Czy złożenie pozwu zawiesza obowiązek spłaty?
Spłata rat podczas sprawy frankowej co do zasady nadal wynika z umowy, ponieważ samo wniesienie pozwu nie zmienia automatycznie obowiązków stron. TSUE, sąd krajowy i Kodeks postępowania cywilnego rozdzielają proces o ważność umowy od tymczasowej ochrony procesowej. Wyrok TSUE C-287/22 zapadł 15 czerwca 2023 r., ale nie stanowi samodzielnego zwolnienia każdego frankowicza z rat.
Dlaczego pozew nie zatrzymuje rat automatycznie?
Nie, samo złożenie pozwu nie zatrzymuje płatności. Powód może twierdzić, że umowa zawiera niedozwolone postanowienia albo jest nieważna, lecz do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia bank nadal może traktować umowę jako wykonywaną zgodnie z jej treścią, chyba że sąd postanowi inaczej.
W praktyce redakcyjnej najczęstszy błąd polega na przenoszeniu rozstrzygnięcia z cudzej sprawy do własnej sytuacji. Dwie umowy mogą mieć podobny mechanizm indeksacji lub denominacji, ale różnić się datą zawarcia, kwotą wypłaty, historią aneksów, zakresem żądań, bieżącym saldem oraz sytuacją banku. To wpływa na ocenę ryzyka.
- Wniesienie pozwu - rozpoczyna spór sądowy, ale samo w sobie nie uchyla harmonogramu rat.
- Twierdzenie o nieważności - jest stanowiskiem procesowym strony, a nie prawomocnym potwierdzeniem nieważności umowy.
- Wyrok sądu pierwszej instancji - może zostać zaskarżony, dlatego jego skutki trzeba odczytywać wraz z sentencją i pouczeniami.
- Postanowienie o zabezpieczeniu - może czasowo zmienić sposób wykonywania obowiązków, lecz tylko w granicach wskazanych przez sąd.
- Wezwanie banku - po powstaniu zaległości bank może naliczać odsetki i kierować korespondencję dotyczącą zaległych rat.
Jakie ryzyko niesie jednostronne zatrzymanie płatności?
Samodzielne zaprzestanie wpłat przed uzyskaniem zabezpieczenia może prowadzić do powstania zaległości według rozliczeń banku. Skala konsekwencji zależy od umowy, wysokości rat, reakcji banku i dalszego przebiegu sprawy, lecz nie warto zakładać, że złożony pozew neutralizuje każde ryzyko.
Bank może wysyłać monity, naliczać odsetki za opóźnienie, wypowiedzieć umowę, a następnie dochodzić roszczeń. Ocena, czy takie działania będą zasadne i skuteczne, wymaga odrębnej analizy. Nie należy podejmować decyzji wyłącznie na podstawie forum internetowego lub informacji o zabezpieczeniu udzielonym innej osobie.
- Sprawdź aktualne saldo i termin najbliższej raty w harmonogramie banku.
- Zachowaj potwierdzenia wszystkich dotychczasowych przelewów oraz historię rachunku kredytowego.
- Przekaż pełnomocnikowi otrzymane wezwania, aneksy i pisma o zmianie oprocentowania.
- Ustal, czy w pozwie złożono wniosek o zabezpieczenie roszczenia CHF oraz jaki dokładnie ma zakres.
- Nie interpretuj braku odpowiedzi banku jako zgody na wstrzymanie rat.
Przydatne rozwinięcie tej kwestii znajdziesz pod linkiem czy pozew automatycznie pozwala przestać płacić.
„Parafraza: zabezpieczenie może zostać udzielone w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd, gdy spełnione są ustawowe przesłanki.” - Kodeks postępowania cywilnego, art. 730 i 7301
Czym jest zabezpieczenie roszczenia w sprawie CHF?
Zabezpieczenie roszczenia to tymczasowy środek procesowy, charakteryzujący się oceną uprawdopodobnienia roszczenia, interesu prawnego oraz zakresem wyznaczonym w postanowieniu sądu. W sprawie CHF sąd może rozpoznać taki wniosek na podstawie art. 730, 7301 i 755 Kodeksu postępowania cywilnego, lecz wynik zależy od okoliczności konkretnej sprawy.
Jakie warunki bada sąd przy wniosku o zabezpieczenie?
Sąd bada przede wszystkim, czy roszczenie zostało uprawdopodobnione oraz czy wnioskodawca ma interes prawny w uzyskaniu ochrony tymczasowej. Uprawdopodobnienie nie jest pełnym, końcowym udowodnieniem sprawy, a interes prawny nie oznacza wyłącznie tego, że dalsze raty są dla kredytobiorcy niekorzystne finansowo.
Pełnomocnik powinien odnieść argumenty do dokumentów: umowy, regulaminu, aneksów, zaświadczenia o historii spłat, treści pozwu i aktualnego salda. Sąd krajowy ocenia ten materiał samodzielnie. Nie istnieje automatyczny próg, po którego przekroczeniu zabezpieczenie musi zostać udzielone.
- Umowa kredytu - pozwala ustalić mechanizm indeksacji, denominacji i obowiązki stron.
- Historia spłat - pokazuje kwoty faktycznie wpłacone, daty płatności oraz walutę rozliczeń.
- Kwota wypłaconego kapitału - stanowi ważny element porównania z sumą wpłat, ale nie rozstrzyga sprawy sama.
- Żądanie pozwu - wyznacza kierunek sporu, na przykład ustalenie nieważności albo roszczenie o zapłatę.
- Ryzyko dalszych wpłat - może być analizowane w kontekście skuteczności przyszłej ochrony konsumenta.
- Stan postępowania - wpływa na to, jakie dokumenty są już dostępne i jakie stanowiska przedstawiły strony.
W przypadkach prowadzonych przez pełnomocników kluczowa jest precyzja: trzeba odróżnić interes prawny od przekonania o przyszłej wygranej. To dwie różne kwestie procesowe.
Czy zabezpieczenie może wstrzymać raty do końca procesu?
To zależy od sentencji postanowienia. Sąd może uregulować prawa i obowiązki stron na czas trwania postępowania w sposób odpowiadający okolicznościom sprawy, ale kredytobiorca powinien stosować wyłącznie zakres wyraźnie wskazany przez sąd.
W sprawach kredytów CHF wniosek często dotyczy unormowania obowiązku płatności rat na czas procesu. Nie należy jednak utożsamiać zabezpieczenia z wyrokiem końcowym, zawieszeniem całej umowy ani definitywnym rozliczeniem z bankiem. Art. 755 Kodeksu postępowania cywilnego pozostawia sądowi dobór sposobu zabezpieczenia w sprawach niepieniężnych.
| Scenariusz | Status rat | Najważniejsze ryzyko | Co sprawdzić |
|---|---|---|---|
| Pozew bez zabezpieczenia | Umowa jest nadal wykonywana według stanowiska banku. | Powstanie zaległości po samodzielnym zaprzestaniu wpłat. | Harmonogram, korespondencję i terminy rat. |
| Wniosek oczekujący na rozpoznanie | Sam wniosek nie zmienia automatycznie obowiązku płatności. | Błędne założenie, że ochrona już działa. | Datę złożenia i ewentualne wezwanie sądu. |
| Udzielone zabezpieczenie | Zakres wynika z dokładnej treści postanowienia. | Wykonanie postanowienia szerzej niż wskazał sąd. | Sentencję, datę skuteczności i środek zaskarżenia. |
| Odmowa zabezpieczenia | Brak zmiany obowiązków tylko z powodu złożenia wniosku. | Decyzja o niepłaceniu bez podstawy procesowej. | Uzasadnienie oraz możliwość zaskarżenia. |
Kiedy zaczyna działać postanowienie o zabezpieczeniu?
Datę skuteczności ustala się z treści postanowienia oraz reguł doręczenia i wykonalności właściwych dla danego rozstrzygnięcia. Nie zakładaj, że ochrona działa od dnia złożenia pozwu albo od chwili usłyszenia informacji o pozytywnej decyzji.
- Sentencja postanowienia - wskazuje, co sąd nakazał, zakazał albo unormował na czas procesu.
- Data wydania - nie zawsze wystarcza do ustalenia praktycznego momentu działania ochrony.
- Doręczenie - może mieć znaczenie dla stron i środków zaskarżenia.
- Zażalenie lub zmiana postanowienia - mogą wpłynąć na dalszą sytuację procesową.
- Koniec postępowania - może być zdarzeniem kończącym ochronę, jeśli sąd tak określił jej ramy.
Jedno zdanie, które warto zachować w aktach: zabezpieczenie jest tymczasowe, a jego rzeczywisty zakres wynika z postanowienia sądu, nie z nagłówka prasowego ani treści reklamowej kancelarii.
Co dokładnie wynika z wyroku TSUE C-287/22?
TSUE w wyroku C-287/22 z 15 czerwca 2023 r., dotyczącym sporu konsumenta z Getin Noble Bank, ocenił standard ochrony tymczasowej wynikający z dyrektywy 93/13/EWG. Trybunał wskazał, że sąd krajowy powinien móc zapewnić skuteczność przyszłego rozstrzygnięcia, gdy dalsze wykonywanie umowy może utrudniać konsumentowi odzyskanie nienależnie zapłaconych kwot.
Jakie było tło sprawy Getin Noble Banku?
Sprawa C-287/22 dotyczyła pytania prejudycjalnego polskiego sądu w sporze konsumenta z Getin Noble Bank. Konsument kwestionował postanowienia umowy kredytu powiązanego z walutą obcą, a pytanie dotyczyło możliwości udzielenia ochrony tymczasowej przez wstrzymanie obowiązku dalszych płatności.
Wyrok trzeba czytać w jego procesowym kontekście. Nie rozstrzyga on indywidualnie ważności każdej umowy CHF w Polsce ani nie oblicza końcowych należności kredytobiorcy i banku. TSUE interpretuje prawo Unii, natomiast zastosowanie tej wykładni w konkretnych aktach należy do sądu krajowego.
- TSUE - interpretuje prawo Unii Europejskiej, w tym dyrektywę 93/13/EWG.
- C-287/22 - jest sprawą o ochronę tymczasową, a nie uniwersalnym wyrokiem rozliczającym wszystkie kredyty CHF.
- Getin Noble Bank - był stroną sporu, który stał się tłem pytania prejudycjalnego.
- Dyrektywa 93/13/EWG - chroni konsumenta przed nieuczciwymi warunkami w umowach konsumenckich.
- Sąd krajowy - prowadzi postępowanie i rozstrzyga wniosek o zabezpieczenie w indywidualnej sprawie.
Jak TSUE rozumie skuteczną ochronę konsumenta?
TSUE uznał, że ochrona tymczasowa może być potrzebna, gdy bez niej późniejszy wyrok stwierdzający nieważność umowy nie zapewni konsumentowi pełnej i skutecznej ochrony. Chodzi zwłaszcza o ocenę ryzyka dalszych płatności oraz trudności w ich późniejszym odzyskaniu, a nie o automatyczne zawieszenie każdej raty.
„Parafraza: sąd krajowy powinien móc zastosować środek tymczasowy, jeżeli jest on konieczny dla zapewnienia pełnej skuteczności przyszłego orzeczenia dotyczącego nieuczciwych warunków umowy.” - Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok C-287/22, 15 czerwca 2023 r.
To rozumowanie jest spójne z ochronnym celem dyrektywy 93/13/EWG. Nie zwalnia jednak sądu z badania przesłanek krajowego postępowania zabezpieczającego ani nie odbiera bankowi prawa do przedstawienia własnego stanowiska.
- Ustal, czy w Twojej sprawie żądanie dotyczy nieważności umowy, zapłaty, czy obu tych kwestii.
- Porównaj kwotę wypłaconego kapitału z udokumentowaną sumą spłat.
- Przeanalizuj, czy dalsze wpłaty mogą mieć znaczenie dla przyszłego rozliczenia.
- Sprawdź, jakie konkretnie ryzyko opisuje wniosek o zabezpieczenie.
- Odczytaj postanowienie sądu niezależnie od ogólnej tezy płynącej z C-287/22.
Czego wyrok C-287/22 nie rozstrzyga automatycznie?
Nie, wyrok C-287/22 nie nakazuje wszystkim polskim sądom wstrzymywać raty w każdej sprawie CHF. Nie przesądza też nieważności konkretnej umowy, wysokości wzajemnych roszczeń, terminu procesu ani tego, czy bank musi zaakceptować jednostronne zaprzestanie spłat.
- Wyrok TSUE - nie zastępuje postanowienia o zabezpieczeniu wydanego w Twojej sprawie.
- Ochrona konsumenta CHF - nie oznacza gwarancji wygranej lub identycznego rozstrzygnięcia dla wszystkich umów.
- Wysokość rozliczeń - wymaga analizy żądań, dowodów i aktualnej linii orzeczniczej.
- Odsetki i saldo - mogą być przedmiotem sporu, dlatego nie należy ich samodzielnie przesądzać.
- Termin zakończenia procesu - zależy między innymi od sądu, dowodów i środków zaskarżenia.
Czy suma wpłat przewyższająca kapitał ma znaczenie?
Tak, suma wpłat przewyższająca nominalnie wypłacony kapitał może być istotnym elementem argumentacji o zabezpieczenie, zwłaszcza przy ocenie dalszych płatności. Nie stanowi jednak samodzielnej reguły pozwalającej zatrzymać raty, ponieważ sąd analizuje również treść umowy, żądanie pozwu, interes prawny i okoliczności procesowe.
Jak przygotować zestawienie wpłat do sprawy CHF?
Przygotuj zestawienie w co najmniej sześciu krokach: zbierz dokumenty uruchomienia, historię spłat, aneksy, prowizje, ubezpieczenia i saldo banku. Celem jest wierne odtworzenie faktów, a nie samodzielne wyliczenie ostatecznego wyniku procesu.
- Ustal nominalną kwotę kapitału wypłaconego przez bank oraz datę wypłaty każdej transzy.
- Pobierz z banku zaświadczenie obejmujące kapitał, odsetki, prowizje i daty wszystkich księgowań.
- Rozdziel raty opłacone w złotych od rat opłaconych bezpośrednio w CHF lub innej walucie.
- Dodaj opłaty okołokredytowe tylko wtedy, gdy dokument potwierdza ich związek z umową.
- Zapisz saldo wskazywane przez bank na konkretną datę, zamiast posługiwać się przybliżeniem.
- Przekaż pełny plik dokumentów pełnomocnikowi, aby porównał dane z żądaniem pozwu.
Przykład pierwszy: kredytobiorca otrzymał 300 000 zł, a bankowe zaświadczenie wskazuje łączne wpłaty przekraczające tę kwotę. Taki fakt może mieć znaczenie, ale nie daje automatycznego prawa do niewpłacania kolejnej raty. Przykład drugi: część wpłat nastąpiła w CHF po aneksie - zestawienie powinno to wyraźnie rozdzielić.
Pomocniczo przeczytaj materiał jak liczyć wpłaty i kapitał kredytu CHF.
Dlaczego bilans wpłat nie zastępuje decyzji sądu?
Bilans wpłat pokazuje dane ekonomiczne, lecz nie zastępuje oceny prawnej umowy ani postanowienia o zabezpieczeniu. Końcowy sposób rozliczenia może zależeć od roszczeń stron, zarzutów procesowych, dowodów oraz aktualnego orzecznictwa, dlatego nie należy budować decyzji o ratach na prostym odejmowaniu dwóch liczb.
| Informacja | Znaczenie praktyczne | Czego nie przesądza |
|---|---|---|
| Kapitał wypłacony | Pokazuje skalę finansowania udzielonego przez bank. | Nie określa sam końcowego rozliczenia stron. |
| Suma rat i opłat | Pomaga przedstawić historię ekonomiczną wykonywania umowy. | Nie gwarantuje zabezpieczenia ani wygranej. |
| Aktualne saldo banku | Ułatwia ocenę bieżącej sytuacji i ryzyka dalszych żądań. | Nie przesądza prawidłowości klauzul umownych. |
| Postanowienie sądu | Wyznacza czasowy zakres obowiązków podczas procesu. | Nie jest wyrokiem końcowym. |
- Przykład trzeci - kredyt wypłacono w dwóch transzach, więc każdą transzę trzeba udokumentować osobno.
- Przykład czwarty - bank naliczył prowizję 3 000 zł, którą należy wykazać oddzielnie od rat.
- Przykład piąty - kredytobiorca zawarł aneks zmieniający sposób spłaty, co może wymagać odrębnej analizy.
- Przykład szósty - saldo banku pozostaje wysokie mimo dużych wpłat, dlatego warto dołączyć aktualne zaświadczenie.
Co robić po uzyskaniu lub odmowie zabezpieczenia?
Po otrzymaniu postanowienia należy najpierw przeczytać jego sentencję, ustalić dokładny zakres ochrony i skonsultować sposób wykonania z pełnomocnikiem. Udzielone zabezpieczenie może czasowo regulować raty, a odmowa nie oznacza przegranej całego procesu. Każda z tych decyzji wymaga spokojnej reakcji opartej na aktach sprawy.
Jak wykonać udzielone zabezpieczenie?
Najpierw ustal trzy elementy: co dokładnie obejmuje postanowienie, od kiedy działa oraz do jakiego zdarzenia obowiązuje. Dopiero potem podejmij decyzję o płatności konkretnej raty. Nie rozszerzaj samodzielnie treści zabezpieczenia na prowizje, składki ubezpieczeniowe lub inne zobowiązania, których sąd nie wskazał.
- Sentencja - jest podstawowym dokumentem określającym zakres obowiązków stron.
- Data najbliższej raty - wymaga porównania z datą skuteczności postanowienia.
- Korespondencja banku - powinna zostać zachowana, nawet gdy jej treść wydaje się sprzeczna z oceną kredytobiorcy.
- Potwierdzenie doręczenia - może mieć znaczenie przy analizie dalszych kroków procesowych.
- Pełnomocnik - powinien wyjaśnić wątpliwości przed podjęciem decyzji o niewpłacaniu raty.
Przykład siódmy: sąd udzielił ochrony tylko na czas postępowania i tylko w zakresie wskazanym w sentencji. Kredytobiorca nie powinien z tego wyprowadzać wniosku, że umowa została definitywnie rozliczona albo że bank nie może podejmować żadnych działań procesowych.
Co zrobić po odmowie, zmianie lub upadku zabezpieczenia?
Po odmowie przeanalizuj uzasadnienie i termin dostępnego środka zaskarżenia z profesjonalnym pełnomocnikiem. Odmowa nie przesądza wyniku głównego sporu, lecz do zmiany sytuacji trzeba ostrożnie ocenić dalszą spłatę rat oraz ryzyka zaległości.
- Odbierz pełną treść postanowienia i sprawdź datę doręczenia.
- Porównaj argumenty sądu z dokumentami dołączonymi do wniosku.
- Zapytaj pełnomocnika o możliwe zażalenie oraz jego termin.
- Nie zakładaj, że wcześniejsza praktyka innego sądu rozstrzyga Twoją sprawę.
- Monitoruj dalszą korespondencję banku i przekazuj ją do akt sprawy.
- Aktualizuj zestawienie wpłat, jeżeli raty są nadal regulowane.
Przykład ósmy: po odmowie zabezpieczenia sąd może nadal prowadzić sprawę o nieważność umowy. Nie jest to sygnał, że powództwo musi zostać oddalone. Zależy od okoliczności sprawy i materiału dowodowego.
Jeżeli chcesz uporządkować kolejne etapy, pomocna będzie oś czasu sprawy frankowej.
Jak podjąć decyzję na podstawie akt własnej sprawy?
Decyzję o ratach należy podjąć po zestawieniu umowy, historii spłat, treści pozwu, aktualnego postanowienia i ryzyka po stronie banku. Najbezpieczniejszy schemat obejmuje co najmniej 5 pytań do pełnomocnika: o zakres zabezpieczenia, jego skuteczność, termin raty, możliwe zaskarżenie i konsekwencje braku płatności.
O jakie pytania zapytać pełnomocnika?
Zapytaj wprost, czy w aktach znajduje się wniosek o zabezpieczenie i jakiego świadczenia dotyczy. Dobra konsultacja nie polega na obietnicy wygranej, lecz na nazwaniu możliwych wariantów, dokumentów potrzebnych do ich oceny i ryzyk związanych z każdą decyzją.
- Czy wniosek o zabezpieczenie obejmuje wszystkie raty, czy tylko określony zakres świadczeń?
- Jaka data wynika z postanowienia jako istotna dla najbliższej płatności?
- Czy bank wniósł środek zaskarżenia albo przedstawił nowe stanowisko procesowe?
- Jak historia wpłat i kapitał nominalny wyglądają na podstawie bankowego zaświadczenia?
- Jakie są ryzyka dalszej spłaty oraz ryzyka samodzielnego zaprzestania płatności?
- Jakie dokumenty należy aktualizować do czasu prawomocnego zakończenia sprawy?
Kiedy potrzebna jest indywidualna konsultacja prawna?
Indywidualna konsultacja jest potrzebna przed zatrzymaniem rat, po otrzymaniu wypowiedzenia umowy, po doręczeniu postanowienia o zabezpieczeniu oraz wtedy, gdy bank kwestionuje jego skutki. Szczególnej analizy wymagają aneksy, spłaty bezpośrednio w CHF, kilku kredytobiorców, cesje, restrukturyzacje i zmiany sytuacji majątkowej.
Rzetelny pełnomocnik powinien wyjaśnić, czego nie da się dziś przesądzić. Zapytaj też, jak wybrać pełnomocnika do sprawy CHF, który przedstawi dokumenty, koszty i ryzyka w zrozumiały sposób.
„Parafraza: warunkiem udzielenia zabezpieczenia jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz interesu prawnego w zabezpieczeniu.” - Kodeks postępowania cywilnego, art. 7301 § 1
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej udzielonej po analizie umowy, historii spłat oraz akt konkretnej sprawy.
Najczęściej zadawane pytania
Czy samo złożenie pozwu zatrzymuje raty?
Nie. Pozew rozpoczyna postępowanie, ale nie stanowi automatycznego zawieszenia obowiązków wynikających z umowy. Zmianę może przynieść postanowienie o zabezpieczeniu, wydane przez sąd w konkretnej sprawie.
Czy można złożyć wniosek o zabezpieczenie razem z pozwem?
Tak, wniosek może zostać złożony przed wszczęciem postępowania albo w jego toku, zależnie od strategii procesowej i podstawy prawnej. Sąd ocenia jego zasadność na podstawie ustawowych przesłanek oraz materiału przedstawionego w aktach.
Czy zabezpieczenie gwarantuje wygraną?
Nie. Zabezpieczenie jest środkiem tymczasowym, a nie końcowym rozstrzygnięciem o ważności umowy lub o wzajemnych rozliczeniach stron. Sąd może później ocenić materiał dowodowy w sprawie głównej inaczej niż przy wstępnej ocenie przesłanek ochrony.
Czy C-287/22 nakazuje sądom zawsze wstrzymywać raty?
Nie. TSUE wyznaczył standard skutecznej ochrony konsumenta wynikający z dyrektywy 93/13/EWG, lecz nie ustanowił automatycznego zwolnienia wszystkich frankowiczów z płatności. Sąd krajowy nadal ocenia wniosek i okoliczności konkretnej sprawy.
Co zrobić po otrzymaniu zabezpieczenia?
Przeczytaj sentencję postanowienia, ustal jego zakres i datę skuteczności, a następnie wykonuj je dokładnie w tych granicach. Wątpliwość dotyczącą najbliższej raty najlepiej wyjaśnić z pełnomocnikiem przed terminem płatności.
Czy suma wpłat większa od kapitału przesądza decyzję o ratach?
Nie. Może to być ważny argument faktyczny, zwłaszcza przy analizie dalszych wpłat i interesu prawnego, ale nie zastępuje badania umowy, żądań pozwu i przesłanek zabezpieczenia. Wynik zawsze zależy od okoliczności sprawy.
Źródła i literatura
- Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wyrok w sprawie C-287/22, ECLI:EU:C:2023:491, 15 czerwca 2023 r.
- ISAP - Kodeks postępowania cywilnego, Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 z późniejszymi zmianami, w szczególności art. 730, 7301 i 755.
- EUR-Lex - dyrektywa Rady 93/13/EWG z 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich.
- Rzecznik Finansowy - materiały informacyjne dla klientów rynku finansowego.
Przeczytaj również
Radca prawny z doswiadczeniem w sporach konsumentow z bankami. Tlumaczy sprawy frankowe jezykiem zrozumialym dla kredytobiorcy - z odwolaniem do orzecznictwa TSUE i Sadu Najwyzszego, bez obiecywania wygranej. Kazdy tekst pisze jako przewodnik po decyzji, nie oferte.