między tymi datami.

Jak potwierdzić ustalenia dokonane przez telefon?

Po rozmowie wyślij e-mail zawierający datę, uczestników, omawiane warunki, punkty uzgodnione i pytania otwarte. Poproś bank o potwierdzenie albo korektę. Twoja notatka pozostaje przydatnym zapisem chronologii, lecz nie powinna być przedstawiana jako akceptacja banku bez jego odpowiedzi.

Czy wystarczy porównać wysokość umorzenia?

Nie. Wyższe umorzenie może występować obok dłuższego okresu spłaty, innego oprocentowania, dodatkowych opłat lub szerszego zrzeczenia się roszczeń. Rzetelna ocena wymaga zarówno porównywalnego wyliczenia finansowego, jak i analizy pełnej treści ugody.

Czy zmienioną ugodę trzeba ponownie skonsultować z prawnikiem?

Jest to szczególnie zasadne, gdy zmieniły się rozliczenia, oprocentowanie, okres spłaty, zrzeczenie się roszczeń, cofnięcie pozwu, koszty albo zabezpieczenia. Nawet redakcyjna korekta może zmienić znaczenie klauzuli w kontekście całego dokumentu. Ocena zależy od konkretnej umowy i sytuacji procesowej.

Czy zawarcie ugody zawsze jest korzystniejsze niż dalszy proces?

Nie ma jednej odpowiedzi dla wszystkich kredytobiorców CHF. Ugoda może zapewniać większą przewidywalność i krótsze zamknięcie sporu, natomiast proces może być rozważany w innym układzie faktów i celów. Przy decyzji trzeba uwzględnić warunki finansowe, ryzyko, czas, koszty i osobistą sytuację kredytobiorcy.

Źródła i literatura

1. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej - Kodeks cywilny, ustawa z 23 kwietnia 1964 r., w szczególności art. 66 i następne oraz art. 917-918. Aktualny tekst jednolity należy sprawdzić przed publikacją.
2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok z 3 października 2019 r., C-260/18, Dziubak, ECLI:EU:C:2019:819.
3. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - wyrok z 15 czerwca 2023 r., C-520/21, ECLI:EU:C:2023:478.
4. EUR-Lex - Dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.
5. Rzecznik Finansowy - aktualne materiały dla klientów podmiotów rynku finansowego oraz Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów - informacje o prawach konsumentów. Aktualność materiałów należy zweryfikować przed publikacją.

Przeczytaj również

• Bank proponuje ugodę frankową - jakie dokumenty i wyliczenia sprawdzić przed odpowiedzią?
• Bank proponuje ugodę frankową z krótkim terminem odpowiedzi - co sprawdzić przed podjęciem decyzji?
• Bank wyznacza krótki termin na przyjęcie ugody CHF - jak reagować na presję czasu?