Czy każda rata CHF przedawnia się osobno?

Table of Contents

Najkrótsza odpowiedź: rata, roszczenie i termin to trzy różne kwestie

Każda rata kredytu CHF jest odrębną wpłatą, którą frankowicz powinien wykazać datą, kwotą i walutą, ale nie oznacza to automatycznie osobnego początku przedawnienia roszczenia o jej zwrot. Analiza obejmuje co najmniej sześć przepisów Kodeksu cywilnego, w tym art. 118, 120, 405 i 410, oraz standard ochrony z dyrektywy 93/13/EWG.

W praktyce trzeba rozdzielić trzy poziomy: zdarzenie płatnicze, podstawę prawną żądania zwrotu oraz datę, od której roszczenie mogło stać się wymagalne. Sama data obciążenia rachunku odpowiada na pytanie, kiedy bank otrzymał pieniądze. Nie przesądza jeszcze, kiedy konsument mógł skutecznie dochodzić ich zwrotu.

Parafraza: skuteczna ochrona konsumenta nie może zależeć od złożenia szczególnego oświadczenia, którego nie wymaga dyrektywa 93/13. - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-140/22, 2023.

Czy każda wpłata ma znaczenie dowodowe?

Tak - każda wpłata ma znaczenie dowodowe, ponieważ pozwala ustalić wysokość świadczenia spełnionego na rzecz banku i jego datę. Historia spłaty kredytu frankowego nie powinna ograniczać się do harmonogramu, bo harmonogram nie zawsze pokazuje faktyczne przewalutowania, nadpłaty i opłaty.

Rata kapitałowo-odsetkowa CHF powinna być wskazana z datą księgowania i kwotą pobraną z rachunku.
Prowizja pobrana przy uruchomieniu kredytu wymaga osobnego oznaczenia jako opłata jednorazowa.
Składka ubezpieczeniowa powinna zostać rozdzielona od raty, jeżeli bank pobrał ją osobną operacją.
Nadpłata kredytu wymaga wskazania daty, waluty i dyspozycji złożonej przez kredytobiorcę.
Wpłata dokonana bezpośrednio w CHF powinna mieć dołączone potwierdzenie przelewu lub wpłaty walutowej.

Dlaczego nie wolno przyjmować jednej daty dla wszystkich spraw?

Nie wolno przyjmować jednej daty, ponieważ treść umowy, przebieg spłat, reklamacje, wezwania, oświadczenia i stan wiedzy konsumenta mogą się istotnie różnić. Sąd Najwyższy, TSUE, Rzecznik Finansowy i przepisy Kodeksu cywilnego wyznaczają ramy oceny, ale nie zastępują analizy dokumentów konkretnej sprawy.

W dokumentacji, którą analizują pełnomocnicy, częstym problemem są raty opłacane już po wniesieniu pozwu. Bez ich odnotowania suma wpłat może być nieaktualna, a rozliczenie nieważnej umowy CHF - niepełne.

Co dokładnie płacił frankowicz w kolejnych terminach?

Świadczenia frankowicza to nie tylko miesięczne raty, lecz także prowizje, składki i inne opłaty pobrane w związku z umową. Jeżeli umowa okaże się trwale bezskuteczna albo nieważna, zwrot wpłat analizuje się na gruncie bezpodstawnego wzbogacenia i świadczenia nienależnego z art. 405 oraz art. 410 Kodeksu cywilnego.

Czym różni się rata pobrana w złotych od wpłaty w CHF?

Rata pobrana w złotych i wpłata wykonana w CHF mogą prowadzić do tego samego celu umownego, ale wymagają odrębnego udokumentowania waluty oraz sposobu ustalenia kwoty. W kredytach indeksowanych bank zwykle pobierał PLN, natomiast w kredytach denominowanych lub po aneksie część spłat mogła następować bezpośrednio w CHF.

Przykład pierwszy: rachunek obciążono 15 marca 2012 r. kwotą 2 180,40 PLN. Przykład drugi: 15 marca 2015 r. kredytobiorca przelał 500 CHF. Obie pozycje trzeba wpisać do tabeli osobno, bez automatycznego przeliczania jednej waluty na drugą według przypadkowego kursu.

Data waluty pokazuje dzień rozliczenia operacji przez bank i może różnić się od daty zlecenia przelewu.
Data księgowania wskazuje, kiedy operacja pojawiła się w historii rachunku kredytowego.
Kwota w PLN powinna zachować zapis z dokumentu źródłowego, także z groszami.
Kwota w CHF powinna zostać wpisana w walucie faktycznie przekazanej bankowi.
Tytuł operacji powinien odróżniać ratę, nadpłatę, prowizję oraz składkę ubezpieczeniową.

Jak kwalifikować prowizje, składki i inne opłaty?

Najpierw należy przypisać każdą pozycję do dokumentu i rodzaju świadczenia, a dopiero potem oceniać jej podstawę prawną. Rata kapitałowo-odsetkowa, prowizja za udzielenie kredytu, składka ubezpieczeniowa niskiego wkładu oraz opłata za aneks nie muszą wynikać z tej samej klauzuli umowy.

Przykład trzeci: bank pobrał 3 000 PLN prowizji przy uruchomieniu finansowania. Przykład czwarty: co 36 miesięcy pobierał składkę ubezpieczeniową. Te kwoty nie powinny zniknąć w jednej zbiorczej pozycji „rata”, bo utrudnia to późniejszą analizę podstawy żądania.

Parafraza: roszczenia stron o zwrot świadczeń spełnionych w wykonaniu trwale bezskutecznej umowy są co do zasady odrębne. - Sąd Najwyższy, uchwała siedmiu sędziów III CZP 6/21, 7 maja 2021 r.

Czy każda rata kredytu CHF jest osobnym świadczeniem?

Każda rata jest osobnym przesunięciem majątkowym na rzecz banku, lecz roszczenie o jej zwrot po zakwestionowaniu umowy ma charakter restytucyjny. Cykliczność rat z harmonogramu nie pozwala automatycznie potraktować zwrotu rat jako roszczenia o świadczenie okresowe; istotne są art. 405 i 410 Kodeksu cywilnego oraz uchwała III CZP 6/21.

Czy rata kapitałowo-odsetkowa jest świadczeniem okresowym dla celów przedawnienia?

Nie należy automatycznie tak kwalifikować roszczenia o zwrot rat, ponieważ jego źródłem nie jest dalsze wykonywanie harmonogramu, lecz żądanie restytucyjne. Rata była płatnością powtarzalną w czasie obowiązywania umowy, ale po stwierdzeniu braku związania umową ocena prawna jej zwrotu jest inna.

To rozróżnienie bywa decydujące. Przedawnienie rat kredytu CHF wymaga ustalenia rodzaju roszczenia, terminu jego wymagalności i wpływu prawa konsumenckiego, a nie tylko policzenia miesięcy od daty pobrania.

Umowna rata jest świadczeniem wykonanym zgodnie z harmonogramem obowiązującym między stronami.
Roszczenie restytucyjne dotyczy zwrotu kwoty spełnionej bez skutecznej podstawy prawnej.
Roszczenie o świadczenie okresowe nie jest automatycznie tożsame z roszczeniem o zwrot kolejnych rat.
Art. 118 Kodeksu cywilnego wymaga ustalenia właściwego charakteru roszczenia przed oceną terminu.
Teza prawna w konkretnej sprawie zależy od pozwu, zarzutów banku i aktualnej wykładni sądowej.

Na czym polega teoria dwóch kondykcji?

Teoria dwóch kondykcji oznacza, że roszczenie konsumenta o zwrot wpłat i roszczenie banku o zwrot wypłaconego kapitału traktuje się jako samodzielne. Nie tworzą one automatycznie jednego salda, choć późniejsze rozliczenie może uwzględniać czynności takie jak potrącenie, jeśli spełniono ustawowe warunki.

Przykład piąty: konsument dochodzi łącznie 360 000 PLN wpłat, a bank podnosi roszczenie dotyczące kapitału 300 000 PLN. Kwota żądana w pozwie nie jest jeszcze odpowiedzią na pytanie o końcowy bilans ekonomiczny. Trzeba ocenić osobno podstawy, terminy i skuteczność oświadczeń obu stron.

Czy bank może żądać zwrotu kapitału?

Tak, bank może dochodzić zwrotu wypłaconego kapitału, ale jego roszczenie wymaga odrębnej oceny co do wysokości, wymagalności i przedawnienia. Wyrok TSUE C-520/21 ograniczył możliwość dochodzenia od konsumenta dodatkowych świadczeń wykraczających poza kapitał oraz - na zasadach prawa krajowego - odsetki za opóźnienie.

Nie należy mylić zwrotu kapitału z „wynagrodzeniem za korzystanie z kapitału”. To są różne konstrukcje prawne i różne pytania procesowe.

Od kiedy biegnie przedawnienie roszczenia frankowicza?

Termin przedawnienia frankowicza nie powinien być wyznaczany wyłącznie według daty raty, jeżeli takie podejście odbierałoby konsumentowi realną możliwość poznania nieuczciwego charakteru warunku i jego skutków. Art. 120 Kodeksu cywilnego stosuje się z uwzględnieniem dyrektywy 93/13/EWG oraz wykładni TSUE w sprawach C-140/22 i C-28/22.

Jak wiedza konsumenta wpływa na początek biegu terminu?

Najpierw trzeba ustalić, jakie informacje konsument otrzymał i kiedy mógł racjonalnie rozpoznać problem z warunkiem umownym oraz jego konsekwencje. Sama obecność raty na wyciągu nie dowodzi jeszcze, że frankowicz rozumiał abuzywność mechanizmu indeksacji lub denominacji.

Znaczenie dowodowe mogą mieć reklamacja, odpowiedź banku, konsultacja prawna, wezwanie banku do zapłaty, pozew albo wcześniejsze postępowanie. Żadna z tych dat nie jest jednak uniwersalnym początkiem terminu dla wszystkich spraw.

Reklamacja może wskazywać, że konsument zakwestionował konkretny mechanizm rozliczenia.
Wezwanie do zapłaty może dokumentować sprecyzowanie żądania wobec banku.
Pozew pokazuje datę formalnego rozpoczęcia sporu sądowego, ale nie zawsze początek wiedzy.
Odpowiedź banku może zawierać stanowisko istotne dla oceny dalszych czynności stron.
Oświadczenie złożone w sądzie wymaga oceny w kontekście sprawy C-140/22 i prawa krajowego.

Co wynika z wyroku TSUE C-140/22?

Wyrok C-140/22 wskazuje, że ochrona konsumenta nie może zostać uzależniona od szczególnego sformalizowanego oświadczenia, jeżeli dyrektywa 93/13 go nie wymaga. Dlatego data złożenia konkretnego pisma nie powinna być bezrefleksyjnie uznawana za jedyną chwilę istotną dla skutków nieważności lub rozliczenia.

To nie jest gotowy wzór rozstrzygnięcia. Sąd krajowy nadal ustala fakty i stosuje prawo krajowe w granicach wykładni prawa Unii.

Dlaczego dawne raty nie są automatycznie przedawnione?

Nie są automatycznie przedawnione, ponieważ sama data przelewu nie zamyka analizy wymagalności oraz skuteczności ochrony konsumenta. Wyrok TSUE C-28/22 z 14 grudnia 2023 r. wymaga ostrożności wobec rozwiązań, które tworzyłyby asymetrię terminów na niekorzyść konsumenta.

Aktualne brzmienie przepisów i najnowsze orzecznictwo należy sprawdzić bezpośrednio przed podjęciem decyzji procesowej. W sprawach YMYL data publikacji tekstu nie zastępuje weryfikacji akt.

Jak daty wpłat wpływają na wysokość żądania wobec banku?

Daty wpłat wpływają na kwotę żądania, ponieważ pozwalają oddzielić świadczenia zapłacone przed pozwem od rat uiszczonych w toku procesu oraz ustalić, czego faktycznie dotyczy rozliczenie. Suma z harmonogramu nie wystarczy: konieczne są rzeczywiste obciążenia rachunku, waluta, tytuł operacji i dokument źródłowy.

Czy późniejsze raty uiszczone po złożeniu pozwu trzeba uwzględnić osobno?

Tak, późniejsze raty trzeba ewidencjonować osobno, ponieważ pierwotne żądanie pozwu nie zawsze obejmuje świadczenia spełnione po jego wniesieniu. Sposób ich dochodzenia zależy od brzmienia żądania, etapu postępowania, strategii procesowej oraz decyzji pełnomocnika.

Przykład szósty: pozew wniesiono 1 czerwca 2024 r., a rata 2 450 PLN została pobrana 10 czerwca 2024 r. Ta rata powinna znaleźć się w aktualizowanej tabeli wraz z informacją, czy i w jaki sposób została objęta dalszą czynnością procesową.

Raty zapłacone przed pozwem należy zsumować według danych z wyciągów i zaświadczeń.
Raty zapłacone w toku procesu należy oznaczyć datą oraz numerem dokumentu źródłowego.
Nadpłaty wymagają osobnej pozycji, ponieważ nie są zwykłą ratą miesięczną.
Zwroty dokonane przez bank trzeba wykazać jako odrębne zdarzenia rozliczeniowe.
Przewalutowanie lub aneks powinny zostać oznaczone datą i opisem skutku dla dalszych spłat.

Od kiedy mogą należeć się odsetki za opóźnienie od banku?

Data odsetek za opóźnienie zależy od wymagalności roszczenia, treści wezwania banku do zapłaty i ustaleń sprawy, a nie od prostego zsumowania dat rat. Art. 481 Kodeksu cywilnego reguluje odsetki za opóźnienie, ale odpowiedź na pytanie o konkretną datę wymaga analizy korespondencji oraz aktualnego orzecznictwa.

Przykład siódmy: wezwanie doręczono bankowi 4 kwietnia, wyznaczając termin zapłaty do 18 kwietnia. Nie oznacza to bezwarunkowo, że odsetki należą się od 19 kwietnia - trzeba ocenić treść wezwania, wymagalność i stanowisko stron.

Jak porównać kwotę wpłat z możliwym rozliczeniem?

Najpierw należy policzyć wpłaty konsumenta, potem osobno wypłacony kapitał i dopiero na końcu rozważyć odsetki oraz koszty. Kwota zasądzona, kwota objęta żądaniem i ekonomiczny wynik całego rozliczenia nie muszą być identyczne.

Pozycja	Co pokazuje	Czego nie przesądza
Suma wpłat	Łączną wartość rat, prowizji i opłat udokumentowanych przez konsumenta.	Ostatecznej korzyści po rozliczeniu kapitału i kosztów.
Żądanie pozwu	Kwotę i podstawę prawną wskazaną w sprawie.	Zakresu rat zapłaconych już po wniesieniu pozwu.
Kapitał wypłacony przez bank	Potencjalny element odrębnego rozliczenia banku.	Skuteczności zarzutu potrącenia, zatrzymania lub przedawnienia.
Odsetki	Możliwy skutek opóźnienia po wymagalności.	Automatycznej daty początkowej bez analizy wezwania.

Czym różni się przedawnienie roszczenia konsumenta od roszczenia banku?

Roszczenie konsumenta o zwrot wpłat i roszczenie banku o zwrot kapitału są odrębnymi roszczeniami, dlatego nie powinno się ustalać ich terminów jednym mechanizmem. Teoria dwóch kondykcji z uchwały Sądu Najwyższego III CZP 6/21 oraz wyrok TSUE C-28/22 wymagają osobnej oceny dat, wymagalności i czynności każdej strony.

Dlaczego obu terminów nie można ustalać mechanicznie?

Nie można, ponieważ strony dokonały innych świadczeń, mogą powoływać inne zdarzenia i składać inne oświadczenia. Konsument płacił raty przez kolejne miesiące lub lata, a bank wypłacił kapitał w konkretnym momencie, co nie czyni automatycznie identycznymi ich sytuacji prawnych.

Roszczenie konsumenta wymaga ustalenia wpłat, podstawy restytucyjnej i wiedzy o wadzie umowy.
Roszczenie banku wymaga ustalenia wypłaconego kapitału oraz jego wymagalności.
Zarzut potrącenia wymaga osobnego zbadania przesłanek ustawowych i treści oświadczenia.
Zarzut zatrzymania nie jest tym samym co potrącenie i wymaga oceny w konkretnym procesie.
Pozew banku lub wezwanie do zwrotu kapitału trzeba analizować z datą doręczenia i zakresem żądania.

Co zmienił wyrok TSUE C-28/22?

Wyrok TSUE C-28/22 z 14 grudnia 2023 r. podkreśla potrzebę zachowania skuteczności ochrony z dyrektywy 93/13/EWG przy stosowaniu krajowych reguł przedawnienia. Nie wolno wyprowadzać z niego jednego automatycznego terminu dla wszystkich kredytobiorców albo wszystkich banków.

Parafraza: krajowe reguły przedawnienia nie mogą być stosowane asymetrycznie w sposób pogarszający możliwość wykonywania praw przez konsumenta. - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-28/22, 2023.

Obserwuję w analizach dokumentów, że kredytobiorcy często utożsamiają kwotę możliwą do zasądzenia z końcową korzyścią finansową. To błąd. Rozliczenie nieważnej umowy CHF może obejmować również kapitał, odsetki i koszty procesu.

Jak przygotować historię spłat do analizy?

Historię spłat należy zbudować z każdej operacji, podając datę księgowania, datę waluty, kwotę, walutę, rodzaj pobrania i źródło dokumentu. Taka tabela pozwala prawnikowi, księgowemu i samemu frankowiczowi porównać umowę, zaświadczenie banku oraz faktyczne przepływy bez zgadywania.

Które dokumenty pozwalają odtworzyć historię spłat?

Najpierw należy zebrać umowę, wszystkie aneksy, harmonogramy, zaświadczenie banku i wyciągi z rachunków, z których pobierano raty. Rzecznik Finansowy może być źródłem informacji instytucjonalnej o prawach konsumentów, ale nie zastąpi materiału dowodowego z konkretnej umowy.

Umowa kredytu powinna zawierać datę zawarcia, kwotę kredytu, mechanizm walutowy i zasady spłaty.
Aneksy powinny wskazywać datę zmiany warunków, w tym możliwość spłaty bezpośrednio w CHF.
Zaświadczenie banku powinno obejmować historię wypłat, spłat, prowizji i zadłużenia.
Wyciągi bankowe powinny potwierdzać rzeczywiste obciążenia rachunku konsumenta.
Potwierdzenia przelewów CHF powinny wskazywać datę, kwotę, walutę oraz odbiorcę.
Korespondencja z bankiem powinna zawierać daty reklamacji, wezwań i odpowiedzi.

Jak powinna wyglądać tabela wpłat?

Najprostsza tabela powinna mieć co najmniej siedem kolumn: numer, datę zlecenia, datę księgowania, datę waluty, kwotę, walutę i opis operacji. W praktyce dobrze dodać numer wyciągu oraz kolumnę „uwagi”, gdzie oznacza się aneks, nadpłatę, reklamację lub ratę po pozwie.

Przykład ósmy: „42 | 10.06.2024 | 10.06.2024 | 10.06.2024 | 2 450,00 | PLN | rata kapitałowo-odsetkowa | wyciąg 06/2024 | po pozwie”. Taki zapis jest czytelniejszy niż ogólna suma roczna.

Po definicje pojęć można przejść do słownika pojęć dotyczących kredytów frankowych. Przygotowanie danych do sprawy opisuje też materiał: jak przygotować się do analizy umowy kredytu CHF.

Jak podjąć decyzję przed pozwem, ugodą lub odpowiedzią na roszczenie banku?

Decyzję o pozwie albo ugodzie należy oprzeć na trzech odrębnych wartościach: udokumentowanej sumie wpłat, możliwym żądaniu procesowym oraz przewidywanym bilansie po rozliczeniu kapitału, odsetek i kosztów. Żadna kalkulacja internetowa nie gwarantuje wyniku, bo zależy on od okoliczności sprawy, dokumentów i aktualnej oceny prawnej.

Jakie pytania zadać przed wyborem ugody?

Najpierw porównaj proponowane warunki ugody z tabelą faktycznych wpłat oraz możliwymi skutkami dalszego sporu. Ugoda może zakończyć konflikt szybciej, ale jej treść, zrzeczenia, rozliczenie salda i skutki podatkowe powinien ocenić prawnik znający umowę.

Kwota ugody powinna zostać porównana z udokumentowaną sumą rat, opłat i nadpłat.
Saldo po ugodzie powinno wskazywać, czy kredyt zostaje zamknięty, przewalutowany czy kontynuowany.
Oświadczenie o zrzeczeniu roszczeń powinno zostać przeczytane wraz z jego zakresem czasowym.
Koszty procesu powinny uwzględniać opłaty, wynagrodzenie pełnomocnika oraz ryzyko dalszych czynności.
Roszczenie banku o zwrot kapitału powinno zostać ocenione niezależnie od samej sumy wpłat.

Porównanie wariantów omawia także strona pozew czy ugoda z bankiem. Po ewentualnym rozstrzygnięciu przydatny jest materiał jak rozliczyć nieważną umowę kredytu CHF oraz oś czasu sprawy frankowej.

Kiedy potrzebna jest indywidualna porada prawna?

Indywidualna porada prawna jest potrzebna przed podpisaniem ugody, wniesieniem pozwu, rozszerzeniem żądania albo odpowiedzią na wezwanie banku do zwrotu kapitału. Szczególnie ważna jest wtedy, gdy historia spłat obejmuje CHF i PLN, aneksy, wcześniejszą spłatę, refinansowanie lub trwający proces.

Radca prawny albo adwokat powinien zobaczyć umowę, pełną historię spłat, korespondencję i aktualne pisma procesowe. Dopiero wtedy można ostrożnie ocenić przedawnienie, wysokość żądania, odsetki za opóźnienie od banku i ryzyka konkretnej decyzji.

Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata.

Najczęściej zadawane pytania

Czy każda rata kredytu CHF jest osobnym świadczeniem?

Każda rata jest odrębną wpłatą lub obciążeniem rachunku, które trzeba wykazać co do daty, kwoty i waluty. Nie oznacza to jednak automatycznie, że przedawnienie roszczenia konsumenta o zwrot każdej raty rozpoczęło się w dniu zapłaty.

Czy zwrot rat kredytu CHF jest świadczeniem okresowym?

Roszczenie o zwrot świadczeń spełnionych bez skutecznej podstawy prawnej ma charakter restytucyjny i nie powinno być automatycznie utożsamiane z umownym obowiązkiem cyklicznego płacenia rat. Ostateczna kwalifikacja wymaga oceny podstawy roszczenia i okoliczności sprawy.

Czy raty zapłacone ponad 10 lat temu są zawsze przedawnione?

Nie, sama data przelewu nie pozwala na taką odpowiedź. W sprawach konsumenckich trzeba ocenić również moment, w którym kredytobiorca wiedział albo rozsądnie mógł wiedzieć o nieuczciwym charakterze warunku i jego skutkach.

Jak udokumentować daty spłaty rat?

Podstawą są zaświadczenie banku, historia rachunku kredytowego, wyciągi bankowe oraz potwierdzenia wpłat w PLN lub CHF. Dane należy wpisać do tabeli z datą operacji, datą waluty, kwotą, walutą, rodzajem pobrania i źródłem dokumentu.

Czy do pozwu można dodać raty zapłacone podczas procesu?

To zależy od treści pozwu, etapu postępowania i strategii procesowej. Raty zapłacone po wniesieniu pozwu trzeba przynajmniej ewidencjonować osobno, a sposób objęcia ich żądaniem warto ustalić z pełnomocnikiem.

Od kiedy należą się odsetki za opóźnienie od banku?

To zależy od wymagalności roszczenia, treści wezwania do zapłaty oraz ustaleń konkretnej sprawy. Nie należy wyznaczać tej daty automatycznie od dnia każdej wpłaty bez analizy art. 481 Kodeksu cywilnego i aktualnego orzecznictwa.

Czy roszczenie banku przedawnia się tak samo jak roszczenie frankowicza?

Nie, są to samodzielne roszczenia, których początki i terminy wymagają oddzielnej oceny. Zasady nie mogą jednak działać asymetrycznie w sposób utrudniający konsumentowi korzystanie z ochrony wynikającej z dyrektywy 93/13/EWG.

Czy suma wszystkich rat pokazuje korzyść z procesu?

Nie. Wynik ekonomiczny może zależeć także od wypłaconego kapitału, czynności rozliczeniowych, odsetek, kosztów procesu i kolejnych wpłat. Suma rat jest ważnym punktem wyjścia, lecz nie stanowi prognozy wyroku ani gwarancji korzyści.

Źródła i literatura

Poniższe źródła należy ponownie sprawdzić przed publikacją oraz przed wykorzystaniem w indywidualnej sprawie, zwłaszcza w zakresie aktualnego tekstu przepisów i nowszego orzecznictwa.

Przeczytaj również

r. pr. Katarzyna Adamska

Radca prawny z doswiadczeniem w sporach konsumentow z bankami. Tlumaczy sprawy frankowe jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy - z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego, bez obiecywania wygranej. Kazdy tekst pisze jako przewodnik po decyzji, nie oferte.