Bank proponuje ugodę frankową z krótkim terminem odpowiedzi - co sprawdzić przed podjęciem decyzji?

Table of Contents

Czy krótki termin banku zamyka możliwość zawarcia ugody?

Krótki termin na ugodę z bankiem nie jest automatycznie terminem ustawowym, sądowym ani terminem przedawnienia. Dla frankowicza oznacza najczęściej okres ważności konkretnej propozycji ugodowej, ale sens pisma zależy od jego treści i etapu negocjacji. Punkt odniesienia stanowi art. 917 Kodeksu cywilnego, który opisuje ugodę jako porozumienie o wzajemnych ustępstwach stron.

Nie podpisuj dokumentu tylko dlatego, że bank wyznaczył siedem, dziesięć albo czternaście dni na odpowiedź. Presja czasu nie przesądza ani o opłacalności ugody, ani o jej późniejszej skuteczności. Najpierw ustal, czy bank przesłał gotowy projekt do podpisu, czy wyłącznie symulację albo zaproszenie do rozmów.

Czym różni się ważność oferty od zamknięcia negocjacji?

Termin ważności oferty oznacza zwykle, że po wskazanej dacie bank może przestać być związany konkretnymi warunkami, lecz nie musi oznaczać definitywnego końca rozmów. Bank może podtrzymać propozycję, zmienić jej parametry albo odmówić dalszych negocjacji - zależy to od jego decyzji i okoliczności sprawy.

W praktyce redakcyjnej najwięcej nieporozumień powstaje wtedy, gdy kredytobiorca traktuje zwykłe pismo handlowe jak wezwanie sądowe. Te dokumenty mają zupełnie inną funkcję. Nie zakładaj też, że brak odpowiedzi oznacza akceptację, chyba że projekt wyraźnie i skutecznie przewiduje taki mechanizm - to również wymaga analizy.

  • Data doręczenia pisma ma znaczenie, dlatego zachowaj kopertę, wiadomość e-mail albo potwierdzenie odbioru w systemie bankowości elektronicznej.
  • Nazwa dokumentu ma znaczenie, ponieważ „propozycja”, „symulacja” i „projekt ugody” mogą oznaczać trzy różne etapy rozmów.
  • Zakres oferty ma znaczenie, gdyż bank może proponować przewalutowanie kredytu frankowego bez definitywnego rozliczenia wszystkich roszczeń.
  • Treść terminu ma znaczenie, ponieważ sformułowanie „prosimy o kontakt” różni się od wyraźnego wskazania daty wygaśnięcia konkretnej oferty.

„Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego...” - Kodeks cywilny, art. 917, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93 z późn. zm.

Jak bezpiecznie poprosić o więcej czasu i dokumenty?

Najpierw wyślij do banku krótkie pisemne stanowisko przed upływem wskazanej daty, prosząc o przedłużenie terminu oraz komplet materiałów do analizy. Bank nie ma ogólnego obowiązku zaakceptowania takiego wniosku, lecz pismo tworzy dowód, że kredytobiorca nie ignorował propozycji i potrzebował danych do świadomej decyzji.

Napisz konkretnie: poproś o projekt ugody, wszystkie załączniki, wyliczenie salda na określony dzień, nowy harmonogram oraz wskazanie przyjętych parametrów oprocentowania. Zachowaj wysłaną treść i potwierdzenie jej doręczenia. Nie wystarczy rozmowa telefoniczna, po której trudno odtworzyć ustalenia.

  1. Wskaż numer umowy kredytowej i datę pisma banku, aby wiadomość jednoznacznie dotyczyła propozycji ugody CHF.
  2. Poproś o dodatkowy termin oznaczony konkretną datą, na przykład 14 dni od otrzymania pełnej dokumentacji.
  3. Zażądaj wyjaśnienia, czy termin dotyczy wyłącznie obecnej kalkulacji, czy także możliwości dalszego negocjowania warunków.
  4. Poproś o wskazanie osoby lub działu banku odpowiedzialnego za udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące wyliczeń.

Jakie dokumenty są potrzebne przed oceną ugody?

Projekt ugody bankowej należy oceniać dopiero po zestawieniu go z umową kredytu, historią rozliczeń i harmonogramem po zmianie warunków. Dokumenty muszą dotyczyć tej samej daty kalkulacji, tego samego kredytu i wszystkich kredytobiorców. Bez tego saldo kredytu po ugodzie oraz kwota umorzenia kredytu CHF mogą tworzyć mylący obraz.

Jeżeli potrzebujesz definicji pojęć użytych w dokumentach, zobacz słownik pojęć dotyczących kredytów frankowych. Tu istotniejsza jest decyzja: czy propozycja banku daje się sprawdzić liczbowo i prawnie.

Co powinien zawierać projekt ugody i symulacja?

Projekt ugody powinien zawierać pełne warunki wzajemnych ustępstw, a symulacja powinna pokazywać sposób obliczenia każdego istotnego salda. Sam ekran z jedną kwotą lub marketingowe podsumowanie nie pokazuje, z czego bank wyprowadził wynik.

  • Projekt ugody powinien wskazywać strony, numer umowy, datę wejścia w życie oraz warunki skutecznego zawarcia porozumienia.
  • Załącznik rozliczeniowy powinien pokazywać wypłacony kapitał, sumę spłat, saldo przed ugodą, saldo po ugodzie i kwotę umorzenia.
  • Nowy harmonogram powinien podawać liczbę rat, datę pierwszej raty, wysokość marży i mechanizm zmiany oprocentowania.
  • Regulamin lub warunki programu ugód powinny wyjaśniać, czy bank stosuje dodatkowe wymogi, na przykład terminową spłatę rat.
  • Dokument dotyczący hipoteki powinien określać, kiedy bank wyda zgodę na jej wykreślenie, jeżeli zobowiązanie zostanie spłacone.

Dlaczego historia spłat musi obejmować wszystkie koszty?

Historia rozliczeń powinna obejmować nie tylko raty kapitałowo-odsetkowe, lecz także prowizję, ubezpieczenia, nadpłaty, wcześniejsze aneksy i opłaty związane z kredytem. W konkretnych sprawach aneks, przewalutowanie albo nadpłata mogą zmienić punkt wyjścia do obliczeń.

Przykład: bank ustala saldo na 31 maja, a kredytobiorca porównuje je z sumą rat wyliczoną na 30 czerwca. Różnica jednego miesiąca może obejmować kolejną ratę, odsetki albo nadpłatę. Porównanie przestaje być miarodajne, choć obie liczby mogą formalnie pochodzić z prawidłowych dokumentów.

  • Data kalkulacji powinna być taka sama dla symulacji ugody, historii spłat i niezależnego zestawienia kredytobiorcy.
  • Wypłata kapitału powinna uwzględniać faktycznie wypłaconą kwotę, a nie wyłącznie kwotę wskazaną w nagłówku umowy.
  • Nadpłaty powinny mieć wskazaną datę oraz sposób zaliczenia przez bank na kapitał, odsetki lub przyszłe raty.
  • Współkredytobiorcy powinni być objęci projektem ugody, ponieważ pominięcie jednej osoby może pozostawić nierozwiązany problem formalny.

Jak rozłożyć propozycję banku na konkretne liczby?

Analiza ugody CHF powinna porównać na jednej dacie wypłacony kapitał, wszystkie spłaty, saldo banku przed ugodą, saldo po ugodzie, umorzenie i koszt przyszłych rat. Nominalna kwota umorzenia nie jest pełną korzyścią ekonomiczną, jeżeli pomija oprocentowanie, koszty i zrzeczenie się roszczeń wobec banku.

Redakcja Poradnika Frankowicza pod nadzorem r. pr. Katarzyny Adamskiej konsekwentnie oddziela liczbę przedstawioną przez bank od wniosku, czy dana ugoda odpowiada sytuacji konkretnego kredytobiorcy. To dwie różne rzeczy.

Jak ustalić saldo przed ugodą, saldo po ugodzie i umorzenie?

Najpierw zapisz sześć pozycji z dokumentów banku i sprawdź, czy każda ma wskazaną datę oraz walutę. Jeżeli bank podaje wartość w CHF i złotych, poproś o kurs oraz moment jego zastosowania.

Pozycja Co sprawdzić Przykładowe pytanie do banku
Wypłacony kapitał Kwotę faktycznie uruchomioną i datę wypłaty. Czy uwzględniono wszystkie transze?
Suma spłat Raty, nadpłaty, prowizje i opłaty. Jak rozliczono nadpłatę z marca 2022 r.?
Saldo przed ugodą Datę, walutę i metodę obliczenia. Na jaki dzień ustalono saldo?
Saldo po ugodzie Nową kwotę kapitału i termin wymagalności. Czy saldo będzie nadal zabezpieczone hipoteką?
Umorzenie Kwotę nominalną oraz warunek jej uzyskania. Czy umorzenie zależy od terminowej zapłaty?
Przyszłe raty Łączny koszt przy przyjętym oprocentowaniu. Jaka jest marża i wskaźnik referencyjny?

Przykład: umorzenie 120 000 zł może wyglądać korzystnie, ale nie przesądza o rezultacie, gdy po ugodzie pozostaje 240 rat oprocentowanych według zmiennego mechanizmu. Trzeba policzyć także dalszy przepływ pieniędzy, a nie tylko jedną pozycję w tabeli.

Jakie parametry nowego harmonogramu wymagają sprawdzenia?

Najpierw sprawdź walutę po ugodzie, marżę banku, wskaźnik referencyjny, częstotliwość aktualizacji oprocentowania i liczbę rat. Te parametry określają koszt kredytu po ugodzie, a nie sama deklaracja „obniżenia salda”.

  • Marża banku powinna być wskazana procentowo i opisana jako stała albo zmienna część oprocentowania.
  • Wskaźnik referencyjny powinien być nazwany wprost, wraz z zasadą aktualizacji oraz informacją o okresie obowiązywania stawki.
  • Okres spłaty powinien wskazywać liczbę rat pozostałych po ugodzie, ponieważ wydłużenie okresu może zwiększać łączny koszt odsetek.
  • Rata przejściowa powinna być rozpoznana jako element czasowy, a nie jako stała wysokość raty przez cały pozostały okres umowy.

Jak porównać ugodę i proces na tej samej dacie?

Porównanie wymaga jednej daty granicznej oraz dwóch wyraźnie opisanych scenariuszy: ugodowego i sądowego. Scenariusz procesu nie jest prognozą wyroku ani gwarantowaną korzyścią - zależy od treści umowy, dowodów, żądań stron i rozstrzygnięcia sądu.

  1. Ustal dzień porównania, na przykład dzień otrzymania pełnego projektu ugody od banku.
  2. Wpisz rzeczywiste wpłaty i saldo z dokumentów bankowych na ten sam dzień.
  3. Dodaj koszty ugody, w tym ewentualne opłaty formalne, koszty aneksu i konsekwencje podatkowe wymagające osobnej weryfikacji.
  4. Opisz wariant sądowy jako zakres możliwych skutków, a nie jako pewny zwrot konkretnej kwoty.

Ugoda czy proces - jak porównać korzyści i ryzyka?

Ugoda czy proces - jak porównać korzyści i ryzyka?

Ugoda a postępowanie sądowe to wybór między uzgodnionym sposobem zakończenia sporu a dochodzeniem roszczeń przed sądem, którego czas i wynik pozostają niepewne. Zgodnie z art. 917 Kodeksu cywilnego ugoda wymaga wzajemnych ustępstw, dlatego frankowicz powinien ocenić zarówno otrzymane warunki, jak i prawa, z których rezygnuje.

Kiedy szybkość ugody może mieć większe znaczenie niż proces?

To zależy od sytuacji życiowej, bieżącego obciążenia ratami, potrzeby sprzedaży nieruchomości, planów finansowych i akceptowalnego ryzyka. Ugoda może szybciej uporządkować zobowiązanie, ale jej koszt prawny i ekonomiczny wymaga odrębnej oceny.

  • Ugoda może być istotna dla osoby planującej sprzedaż mieszkania, jeśli warunki jasno prowadzą do rozliczenia salda i wykreślenia hipoteki.
  • Proces może wymagać większego zaangażowania w gromadzenie dokumentów, kontakt z pełnomocnikiem i reagowanie na pisma sądowe.
  • Koszt pełnomocnika powinien być opisany przejrzyście, z rozróżnieniem wynagrodzenia podstawowego, premii oraz kosztów dodatkowych.
  • Bieżące raty mogą wpływać na decyzję, ale ich dalszy los zależy od treści umowy, stanowiska stron i konkretnych działań prawnych.

Czy wyroki TSUE C-260/18 i C-520/21 gwarantują wynik sprawy?

Nie, orzeczenia TSUE C-260/18 Dziubak i C-520/21 nie gwarantują wygranej ani konkretnego rozliczenia w indywidualnej sprawie. Wyznaczają ważne standardy wynikające z ochrony konsumenta, lecz sąd nadal ocenia konkretną umowę, żądania, dowody i okoliczności sprawy.

Wyrok TSUE z 3 października 2019 r. w sprawie C-260/18 dotyczy skutków nieuczciwych warunków w umowie kredytu oraz znaczenia świadomej decyzji konsumenta; nie zastępuje oceny konkretnej umowy. - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europej, C-260/18 Dziubak, 2019

Wyrok z 15 czerwca 2023 r. w sprawie C-520/21 potwierdził, że prawo Unii sprzeciwia się dochodzeniu przez bank rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału i ustawowe odsetki za opóźnienie w granicach opisanych przez TSUE. - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europej, C-520/21, 2023

Te rozstrzygnięcia trzeba czytać wraz z aktualnym stanem prawnym i linią krajowego orzecznictwa. Nie należy przedstawiać ich jako obietnicy rezultatu.

  • Wyrok C-260/18 należy odróżniać od wyroku w sprawie konkretnego kredytobiorcy, ponieważ sąd krajowy ustala fakty indywidualnej sprawy.
  • Wyrok C-520/21 dotyczy dodatkowych roszczeń po uznaniu umowy za nieważną, a nie gotowej kalkulacji każdej ugody.
  • Dyrektywa 93/13/EWG chroni konsumenta przed nieuczciwymi warunkami, ale nie tworzy automatycznego wzoru rozliczenia każdej umowy.
  • Rzecznik Finansowy i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów są instytucjami publicznymi, lecz nie zastępują indywidualnego pełnomocnika procesowego.

Jakie klauzule ugody mogą ograniczyć późniejsze roszczenia?

Klauzule ugody wymagają analizy nie tylko wtedy, gdy wyraźnie mówią o zrzeczeniu się roszczeń. Znaczenie mogą mieć także uznanie salda, cofnięcie pozwu, oświadczenie o pełnym poinformowaniu oraz warunek terminowej zapłaty. Skutek konkretnego zapisu zależy od jego brzmienia, całej ugody i okoliczności zawarcia.

Co oznacza zrzeczenie się roszczeń i wyczerpanie pretensji?

Zrzeczenie się roszczeń to postanowienie, w którym strona rezygnuje z dochodzenia wskazanych praw wobec drugiej strony, natomiast klauzula wyczerpania wzajemnych pretensji może opisywać szersze zamknięcie sporu. Zakres trzeba badać podmiotowo, przedmiotowo i czasowo.

Przykład: zapis dotyczący „wszelkich roszczeń wynikających z umowy” może mieć inne konsekwencje niż zapis ograniczony do rozliczenia salda na dzień podpisania. Nie oceniaj tych sformułowań wyłącznie według nazwy nagłówka.

  • Zakres podmiotowy powinien wskazywać, czy ugoda obejmuje wszystkich współkredytobiorców, spadkobierców albo poręczycieli.
  • Zakres przedmiotowy powinien określać, czy rezygnacja dotyczy wyłącznie umowy kredytu, czy również pobocznych opłat i roszczeń.
  • Zakres czasowy powinien wyjaśniać, czy zapis obejmuje roszczenia znane w dniu podpisania, czy także przyszłe spory.
  • Uznanie salda powinno być czytane wraz z całym mechanizmem rozliczenia, a nie jako techniczna formalność.

Jak sprawdzić warunki wejścia ugody w życie?

Najpierw ustal, kiedy ugoda staje się skuteczna i co dzieje się, jeżeli jedna strona spóźni się z wykonaniem obowiązku. Dokument może uzależniać umorzenie, zmianę salda albo wykreślenie hipoteki od spełnienia konkretnych warunków.

  • Termin podpisania powinien być rozdzielony od terminu wykonania rozliczenia przez bank i kredytobiorcę.
  • Jednorazowa dopłata powinna mieć oznaczoną kwotę, rachunek, tytuł przelewu i konsekwencje opóźnienia.
  • Warunek cofnięcia pozwu powinien być oceniony wraz z momentem wykonania świadczeń przez bank.
  • Oświadczenie o świadomości ryzyka kursowego powinno być przeanalizowane przez radcę prawnego lub adwokata przed podpisaniem.

Czy ugoda może wywołać podatek, koszty i problem z hipoteką?

Czy ugoda może wywołać podatek, koszty i problem z hipoteką?

Skutki podatkowe ugody frankowej, koszty formalne i wykreślenie hipoteki to trzy odrębne kwestie, których nie wolno sprowadzać do informacji o umorzeniu salda. Zasady podatkowe należy sprawdzić bezpośrednio przed podpisaniem według aktualnych przepisów i warunków dotyczących konkretnego kredytu oraz kredytobiorcy.

Jak zweryfikować podatek od umorzenia?

Najpierw ustal, jaka część zobowiązania ma zostać umorzona, jak bank opisze tę operację oraz jakie przepisy obowiązują w dacie zawarcia ugody. Nie każda sytuacja korzysta z ewentualnego zaniechania poboru podatku, a warunki preferencji mogą być istotne dla konkretnego przypadku.

  • Podstawa umorzenia powinna wynikać z ugody, ponieważ inny skutek może mieć redukcja salda, a inny zwolnienie z obowiązku zapłaty.
  • Informacja podatkowa od banku powinna zostać porównana z aktualnym tekstem aktu prawnego publikowanym w Dzienniku Ustaw.
  • Cel kredytu i status nieruchomości mogą mieć znaczenie podatkowe, dlatego nie opieraj się na przykładzie znajomego frankowicza.
  • Konsultacja z doradcą podatkowym jest uzasadniona, gdy umorzenie jest elementem istotnego rozliczenia lub sytuacja kredytobiorcy jest nietypowa.

Kiedy bank powinien wydać zgodę na wykreślenie hipoteki?

Bank może wydać dokument potrzebny do wykreślenia hipoteki po całkowitym rozliczeniu zabezpieczonego zobowiązania, ale dokładny moment wynika z treści ugody i procedur banku. Dopóki istnieje saldo objęte zabezpieczeniem, wykreślenie hipoteki może nie być możliwe.

  • Ugoda powinna wskazywać, czy po rozliczeniu pozostaje jakiekolwiek zadłużenie zabezpieczone hipoteką.
  • Dokument banku powinien określać zgodę na wykreślenie hipoteki albo warunki wydania takiej zgody.
  • Koszt opłaty sądowej, pełnomocnictwa i odpisów należy ustalić przed decyzją, zamiast zakładać, że poniesie je bank.
  • Sprzedaż nieruchomości wymaga sprawdzenia księgi wieczystej i harmonogramu czynności banku, jeśli ugoda ma poprzedzać transakcję.

Jak podjąć decyzję przed upływem terminu?

Decyzję o ugodzie frankowej najlepiej oprzeć na kompletnej dokumentacji, porównaniu wariantów na jednej dacie, analizie klauzul i własnych celach finansowych. Możliwe są trzy robocze odpowiedzi: akceptacja po analizie, kontrpropozycja albo odmowa i dalsza ocena drogi sądowej. Żadna z nich nie jest właściwa automatycznie dla każdego frankowicza.

Jakie pytania zadać bankowi, prawnikowi i doradcy podatkowemu?

Najpierw przygotuj pytania na piśmie i przyporządkuj je do osoby, która może udzielić odpowiedzi. Bank wyjaśnia własne wyliczenia, radca prawny ocenia skutki prawne dokumentu, a doradca podatkowy analizuje podatki.

  1. Zapytaj bank, na jaki dzień ustalił saldo przed ugodą i saldo po ugodzie oraz jaki kurs zastosował w kalkulacji.
  2. Zapytaj bank, czy przewidywana kwota umorzenia zależy od dodatkowej wpłaty, terminowej spłaty albo spełnienia innych warunków.
  3. Zapytaj radcę prawnego, jakie roszczenia obejmuje zrzeczenie i czy projekt przewiduje uznanie salda lub cofnięcie pozwu.
  4. Zapytaj doradcę podatkowego, czy aktualne przepisy obejmują Twoją sytuację oraz jakie dokumenty należy zachować.
  5. Zapytaj pełnomocnika o ryzyko procesu frankowego, czas postępowania, model wynagrodzenia i koszty w razie niekorzystnego rozstrzygnięcia.

Jak wybrać kancelarię bez obietnicy wygranej?

Najpierw sprawdź doświadczenie osoby, która faktycznie będzie analizować umowę i prowadzić sprawę, a następnie poproś o przejrzyste zasady wynagrodzenia. Profesjonalny pełnomocnik opisuje ryzyka i zależność wyniku od okoliczności sprawy, zamiast obiecywać wygraną.

Pomocny może być materiał: jak wybrać kancelarię do sprawy frankowej. Jeśli rozważasz proces, zobacz także jak porównać ugodę frankową z procesem, jak policzyć korzyść z ugody frankowej oraz co dzieje się po prawomocnym wyroku frankowym.

  • Doświadczenie kancelarii powinno dotyczyć sporów konsumentów z bankami, a nie wyłącznie ogólnej obsługi prawnej przedsiębiorców.
  • Umowa z kancelarią powinna rozdzielać wynagrodzenie podstawowe, premię za wynik, opłaty sądowe i koszty opinii.
  • Analiza ugody powinna obejmować projekt, historię spłat i umowę kredytu, a nie tylko jedną kwotę przesłaną przez bank.
  • Opis ryzyk powinien obejmować zarówno ugodę, jak i proces, ponieważ brak gwarancji dotyczy obu dróg.

Treść ma charakter wyłącznie informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej radcy prawnego lub adwokata. Ocena ugody i możliwych roszczeń zależy od treści umowy, projektu ugody oraz okoliczności konkretnej sprawy.

Najczęściej zadawane pytania

Czy muszę zaakceptować ugodę w terminie wskazanym przez bank?

Nie, sam termin z pisma banku nie oznacza automatycznie ustawowego obowiązku podpisania ugody. Może wyznaczać okres obowiązywania konkretnej propozycji. Trzeba przeczytać dokument i, gdy brakuje czasu lub danych, poprosić bank pisemnie o przedłużenie terminu.

Czy warto poprosić bank o przedłużenie terminu?

Tak, jeżeli bank nie przesłał projektu ugody, pełnych wyliczeń albo harmonogramu po ugodzie. Bank nie musi zaakceptować prośby, dlatego należy wysłać ją niezwłocznie i zachować potwierdzenie doręczenia. Wniosek powinien wskazywać, jakich dokumentów brakuje.

Jakie wyliczenia powinienem otrzymać przed podpisaniem ugody?

Potrzebne są co najmniej: wypłacony kapitał, suma spłat, saldo przed ugodą, saldo po ugodzie, kwota umorzenia, ewentualna dopłata i przyszły harmonogram. Każda pozycja powinna mieć datę kalkulacji. Trzeba również znać walutę rozliczenia, marżę oraz mechanizm oprocentowania.

Czy najwyższa kwota umorzenia oznacza najlepszą ugodę?

Nie, najwyższa nominalna kwota umorzenia nie zawsze oznacza najkorzystniejszy wynik ekonomiczny. Może nie uwzględniać przyszłych odsetek, kosztów dodatkowych, podatku ani roszczeń, z których kredytobiorca rezygnuje. Porównuj całe przepływy finansowe na tej samej dacie.

Czy po podpisaniu ugody można nadal pozwać bank?

To zależy od dokładnej treści ugody, zakresu zrzeczenia się roszczeń i okoliczności jej zawarcia. Klauzula o wyczerpaniu wzajemnych pretensji może mieć istotne znaczenie dla przyszłego sporu. Projekt powinien przed podpisaniem ocenić radca prawny albo adwokat.

Czy ugoda frankowa zawsze powoduje podatek?

Nie można udzielić jednej odpowiedzi dla wszystkich kredytobiorców. Skutek zależy od aktualnych przepisów, charakteru umorzenia i spełnienia warunków ewentualnej preferencji. Stan prawny należy sprawdzić bezpośrednio przed zawarciem ugody, a przy wątpliwościach skonsultować się z doradcą podatkowym.

Czy orzeczenia TSUE gwarantują wygraną z bankiem?

Nie. C-260/18 Dziubak i C-520/21 są ważnymi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europej, ale nie rozstrzygają automatycznie indywidualnej sprawy. Wynik zależy między innymi od umowy, dowodów, żądań stron i ustaleń sądu.

Kto powinien sprawdzić projekt ugody?

Projekt powinien ocenić radca prawny lub adwokat mający doświadczenie w sporach dotyczących kredytów powiązanych z walutą obcą. Osobna konsultacja z doradcą podatkowym może być potrzebna przy umorzeniu zadłużenia. Bank wyjaśnia własne wyliczenia, ale nie zastępuje niezależnej analizy interesu kredytobiorcy.

Źródła i literatura

Źródła i literatura

Akty prawne i orzecznictwo

Poniższe źródła służą do weryfikacji podstaw prawnych opisanych w artykule. Przed podpisaniem ugody trzeba sprawdzić aktualne brzmienie przepisów oraz ewentualne nowsze orzecznictwo.

  1. Kodeks cywilny - art. 917, ustawa z 23 kwietnia 1964 r.
  2. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europej - sprawa C-260/18 Dziubak, wyrok z 3 października 2019 r., ECLI:EU:C:2019:819.
  3. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europej - sprawa C-520/21, wyrok z 15 czerwca 2023 r., ECLI:EU:C:2023:478.
  4. Dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.

Materiały instytucjonalne do aktualizacji

Przy ocenie podatku oraz aktualnych informacji konsumenckich korzystaj z oficjalnych publikacji, sprawdzonych na dzień zawarcia ugody.

Przeczytaj również